I SA/Go 134/25

I SA/Go 134/25 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-08-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska
Damian Bronowicki /przewodniczący/
Jacek Niedzielski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2174
art. 2 pkt 10 lit. a, art. 5 ust. 1 pkt 4 ust. 2, art. 9 ust. 1-3, art. 20 ust. 9
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Damian Bronowicki Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2019 roku oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Skarżący, M.S., wniósł skargę na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] marca 2025 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] kwietnia 2024 r. określającą Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2019 r. w kwocie 7.637 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu.
Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny:
Decyzją z [...].04.2024 r., organ I instancji określił Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2019 r. w kwocie 7.637 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził m.in.: [...] o nr VIN [...] nowy środek transportu został przetransportowany z terytorium Niemiec do Polski na rzecz Skarżącego. Ostatnim właścicielem samochodu na terenie Niemiec była C.Z., a w Polsce, to Skarżący stał się pierwszym właścicielem pojazdu, nabył prawo do rozporządzania jak właściciel towarem, tj. samochodem [...]. Ustalenia w tym zakresie organ oparł na następujących dokumentach:- umowie z [...].01.2019 r. (podpisanej przez Skarżącego); - deklaracji AKC-U/S (dot. nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych) z [...].01.2019 r. (podpisana przez Skarżącego); - wtórniku otrzymanych zleceń płatniczych NBP Oddziału Okręgowego, z którego wynika, że to w ciężar rachunku Skarżącego 1.02.2019 r. dokonano zapłaty podatku akcyzowego; - decyzji Prezydenta Miasta z [...].02.2019 r. o czasowej rejestracji pojazdu wydana po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego; - decyzji Prezydenta Miasta z [...].02.2019 r. o rejestracji pojazdu wydana po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego; - karty pojazdu o serii KP/AAC nr [...], z której wynika, że [...].01.2019 r. ww. [...] stał się własnością pierwszego właściciela w Polsce - Skarżącego.
Organ stwierdził, że z dokumentów wynika, że to Skarżący, jako osoba fizyczna, (nieprowadząca działalności gospodarczej) zakupił nowy środek transportu od osoby fizycznej z Niemiec na podstawie umowy z [...].01.2019 r., którą podpisał. Na potrzeby tej transakcji samochód został przetransportowany do Polski, a następnie został po raz pierwszy zarejestrowany na terytorium kraju i to Skarżący został pierwszym właścicielem pojazdu w Polsce, co oznacza, że był zobowiązany do zapłaty podatku VAT z tytułu nabycia samochodu na terytorium Polski.
Z akt sprawy wynika, (karty informacji z [...].10.2024 r. o podmiocie: M.S.), że Skarżący nie złożył do Urzędu Skarbowego deklaracji VAT-10, ani informacji VAT-23 w związku z zakupem ww. samochodu, jak również nie zapłacił podatku VAT, w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu. W przedłożonej przez Skarżącego umowie sprzedaży używanego pojazdu mechanicznego z [...].01.2019 r., gdzie jako kupującego wskazano Skarżącego, a sprzedającą C.Z., ul. [...], Niemcy, wskazano pojazd [...] o nr identyfikacyjnym [...], rok produkcji 2018, pojemność skokowa 1242 cm³, data pierwszej rejestracji [...].02.2018 r., stan licznika 1.800,10 km, cena sprzedaży 7.500 euro. Prezydent Miasta, po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego, decyzją z [...].02.2019 r., czasowo zarejestrował pojazd marki [...] o nr VIN [...] i wydał Skarżącemu pozwolenie czasowe. Następnie decyzją z [...].02.2019 r., Prezydent Miasta zarejestrował ww. pojazd i wydał Skarżącemu dowód rejestracyjny. Z akt wynika również, że Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał do organu I instancji pismem z [...].08.2023 r. uwierzytelnioną kopię deklaracji AKC- U/S z [...].01.2019 r. wraz z załączonymi dokumentami. Z deklaracji uproszczonej dla podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów, na której widnieje podpis Skarżącego, wynika, że jest on podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego nieuszkodzonego używanego pojazdu [...], nr VIN [...]. Data powstania obowiązku podatkowego to dzień [...].01.2019 r., podstawa opodatkowania to kwota 32.201 zł, a kwota podatku wynosi 998 zł. Do deklaracji Skarżący załączył kopię umowy sprzedaży używanego pojazdu mechanicznego z [...].01.2019 r. oraz dowodu rejestracyjnego.
Pismem z [...].02.2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego oraz pismem z [...].02.2024 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego poinformowali, że podatek akcyzowy został zapłacony. Z przekazanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wtórnika zlecenia płatniczego z [...].02.2019 r. wynika polecenie przelewu z rachunku Skarżącego rachunku na rachunek Urzędu Skarbowego kwoty 998 zł.
Organ stwierdził, że składając deklarację uproszczoną dla podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych Skarżący potwierdził, że doszło do przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium Niemiec na terytorium Polski. Wskazał, że zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm., zwaną dalej ustawą o VAT), ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: nowych środkach transportu - rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta. W przepisie art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT, dla zdefiniowania nowego środka transportu ustawodawca posłużył się zdaniem złożonym przy pomocy spójnia "lub" stosując alternatywę zwykłą. Oznacza to, że wystarczy spełnienie jednej z alternatywnych przesłanek określonych w cytowanym przepisie, aby pojazd lądowy został uznany za nowy środek transportu, ale mogą być spełnione także obie łącznie. I tak, by uznać, że mamy do czynienia z pojazdem nowym na gruncie przytoczonego przepisu wystarczy, że pojazd nie będzie miał przejechanych więcej niż 6000 km (bez względu na to kiedy został dopuszczony do użytku) lub też w momencie jego nabycia od momentu jego dopuszczenia do użytku nie upłynęło 6 miesięcy.
W dowodzie rejestracyjnym zakupionego przez Skarżącego pojazdu [...] wskazano pojemność skokowa 1242 cm³, moc 51 kW. Z dowodu rejestracyjnego wynika data pierwszej rejestracji za granicą zakupionego przez Skarżącego pojazdu [...], tj. [...].02.2018 r. Data ta, jako pierwszej rejestracji pojazdu za granicą, została również wskazana w umowie sprzedaży z [...].01.2019 r., karcie pojazdu, wydruku ze strony Historia Pojazdu. Z dowodu rejestracyjnego wynika data homologacji - [...].11.2017 r. Z karty pojazdu o serii KP/AAC nr [...] wynika, że Skarżący jest pierwszym w Polsce właścicielem pojazdu - data pierwszej rejestracji w Polsce [...].02.2019 r.
Z wydruku dokumentu wygenerowanego elektronicznie [...].09.2022 r. ze strony historiapojazdu.gov.pl wynika: - [...].02.2018 - pierwsza rejestracja za granicą; - [...].01.2019 - pierwszy właściciel w Polsce, właściciel: osoba fizyczna;- [...].02.2019 - pierwsza rejestracja w Polsce, dodatkowe badanie techniczne, stan drogomierza: 1.836 km; - [...].02.2021 - okresowe badanie techniczne, stan drogomierza: 6.851 km.
W umowie sprzedaży używanego pojazdu mechanicznego z [...].01.2019 r. stan licznika podano: 1800,10 km. W wypełnianej przez Skarżącego 31.01.2019 r. deklaracji uproszczonej dla podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych (AKC- U/S) wykazał on m.in. przebieg pojazdu -1800 km. Przy czym z objaśnienia zawartego w deklaracji wynika, że: "Przebieg pojazdu zaokrągla się z dokładnością do 1000 km w ten sposób, że ostatnie trzy cyfry wynoszące 500 i więcej kilometrów zaokrągla się w górę do pełnego tysiąca, zaś ostatnie trzy cyfry wynoszące poniżej 500 kilometrów zaokrągla się w dół do pełnego tysiąca". W ocenie organu wskazane okoliczności dowodzą, że zakupiony przez Skarżącego pojazd [...] spełnia warunek wskazany w art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT, bowiem nie przejechał więcej niż 6000 km, tym samym pojazd ten spełnia definicję nowego środka transportu w rozumieniu ustawy o VAT.
Organ wskazał, że w toku postępowania Skarżący składa pisemne wyjaśnienia oraz dokumenty dotyczące zakupionego pojazdu [...] W piśmie z [...].08.2022 r., pełnomocnik Skarżącego wskazał, że [...] został nabyty przez p. S. w dniu [...].01.2019 r., natomiast data wyd. pozwolenia na użytkowanie (homologacji): [...].11.2017 r., a pierwsza rejestracja pojazdu miała miejsce w dniu [...].02.2018 r. Po niemal roku użytkowania przez p. Z., tj. w dniu [...].01.2019 r. samochód został nabyty przez p. M.S..
W piśmie z [...].02.2023 r. pełnomocnik Skarżącego wskazał natomiast, że Skarżący zakupił samochód w styczniu 2019 r. kiedy pojazd już, co najmniej od miesiąca, znajdował się w Polsce. Pojazd był wcześniej sprzedawany poprzez ogłoszenie w serwisie [...] (...). Skarżący zakupił pojazd miesiąc po zakończeniu aukcji. Oferentem był Polak, a samochód od dawana znajdował się w Polsce. Pojazd był powypadkowy (uszkodzone m.in. tylne drzwi, błotnik) i przed wystawieniem ogłoszenia do sprzedaży był najpierw naprawiany w warsztacie przez osobę, która następnie oferowała go do sprzedaży. Skarżący nie był ani dokonującym dostawy, ani nabywcą towaru w procedurze WNT, jak również dostawa czy nabycie nie była dokonana na jego rzecz. Skarżący miał dowiedzieć się o możliwości zakupu pojazdu, kiedy ten znajdował się już od dłuższego czasu w Polsce.
Pismem z [...].02.2023 r. Skarżący nadesłał wydruk ogłoszenia z [...] dotyczący oferty archiwalnej sprzedaży "[...]" zakończonej [...].01.2019 r. Z treści ogłoszenia wynikało, że pojazd wystawiono w cenie 36.000 zł, rok produkcji 2018, stan używany, opis: "Witam. Mam do zaoferowania samochód [...], stan idealny można powiedzieć, że pachnie on nowością. Bogato wyposażony. Na wszystkie pytania chętnie odpowiem telefonicznie, zapraszam do kontaktu pod numerem [...]".
W piśmie z [...].03.2023 r., pełnomocnik wskazał, m.in., że Skarżący zakupił samochód od polskiego kontrahenta w styczniu 2019 r., kiedy pojazd już co najmniej od miesiąca znajdował się w Polsce. Pojazd był wcześniej sprzedawany poprzez ogłoszenie w serwisie [...], gdzie jako miejsce lokalizacji pojazdu wskazano [...]. Zakupił pojazd po zakończeniu tej aukcji (i jak się okazało - po uprzedniej naprawie). Skarżący w celu zakupu pojazdu nie był w Niemczech, nie zlecał również jego sprowadzenia, lecz nabył od polskiego oferenta. W momencie przedstawienia mu do podpisu umowy, była ona już wcześniej uzupełniona i podpisana przez dotychczasową właścicielkę (Niemkę). Nie zna i nigdy nie kontaktował się z poprzednią właścicielką. W momencie finalizowania transakcji był zapewniony przez polskiego sprzedającego, że wszystkie opłaty zostały już uiszczone i cena sprzedaży stanowi jedyną należność jaką musi uiścić. Dowiedział się o możliwości zakupu pojazdu, kiedy ten znajdował się już od dłuższego czasu w Polsce. Przedstawił dowody potwierdzające fakt, że nabył pojazd już jako znajdujący się od dłuższego czasu na terytorium kraju i w jego przypadku nie doszło do nabycia w procedurze WNT. Ewentualne roszczenie w tym zakresie może być kierowane do podmiotu, który pojazd sprowadził i dokonał koniecznych napraw w celu handlowym. To ten podmiot, pomimo nieuzupełnienia w umowie sprzedaży danych strony kupującej swoimi danymi, dokonał faktycznego przemieszczenia pojazdu na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu, posiadając prawo do rozporządzania jak właściciel w rozumieniu art. 9 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z powyższym nie doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (nowego środka transportu), toteż obowiązek podatkowy w podatku VAT w tym przypadku nie wystąpił. Skarżący nie miał obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług, a tym bardziej złożenia deklaracji na druku VAT-10.
W toku postępowania podatkowego organ I instancji przeprowadził dowody z przesłuchania Skarżącego w charakterze strony oraz świadków: J.K. i M.J., a także [...].09.2023 r. do protokołu złożyła wyjaśnienia, ustanowiona w sprawie pełnomocnik, adwokat pani A.P.. W trakcie przesłuchania [...].09.2023 r. Skarżący zeznał m.in., że: - nabył samochód z ogłoszenia [...]. Sprzedawcą był M.J.. Samochód stał w [...] u pana M. (nie pamiętał jego nazwiska), który robi pomniki na cmentarz. Skarżący oglądał samochód z przyjaciółką, a następnie z zięciem. Jak zdecydował o zakupie, to wraz z otrzymanymi dokumentami i z panem M., pojechał do tłumacza J.K.. Tłumacz miał wszystko załatwić tzn. zarejestrowanie, opłacenie wszystkiego (nie wymienił konkretnie podatku). Tłumacz przekazał Skarżącemu plik dokumentów, które podpisał. Tłumacz obiecał, że wszystko pozałatwia - wszystko to co potrzebne jest do zakupu i zarejestrowania. Po kilku dniach tłumacz przywiózł tablice rejestracyjne, które zostały zamontowane do samochodu. Skarżący Zapłacił u niego ubezpieczenie samochodu za cały rok; -jak przyszło pierwsze pismo z urzędu skarbowego zadzwonił do M.J. z pytaniem, dlaczego nie zapłacono podatku, bo jest przebieg 1.800, a on odpowiedział, że gdyby wiedział, że to jest problem, nakręciłby więcej, tj. dokręciłby do 6.000 i nie byłoby problemu; -Skarżący zeznał, że podpisał umowę zakupu, ale to odbyło się w [...] u pana M.. Nie widział sprzedającej, ani nie kontaktował się z nią. Umowę do podpisu dał tłumacz J.K. i powiedział, że wszystko jest załatwione; - nie zapłacił osobiście akcyzy, wszystko płacił tłumacz. Dał tłumaczowi na wszystko pieniądze i nie pamięta ile (150 zł było za załatwienie sprawy). Podpisał pełnomocnictwo do załatwiania spraw przez tłumacza J.K.. Nie ma tego pełnomocnictwa;- to podpis Skarżącego widnieje na deklaracji AKC-U/S z [...].01.2019 r. Nie posiada dowodu zapłaty akcyzy. Akcyzę miał zapłacił tłumacz, a on przekazał tłumaczowi kwotę na wszystkie opłaty. Nie pamięta konkretnie wysokości kwoty. Nie otrzymał żadnego potwierdzenia, że przekazał pieniądze tłumaczowi; -nie wiedział o konieczności zapłaty \/AT. Tłumacz powiedział, że wszystko co konieczne zapłaci; - nie złożył deklaracji VAT-10 z braku wiedzy o konieczności jej złożenia. Stwierdził, że skoro ma orzeczenie o niepełnosprawności, to nie musi płacić podatków. Nie rozróżnia podatków, np. co to jest podatek od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Nie wiedział że dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego. Był Pan pewny, że kupuje od Polaka, z [...].
W dniu [...].10.2023 r. został przesłuchany w charakterze świadka J.K., który zeznał m.in., że: - nie zna M.J. zam. w [...] i nie zna pana M., który robi pomniki w [...]; -nic nie wie na temat samochodu [...] kupionego przez Skarżącego w styczniu 2019 r. Jedyne co łączy go z tym samochodem to tłumaczenie. Podpis na tłumaczeniu jest jego. Nie ma wiedzy na temat faktów w tej sprawie. Nie pamięta tego zdarzenia — nie pamięta dokumentów, nazwisk, sytuacji; -nie ma wiedzy jak i przez kogo został sprowadzony samochód, ani kto i na jakich zasadach sprzedawał samochód w Niemczech. Nie kontaktował się z C.Z.. Wykonywał jedynie tłumaczenie. Nie pamięta okoliczności tych tłumaczeń. Nie ma żadnych dokumentów dotyczących tej sprawy; - nie płacił żadnej akcyzy, bo nie był do tego zobowiązany. Nie wysyłał deklaracji AKC-U/S z [...].01.2019 r., bo nie był do tego zobowiązany; - nie zobowiązał się do zapłaty wszystkich opłat związanych z transakcją, bo to nie był jego samochód i nie był do tego zobowiązany. Nie ma wiedzy dlaczego nie został zapłacony podatek od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu i dlaczego nie złożono deklaracji VAT-10 przeznaczonej dla podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu; -Skarżący nie zapłacił u niego ubezpieczenia za samochód. Nie prowadzi ubezpieczeń. Nie ma dokumentów odnośnie ubezpieczenia; - nie udziela informacji w sprawach podatków i opłat związanych z zakupem pojazdów. Odsyła do urzędu skarbowego. Czasami pomaga wypełnić deklarację akcyzową; -odnośnie sprawy Skarżącego nie ma żadnych dokumentów, nie zna tej sprawy, nie zna Skarżącego; - nie pobrał od Skarżącego opłaty za załatwienie spraw związanych z samochodem; -nie zajmuje się rejestracją samochodów, nie pomaga klientom w takich sprawach. Nie załatwiał w urzędzie rejestracji ww. samochodu. Nie zna tej sprawy. Sprawa tego auta go nie dotyczy. Nie przywoził żadnych tablic rejestracyjnych.
Świadek J.K. ponownie przesłuchany w dniu [...].03.2024 r., podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia.
Przesłuchany w dniu [...].10.2023 r. M.J. zeznał, że: - zawodowo zajmuje się naprawą samochodów, jest blacharzem i lakiernikiem. Nie współpracował z J.K.. Nie zna tej osoby. Nie zajmuje się zawodowo sprzedażą samochodów; -samochód [...] był w Niemczech. Był wystawiony na stronie internetowej niemieckiej - auto handel. Ten samochód znajdował się w [...] A.J., w auto handel - niemieckiej firmie (firma zmarłego A.J.). Nie wie kto konkretnie sprzedawał to auto. Nie wie czy to był samochód A.J., czy był on tylko pośrednikiem. Najczęściej niemieccy sprzedający zostawiali samochody A.J. do sprzedaży. Nie wie kto był właścicielem pojazdu; - naprawiał samochody dla A.J., który był właścicielem firmy a, w Niemczech. Naprawiał też ww. samochód. Samochód był uszkodzony. Uszkodzone były tylne drzwi, nadkole, część nadproża i część błotnika. Naprawy dokonał w warsztacie samochodowym w [...], tam gdzie pracuje. Naprawy dokonał na zlecenie niemieckiego klienta. Prawdopodobnie ktoś kupił samochód od niemieckiego właściciela, ale nie zna szczegółów tej transakcji, nie wie kto kupił od kogo, kiedy, gdzie. Nie zna danych osobowych klienta, pamięta tylko, że był to mężczyzna. Nie wie czy można ustalić dane osobowe klienta. Jest tylko pracownikiem. Samochód przyprowadził handlarz. Nie jest w stanie powiedzieć czy był to Polak czy Niemiec. Nie wie kto był właścicielem pojazdu. W Niemczech sprzedaż polega na tym, że sprzedającym jest ten kto ma briefy, ale nie musi być on właścicielem samochodu. Samochód ten dopiero po naprawie zobaczył u pana J.. Za naprawę samochodu zapłacił klient, który przyprowadził samochód. Warsztat ten znajduje się w [...]. Właścicielem jest S.B.; - wujek – M.S. szukał samochodu. Samochód został przyprowadzony pod jego dom dlatego, że chciał zobaczyć samochód, ale nie chciał jechać do Niemiec. A.J. przywiózł ten samochód do Polski, żeby Skarżący mógł go obejrzeć. Stwierdził, że Skarżący dłuższy czas zastanawiał się, czy kupić. W momencie podjęcia decyzji o zakupie, M.J. dał Skarżącemu briefy tj. dokument samochodu. Dokumenty były w Niemczech, a przywiózł je, gdy Skarżący zdecydował się na zakup. Dokumenty wziął od pana J.. Nie pamięta czy w dokumentach była umowa sprzedaży. Przekazał Skarżącemu plik dokumentów otrzymanych od A.J.. Nie wie jakie to były konkretnie dokumenty, na pewno był brief, książka serwisowa. To były wszystkie dokumenty niezbędne do zakupu i rejestracji auta. Powiedział Skarżącemu, że jedzie na strefę, na [...], bo tam są budki, w których się załatwia rejestrację samochodu w Polsce. Nie wie konkretnie u kogo Skarżący załatwiał sprawy. Skarżący go poinformował, że wszystko jest załatwione i odbiera dokumenty zarejestrowanego samochodu w Polsce. Nie otrzymał zapłaty za samochód. Skarżący dał świadkowi kwotę potrzebną do zapłaty za samochód. Otrzymaną kwotę przekazał A.J.. Nie otrzymał prowizji za sprzedaż auta. Nie ma żadnych dokumentów, że otrzymał te pieniądze i że przekazał A.J.; - samochód ten był wystawiony na aukcji [...], na koncie syna sąsiadki, ponieważ Skarżący długo zastanawiał się nad zakupem auta. Wcześniej samochód wystawiony był na niemieckiej stronie. Formalnie sprzedającym był A.J.. Dysponował autem A.J., ale właścicielem była osoba z Niemiec. Wystawił samochód na [...], ponieważ Skarżący zrezygnował z zakupu, a powiedział panu J., że na auto jest kupiec. Aukcja została zakończona, ponieważ po czasie Skarżący zdecydował się na zakup. Koszty [...] opłacił właściciel konta, a świadek oddał koszty właścicielowi konta; - nie zna C.Z.; -otrzymał od Skarżącego kwotę potrzebną na zapłatę za samochód i przekazał A.J.; - nie wysyłał deklaracji AKC-U/S z [...].01.2019 r. ponieważ Skarżący oświadczył, że, sam sobie załatwi; - nic nie wie na temat podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia ww. samochodu i nie zna powodów niezłożenia deklaracji VAT-10. Nic nie wie na temat ubezpieczenia ww. samochodu. Nie wie kto pomagał Skarżącemu ws. załatwienia spraw związanych z zakupem, rejestracją ww. samochodu. Skarżący przywiózł tablice rejestracyjne. Nie pamięta szczegółów kto zakładał tablice.
Pismem z [...].02.2024 r. organ I instancji zwrócił się do A B. o przekazanie informacji: kto w 2018 roku zlecił naprawę [...], czy osoba zlecająca była właścicielem ww. samochodu, czy posiada wiedzę, kto był wówczas właścicielem tego pojazdu, czy posiada umowę dot. naprawy ww. samochodu, kto zapłacił za naprawę ww. samochodu, w jakiej formie dokonano zapłaty za naprawę. W odpowiedzi z [...].03.2024 r. S.B. poinformował, że: - naprawę zlecił niemiecki handlarz samochodów i w momencie naprawy samochodu był właścicielem pojazdu, - nie posiada umowy naprawy z uwagi na zakres pracy minimalnej i czas jak upłynął od czasu naprawy, - za naprawę zapłacił gotówką właściciel samochodu, - po naprawie właściciel zaprowadził samochód do [...] na plac sprzedaży samochodów pana J., - nie zna dokładnych danych adresowych i personalnych handlarza samochodów (zaprzestał współpracy po śmierci A.J.), - osoba zlecająca naprawę posiadała mały i duży brief, co według zwyczajów i przepisów niemieckich uznaje się za prawowitego właściciela pojazdu.
Ostatecznie organ I instancji decyzją z [...].04.2024 r. określił Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2019 r. w kwocie 7.637 zł.
Skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania. Decyzji zarzucono: - błąd w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę wydania decyzji, który miał wpływ na jej treść, polegający na: a) błędnym przyjęciu, że właścicielem pojazdu [...] - bezpośrednio przed M.S. - była C.Z., podczas gdy pojazd ten w momencie jego zakupu przez Skarżącego znajdował się na terenie Polski, Odwołujący nie zna pani Z., ani też w celu jego zakupu nie wyjechał do Niemiec; a nadto przed sprzedażą pojazd uległ poważnej kolizji drogowej, po czym został naprawiony przez "handlarza" i następnie wystawiony na sprzedaż; b) błędnym przyjęciu, że [...] stycznia 2019 r. M.S. podpisał umowę zakupu pojazdu [...] bezpośrednio z C.Z., zam. ul. [...] (Niemcy), podczas gdy faktycznie umowa została zawarta przez Skarżącego z polskim handlarzem samochodów - a w konsekwencji Skarżący nie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów; c) błędnym przyjęciu, że Skarżący był pierwszym na terenie Polski właścicielem pojazdu [...], podczas gdy pojazd ten został nabyty przez Skarżącego na terenie Polski za pośrednictwem portalu [...] od M.J.. Skarżący zarzucił również naruszenie przez organ I instancji art. 9 ust. 1 w zw. z ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy o VAT, poprzez nieprawidłowe ustalenie, że odwołujący w odniesieniu do nabycia pojazdu dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, podczas gdy był on jego kolejnym właścicielem na terenie Polski i transakcja ta stanowiła nabycie na terytorium kraju.
Skarżący zarzucił dodatkowo naruszenie art. 120,121 §1 i 122 §1 Ordynacji podatkowej, poprzez niepodejmowanie w toku postępowania przez organ podatkowy wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co skutkowało naruszeniem przez ten organ zasady zaufania obywateli do organów podatkowych i w konsekwencji błędnym określeniem w stosunku do Skarżącego wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2019 rok w kwocie 7.637 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu. Zaniechania organu w zakresie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego obejmują w szczególności: a) nieustalenie podmiotu, który nabył od C.Z. wrak pojazdu (pojazd uległ wypadkowi komunikacyjnemu w miesiącu marcu 2018 r. - informacja taka znajduje się w raporcie auto DNA załączonym przez Skarżącego do akt sprawy oraz następnie dokonał jego naprawy i wystawił go na sprzedaż w komisie "Pana J." (obywatel Polski) w [...] i, który opłacił tę usługę, b) nieustalenie podmiotu, który zlecił i sfinansował naprawę pojazdu w AB, c) nieustalenie podmiotu, który opłacił ogłoszenie sprzedaży pojazdu w polskim serwisie [...] -tak Skarżący znalazł pojazd, d) nieustalenie, czy M.J. dokonał zbycia pojazdu na rzecz Skarżącego w imieniu własnymi i na własny rachunek, czy też był pośrednikiem. Jeżeli natomiast był pośrednikiem - od kogo otrzymał prowizję za sprzedaż samochodu, kto sfinansował czynności związane ze zbyciem pojazdu oraz komu przekazał pieniądze ze sprzedaży pojazdu otrzymane od Skarżącego (organ podatkowy powinien przeprowadzić w tym zakresie stosowne postępowanie dowodowe), e) niezwrócenie się przez organ podatkowy do C.Z. w celu ustalenia kluczowych faktów dotyczących transakcji zbycia przez nią pojazdu [...]. Dodatkowo Skarżący podniósł naruszenie przez organ art. 2a Ordynacji podatkowej, poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie na niekorzyść podatnika o niedających się usunąć wątpliwościach co do treści przepisów prawa podatkowego.
W toku postępowania odwoławczego organ II instancji zlecił organowi I instancji przeprowadzenie postępowania uzupełniającego w celu dokładnego wyjaśnienia niektórych elementów stanu faktycznego. I tak organ I instancji wezwał M.K. o: wyjaśnienie dlaczego na jego posesji znajdował się samochód [...], przekazanie informacji, czy uczestniczył w transakcji kupna-sprzedaży ww. pojazdu, a jeśli tak, to w jakim charakterze, przekazania informacji w sprawie okoliczności zakupu przez M.S. ww. samochodu (w tym okoliczności podpisania umowy zakupu ww. pojazdu z [...].01.2019 r. przez M.S. np. gdzie i przez kogo umowa była podpisana, kto był obecny przy podpisywaniu umowy).
W odpowiedzi z [...].09.2024 r. M.K. podał, że: sąsiad poprosił, żeby przetrzymać auto, gdyż u siebie nie miał miejsca, nie uczestniczyłem w transakcji sprzedaży samochodu, nie ma informacji na temat okoliczności sprzedaży samochodu.
Organ I instancji wezwał I.K. do wyjaśnienia okoliczności wystawienia oferty na sprzedaż pojazdu [...] na jej koncie na portalu [...].
W odpowiedzi z [...].09.2024 r. I.K. wskazał, że: sąsiad nie posiada konta na portalu [...], pan M. zdecydował się na kupno, dlatego zdjęliśmy aukcję, nie pamiętała czy były jakie koszty i kto je pokrywał.
Odpowiadając na wezwanie organu w piśmie z dnia [...].09.2024 r., działająca w imieniu Skarżącego, pełnomocnik wskazała, że Skarżący wpłacił cenę zakupu samochodu w gotówce. Nie otrzymał żadnego pokwitowania. Sprzedający M.J. argumentował to tym, że nie chce by jakiekolwiek przepływy finansowe związane z tą transakcją były widoczne na jego rachunku bankowym, by "skarbówka nie mogła się do niego doczepić". P.K. wraz z żoną K.K. byli z Skarżącym "w [...] w celu sprawdzenia stanu technicznego samochodu [...]" w okresie poprzedzającym transakcję zakupu pojazdu, tj. prawdopodobnie w styczniu 2019 r.
Z uzyskanej odpowiedzi zagranicznej administracji podatkowej z Niemiec (z [...].11.2024 r.) wynikało, że C.Z. kupiła [...] w lutym 2018 r. jako nowy samochód w salonie samochodowym A. Z powodu wypadku drogowego ze szkodą materialną w marcu 2018 r. samochód trafił do salonu samochodowego A do ekspertyzy. Zgodnie z informacją właściciela salonu samochodowego uszkodzenia pojazdu były duże i zalecono zakup nowego samochodu o tej samej wartości. Salon samochodowy A przejął wtedy sprzedaż uszkodzonego samochodu, a także sprawę z ubezpieczycielem sprawcy wypadku. C.Z. stwierdziła również, że przesłana kopia umowy kupna-sprzedaży z [...].09.2019 r. nie była nią przejrzana, ani napisana. Również podpis na tym "dokumencie" nie jest jej. Ponadto we wrześniu 2019 r. nie była już zameldowana, ani nie mieszkałam pod podanym adresem.
Po przeprowadzeniu postępowania organ odwoławczy decyzją z [...] marca 2025 r. utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.
Uzasadniając swoje stanowisko organ stwierdził m.in., że nie daje wiary zeznaniom Skarżącego złożonym do protokołu z [...].09.2023 r., iż nabył on samochód [...] z ogłoszenia [...], a sprzedawcą był M.J.. Organ odwoławczy dał wiarę zeznaniom M.J. złożonym do protokołów przesłuchania świadka z [...].10.2023 r. i z [...].01.2024 r., że kupiony przez Skarżącego samochód [...] został przywieziony z Niemiec, ponieważ Skarżący chciał zobaczyć samochód, ale nie chciał jechać do Niemiec oraz, że samochód przywiózł do Polski A.J., właściciel niemieckiej firmy handlującej samochodami (A.J. według zeznań i wyjaśnień świadków nie żyje).
Organ podkreślił, że z zeznań M.J. wynika, że przekazał Skarżącemu plik dokumentów otrzymanych od niemieckiego sprzedawcy m.in. brief, książkę serwisową (dokumenty niezbędne do zakupu i rejestracji auta). Natomiast Skarżąc przekazał M.J. kwotę potrzebną do zapłaty za samochód, a kwotę tę świadek M.J. przekazał niemieckiemu sprzedawcy, A.J..
Organ wskazał, również, że zeznania M.J. potwierdza złożone w sprawie oświadczenie S.B. z [...].03.2024 r., właściciela salonu samochodowego, w którym M.J. naprawiał samochód oraz oświadczenie z [...].09.2024 r. M.K. sąsiada M.J., na którego posesji stał zakupiony przez Skarżącego samochód. S.B. podał, że naprawę samochodu zlecił niemiecki handlarz samochodów, który po naprawie zaprowadził samochód do [...] na plac sprzedaży samochodów – A.J.. M.K. wskazał, że samochód został sprowadzony z Niemiec dla Skarżącego.
W ocenie organu, wbrew zarzutom odwołania z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że naprawę samochodu zlecił niemiecki handlarz samochodów, a nie obywatel Polski. Ponadto z zeznań M.J. z [...].01.2024 r. wynika, że nie otrzymał prowizji w związku z transakcją zakupu przez Skarżącego pojazdu, a kwotę otrzymaną od Skarżącego za zakup samochodu przekazał A.J., który oferował ten samochód do sprzedaży w swojej firmie handlującej samochodami, mieszczącej się w mieście [...].
Organ wskazał również, że do protokołów przesłuchania świadka z [...].10.2023 r. M.J. zeznał, że samochód znajdował się na posesji M.K., ponieważ u niego nie było miejsca. Na zapytanie organu I instancji, czy pamięta więcej szczegółów, np. czy samochód był sprowadzony z Niemiec, dla kogo i przez kogo został sprowadzony, M.K. [...].09.2024 r. odpowiedział, że "Tak samochód został sprowadzony z Niemiec przez sąsiada dla jego wujka".
Odnosząc się do podnoszonego zarzutu nie ustalenia przez organ I instancji podmiotu, który opłacił ogłoszenie sprzedaży pojazdu w polskim serwisie [...], organ stwierdził, że jest on bezzasadny. Z protokołu przesłuchania M.J. z [...].01.2024 r. wynika, że "Koszty zapłacił właściciel konta, ja oddałem mu koszty (...)". Na pytanie czy ktoś oddał jemu za koszty na [...], M.J. zeznał, że: "Nie. Zapłaciłem sam. Nikt nie oddał mi kosztów za [...]. Ponadto z wyjaśnień I.K. wynika, że nie pamięta czy były ponoszone koszty związane z wystawieniem samochodu na aukcji [...].
W wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze zarzucono zaskarżonej decyzji: 1. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 5 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 w zw. z art. 9 ust. 1-3 ustawy o VAT oraz art. 2 pkt 10 lit. a) tej ustawy, poprzez bezzasadne przyjęcie, że Skarżący dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu ([...]), podczas gdy ani autentyczność rzekomej umowy (z [...] stycznia 2019 r.), ani faktyczne przemieszczenie pojazdu na rzecz Skarżącego z innego państwa członkowskiego nie zostały udowodnione. W efekcie Skarżącemu przypisano obowiązek podatkowy z tytułu WNT, mimo że został on realnie dokonany przez inny podmiot. 2. Naruszenie art. 9 ust. 3 ustawy o VAT, które miało wpływ na wynik sprawy, przez wadliwe zastosowanie do stanu faktycznego, co skutkowało wyprowadzeniem błędnego wniosku, jakoby transakcja podlegała opodatkowaniu wewnątrzwspólnotowym nabyciem nowego środka transportu przez Skarżącego.3. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności: a. art. 120, 121, 122 i 187 Ordynacji podatkowej, wskutek niepodjęcia wszystkich niezbędnych czynności wyjaśniających (m.in. niezweryfikowanie roli A, pominięcie możliwości przesłuchania świadków - w tym Pani Z. - i ustalenia realnej daty wwiezienia pojazdu do Polski oraz podmiotu faktycznie dokonującego tej czynności), co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych i naruszenia zasad prawdy obiektywnej oraz zaufania do organów; b. art. 180, 181 i 188 Ordynacji podatkowej, przez odmowę przeprowadzenia dowodów, mimo że mogły one przyczynić się do wyjaśnienia wątpliwości kluczowych w sprawie (autentyczność umowy, data przemieszczenia pojazdu, faktyczny sprzedawca, kto sprowadził pojazd, kiedy i w jakich okolicznościach); c. art. 191 Ordynacji podatkowej, przez wybiórczą i dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, ignorując fakty wskazujące, że Skarżący nigdy nie był w Niemczech w celu zakupu pojazdu, zaś pojazd przebywał w Polsce już w 2018 r.;d. art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, przez niewystarczające uzasadnienie faktyczne i prawne, nieodnoszące się do szeregu wniosków i dokumentów przedstawionych przez Skarżącego oraz zaniechanie wyjaśnienia, dlaczego organy nie uwzględniają kwestii podejrzenia fałszerstwa kluczowej umowy (z [...].01.2019 r.) - zwłaszcza w świetle toczącego się postępowania karnego w Prokuraturze Rejonowej.
Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Ponieważ w skardze sformułowano zarzuty zarówno naruszenia przepisów postępowania, jak i naruszenia prawa materialnego, Sąd w pierwszej kolejności odniesie się do tej pierwszej grupy zarzutów. W ocenie Sądu, postępowanie podatkowe przeprowadzone przez organy obu instancji, pozwoliło na ustalenie wszystkich elementów stanu faktycznego sprawy w sposób prawidłowy. Organy działały w tym zakresie zgodnie z zasadami ogólnymi Ordynacji podatkowej, a w szczególności z art. 120, art. 121, art. 122, art. 123 § 1, art. 180 § 1, art. 181 Ordynacji podatkowej. Zebrany materiał dowodowy został w sposób wyczerpujący rozpatrzony, stosownie do treści art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Ocena zaś zgromadzonego materiału dowodowego pozostawała w zgodzie z treścią art. 191 Ordynacji podatkowej. Wnioski wyprowadzone z tak zgromadzonych dowodów są logiczne i spójne. W żadnej mierze ocenie tej nie można postawić zarzutu przekroczenia zasady swobodnej oceny, wybiórczości, czy dowolności.
Ustalenia organów znalazły swoje odzwierciedlenie, stosownie do treści art. 210 [pic] 4 Ordynacji podatkowej w treści uzasadnienia decyzji, w szczególności uzasadnienie faktyczne zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczenie przepisów prawa.
Z prawidłowych i jednoznacznych ustaleń organów podatkowych wynika, że w dowodzie rejestracyjnym zakupionego przez Skarżącego pojazdu [...] wskazano pojemność skokowa 1242 cm³, moc 51 kW. Z dowodu rejestracyjnego wynika data pierwszej rejestracji za granicą zakupionego przez Skarżącego pojazdu [...], tj. [...].02.2018 r. Data ta, jako pierwszej rejestracji pojazdu za granicą, została również wskazana w umowie sprzedaży z [...].01.2019 r., karcie pojazdu, wydruku ze strony Historia Pojazdu. Z dowodu rejestracyjnego wynika data homologacji - [...].11.2017 r. Z karty pojazdu o serii KP/AAC nr [...] wynika, że Skarżący jest pierwszym w Polsce właścicielem pojazdu [...] o nr [...] - data pierwszej rejestracji w Polsce [...].02.2019 r.
Z wydruku dokumentu wygenerowanego elektronicznie [...].09.2022 r. ze strony historiapojazdu.gov.pl wynika: - [...].02.2018 - pierwsza rejestracja za granicą; - [...].01.2019 - pierwszy właściciel w Polsce, właściciel: osoba fizyczna; - [...].02.2019 - pierwsza rejestracja w Polsce, dodatkowe badanie techniczne, stan drogomierza: 1.836 km; - [...].02.2021 - okresowe badanie techniczne, stan drogomierza: 6.851 km.
W umowie sprzedaży używanego pojazdu mechanicznego z [...].01.2019 r. stan licznika podano: 1800,10 km. W wypełnianej przez Skarżącego [...].01.2019 r. deklaracji uproszczonej dla podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych (AKC- U/S), wykazał on m.in. przebieg pojazdu -1800 km.
Organy prawidłowo ustaliły również okoliczności nabycia przez Skarżącego pojazdu. W tym względzie zasadnie nie dały wiary zeznaniom Skarżącego złożonym do protokołu z [...].09.2023 r., iż nabył on samochód [...] z ogłoszenia [...], a sprzedawcą był M.J..
Prawidłowo oceniły natomiast (dały wiarę) zeznaniom M.J. złożonym do protokołów przesłuchania świadka z [...].10.2023 r. i z [...].01.2024 r., że kupiony przez Skarżącego samochód [...] został przywieziony z Niemiec, ponieważ Skarżący chciał zobaczyć samochód, ale nie chciał jechać do Niemiec oraz, że samochód przywiózł do Polski A.J., właściciel niemieckiej firmy handlującej samochodami.
Z zeznań M.J. wynikało również, że przekazał on Skarżącemu plik dokumentów otrzymanych od niemieckiego sprzedawcy, m.in. brief, książkę serwisową (dokumenty niezbędne do zakupu i rejestracji auta). Natomiast Skarżąc przekazał M.J. kwotę potrzebną do zapłaty za samochód, a kwotę tę świadek M.J. przekazał niemieckiemu sprzedawcy, A.J..
Co istotne zeznania, M.J., potwierdzają złożone w sprawie wyjaśnienia S.B. z [...].03.2024 r., właściciela salonu samochodowego, w którym M.J. naprawiał samochód oraz oświadczenie z [...].09.2024 r. M.K. sąsiada M.J., na którego posesji stał zakupiony przez Skarżącego samochód. S.B. wskazał, że naprawę samochodu zlecił niemiecki handlarz samochodów, który po naprawie zaprowadził samochód do [...] na plac sprzedaży samochodów – A.J.. M.K. wskazał, że samochód został sprowadzony z Niemiec dla Skarżącego.
Słusznie zatem ocenił organ, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że naprawę samochodu zlecił niemiecki handlarz samochodów, a nie obywatel polski. Ponadto z zeznań M.J. z [...].01.2024 r. wynika, że nie otrzymał on prowizji w związku z transakcją zakupu przez Skarżącego pojazdu, a kwotę otrzymaną od Skarżącego za zakup samochodu przekazał A.J., który oferował ten samochód do sprzedaży w swojej firmie handlującej samochodami, mieszczącej się w mieście [...].
Wskazać również należy, że przesłuchany w dniu [...].10.2023 r. M.J. zeznał, że samochód znajdował się na posesji M.K., ponieważ u niego nie było miejsca. Na pytanie organu, czy pamięta więcej szczegółów, np. czy samochód był sprowadzony z Niemiec, dla kogo i przez kogo został sprowadzony, M.K. [...].09.2024 r. odpowiedział, że "Tak samochód został sprowadzony z Niemiec przez sąsiada dla jego wujka." (Skarżącego M.S.).
Mając na uwadze wskazane okoliczności stwierdzić należało, że organ podatkowy zasadnie odmówił przeprowadzenia wnioskowanych przez Skarżącego dowodów, ponieważ wszystkie istotne dla sprawy elementy stanu faktycznego, zostały dostatecznie wyjaśnione innymi dowodami, w tym zeznaniami świadków.
Skarżący koncentruje swoją argumentację w zakresie naruszenia przepisów postępowania, na twierdzeniu, iż organ w związku z tym, że Prokuratura Rejonowa prowadzi sprawę, gdzie badany jest fakt podrobienia lub przerobienia kluczowego dokumentu umowy z [...].01/2019 r., powinien przynajmniej rozważyć, na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, potrzebę zawieszenia postępowania do czasu ustaleń w sprawie karnej.
Wskazać należy, że z uzyskanej odpowiedzi zagranicznej administracji podatkowej z Niemiec (z [...].11.2024 r.) wynikało, że C.Z. kupiła [...] w lutym 2018 r. jako nowy samochód w salonie samochodowym A. Z powodu wypadku drogowego ze szkodą materialną w marcu 2018 r. samochód trafił do salonu samochodowego A do ekspertyzy. Zgodnie z informacją właściciela salonu samochodowego uszkodzenia pojazdu były duże i zalecono zakup nowego samochodu o tej samej wartości. Salon samochodowy A przejął wtedy sprzedaż uszkodzonego samochodu, a także sprawę z ubezpieczycielem sprawcy wypadku. C.Z. stwierdziła również, że przesłana kopia umowy kupna-sprzedaży z [...].09.2019 r. nie była nią przejrzana, ani napisana. Również podpis na tym "dokumencie" nie jest jej. Ponadto we wrześniu 2019 r. nie była już zameldowana, ani nie mieszkałam pod podanym adresem.
Zasadnie zatem ocenił organ, że C.Z. nie potwierdziła zawarcia z umowy sprzedaży pojazdu mechanicznego z [...].09.2019 r., jako sprzedający. Postępowanie przeprowadzone z udziałem niemieckiej administracji podatkowej wykazało, że C.Z. widniejąca na umowie sprzedaży pojazdu mechanicznego z [...].01.2019 r. [...], o nr identyfikacyjnym [...], nie była faktycznym sprzedawcą samochodu dla Skarżącego.
Jednak okoliczność ta nie ma znaczenia dla sprawy, wobec ustalenia rzeczywistego sprzedawcy, to jest A.J..
Przechodząc do oceny podniesionych w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego, wskazać należy, że stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju. Czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
Stosownie do art. 9 ust. 1-3 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że: 1) nabywcą towarów jest: a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a - z zastrzeżeniem art. 10; 2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a. (ust. 2). Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy; 1) nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1, 2) dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2 -jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.
Stosownie do art. 20 ust. 9 ustawy o VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tych towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej. W myśl natomiast art. 25 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: nowych środkach transportu - rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.
Jak trafnie stwierdziły organy w art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT, dla zdefiniowania nowego środka transportu, normodawca posłużył się zdaniem złożonym przy pomocy spójnia "lub", stosując alternatywę zwykłą. Zatem wystarczy spełnienie jednej z alternatywnych przesłanek określonych w cytowanym przepisie, aby pojazd został uznany za nowy środek transportu, ale mogą być spełnione także obie łącznie. Zatem aby uznać, że mamy do czynienia z pojazdem nowym na gruncie wskazanego przepisu, wystarczające jest, że pojazd nie będzie miał przejechanych więcej niż 6000 km (bez względu na to, kiedy został dopuszczony do użytku) lub też w momencie jego nabycia od momentu jego dopuszczenia do użytku nie upłynęło 6 miesięcy.
W świetle prawidłowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy, zasadnie uznały organy podatkowe, że wskazane okoliczności dowodzą, iż zakupiony przez Skarżącego pojazd [...] spełnia warunek wskazany w art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT, bowiem nie przejechał więcej niż 6000 km, tym samym pojazd ten spełnia definicję nowego środka transportu w rozumieniu ustawy o VAT.
W ocenie Sądu, prawidłowo oceniły organy podatkowe, że w sprawie zastosowanie mają przepisy art. 9 ust. 1-3, art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, tym samy ustaliły, iż Skarżący jest podatnikiem z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu i jest zobowiązana do zapłaty podatku VAT z tego tytułu.
W sprawie ustalono jednoznacznie, że: - doszło do przemieszczenia samochodu osobowego [...] z terytorium Niemiec na terytorium Polski, co sam Skarżący potwierdził składając deklarację uproszczoną dla podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych AKC-U/S; - pojazd spełnia warunek nowego środka transportu, wskazany w art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT, bowiem nie przejechał więcej niż 6000 km;- z karty pojazdu o serii KP/AAC nr [...] wynika, że Skarżący jest pierwszym w Polsce właścicielem pojazdu.
Jak trafnie wskazał organ w tej sprawie istotna jest okoliczność, iż miejscem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest miejsce, w którym towary te znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu (art. 25 ust. 1 ustawy o VAT), a podatnikiem jest osoba, która towary te nabywa, co wynika z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy. Jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu, przepisy te stosuje się także w sytuacji, gdy nabywcą jest osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej. Każda zatem osoba, która nabywa nowy środek transportu pochodzący z innego państwa członkowskiego, jest zobowiązana do rozliczenia i zapłaty podatku w państwie, do którego przywiezie ten środek, czyli w państwie przeznaczenia. Oznacza to, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego nowych środków transportu podatek pobierany jest w kraju, w którym pojazd będzie używany, według tam obowiązujących stawek, niezależnie od statusu dostawcy i nabywcy. Niezależnie od tego kto wysyła lub przewozi towar i na czyje zlecenie to czyni (dostawca, nabywca lub przewoźnik).
W ocenie Sądu zarzuty, iż Skarżący zakupiła pojazd za pośrednictwem [...] od siostrzeńca M.J., nie zasługują na uwzględnienie. To Skarżący nabyła pojazd z innego państwa członkowskiego, tj. dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu. Potwierdził to podpisując umowę "sprzedaży używanego pojazdu mechanicznego" z [...].01.2019 r., a także składając podpisaną deklaracje AKC-U/S z [...].01.2019 r. dla podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych. W deklaracji tej Skarżący wskazała wysokość podatku akcyzowego, którą następnie przekazał, poleceniem przelewu z [...].02.2019 r. ze swojego rachunku bankowego, na konto Urzędu Skarbowego. W załączeniu do tej deklaracji przedłożył umowę z [...].01.2019 r. oraz kserokopię dowodu rejestracyjnego pojazdu w języku niemieckim.
Wskazać należy, że Skarżący w czasie zawierania umowy z [...].01.2019 r., nie był zainteresowany tym, czy osoba wskazana w umowie, jako sprzedający pojazd, jest jego właścicielem, czy w umowie wpisano prawdziwe dane. Skarżący przyjął od M.J. (który uprzednio otrzymał ją od A.J.) umowę z wypełnionymi danymi osoby wskazanej jako "sprzedający", którego danych nie weryfikował.
Wbrew zarzutom skargi Skarżący nie był kolejnym właścicielem pojazdu na terenie Polski. Podpisała umowę z [...].01.2019 r., gdzie jako sprzedającego wskazano osobę z terytorium Niemiec. W ocenie Sądu Skarżący wiedziała, a przynajmniej wiedzieć powinien, że właścicielem pojazdu nie jest osoba z terytorium Polski.
Skarżący nie zawarł umowy z M.J. na zakup samochodu. M.J. nie rozporządzał samochodem (towarem), jak właściciel. Otrzymał pieniądze od Skarżącego za zakup samochodu i przekazał je A.J., właścicielowi niemieckiej firmy handlującej samochodami, który przetransportował ten samochód z terytorium Niemiec na terytorium Polski, na rzecz Skarżącego. W momencie zakupu Skarżący wiedział, że samochód nie jest zarejestrowany w Polsce. To Skarżący złożył w dniu [...].02.2019 r. wniosek po, którego rozpatrzeniu Prezydent Miasta wydał decyzję z [...].02.2019 r. o czasowej rejestracji pojazdu oraz z [...].02.2019 r. o rejestracji tego pojazdu. Tym samym, jak wynika z karty tego pojazdu, to Skarżący jest pierwszym właścicielem pojazdu na terytorium Polski.
Z tych tez powodów oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.