I SA/Gl 707/26

I SA/Gl 707/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-08-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agata Ćwik-Bury /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 276 i art. 285 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, , , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 485/19 w sprawie ze skargi Z. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 15 stycznia 2019 r. nr 2401-IOV1_.4103.202.2018.2.AWE1, UNP: 2401-19-011068 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu podatku na rachunek bankowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z
4 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 485/19, oddalił skargę Z. J. (dalej jako: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako: organ) z 15 stycznia 2019 r. nr 2401 IOV1_.4103.202.2018.2.AWE1, UNP: 2401-19-011068 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu podatku na rachunek bankowy (wyrok uprawomocnił się z dniem 20 lutego 2020 r.).
Prawomocnym postanowieniem z 7 maja 2024 r. wydanym w sprawie I SA/Gl 1292/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę skarżącego
o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem z 15 stycznia 2019 r.
Pismem z 22 czerwca 2026 r. skarżący po raz drugi wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Gliwicach z 4 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 485/19. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż Sąd powinien podjąć czynności w związku z ujawnieniem nowych dokumentów urzędowych, które wskazują, że w poprzednim postępowaniu przed tut. Sądem mogły zostać przedstawione przez organ podatkowy nieprawidłowe albo niepełne informacje dotyczące składanych faktur VAT. Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o wyjaśnienie rozbieżności między wcześniejszym stanowiskiem Naczelnego Urzędu Skarbowego w S. a obecnie ujawnionymi dokumentami, o rozważenie zawiadomienia Prokuratury w przypadku uznania, że organ podatkowy przedstawił nieprawidłowe informację dot. istnienia i złożenia deklaracji VAT-7, oraz do udzielenia niezbędnych pouczeń w zakresie prawidłowego trybu dalszych działań.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak podstaw do wznowienia postępowania, a w przypadku uznania jej dopuszczalności – o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; zwanej dalej: "p.p.s.a."), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 285 § 1 p.p.s.a. niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania.
Powyższy przepis powinien być wykładany ściśle, ponieważ stanowi on wyraz zasady stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń. Jedyne wyjątki przewidziane zostały w art. 285 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie została oparta na podstawie określonej w art. 272 § 1, 2a i 3 p.p.s.a. tj. gdy, Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1); gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia (§ 2), a także gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (§ 3). Podsumowując, w świetle art. 285 § 1 p.p.s.a., uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wznowienia postępowania powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia, niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 285 § 2 p.p.s.a.
Ustawa nie określa rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to każde orzeczenie, zarówno o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym. Zatem zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń wydanych co do istoty sprawy, ale również orzeczeń, które kończą postępowanie z innych przyczyn, bowiem przepis ten nie ustanawia żadnych ograniczeń w tym względzie. Nie można ponownie wystąpić ze skargą o wznowienie postępowania także w przypadku, gdy poprzednia skarga została odrzucona lub wywołane nią postępowanie zostało umorzone (vide: postanowienia NSA: z 24 czerwca 2005 r., OSK 1864/04; z 8 czerwca 2010 r., II FSK 1572/06; z 9 sierpnia 2012 r., II FSK 1190/12, pub. CBOSA).
Jak wynika z przedmiotowej sprawy, skarżący po raz drugi domaga się wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 4 grudnia 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 485/19. Prawomocnym postanowieniem z 7 maja 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 1292/23 WSA
w Gliwicach odrzucił skargę skarżącego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem.
Powyższe oznacza, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania złożona w tej samej sprawie, w której nie powołano przesłanek wynikających z art. 272 § 1, 2a i 3 p.p.s.a., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wskazać również należy, że Sąd rozpoznający sprawę dokonuje oceny materiału dowodowego w granicach i dla potrzeby konkretnego postępowania. Nie jest natomiast organem powołanym do prowadzenia odrębnego postępowania w celu ustalenia, czy dokumenty przedstawione w innej, prawomocnie zakończonej sprawie były nieprawdziwe lub budziły wątpliwości. Samo stwierdzenie strony, że w poprzednim postępowaniu mogły zostać przedstawione przez organ podatkowy nieprawidłowe lub niepełne informacje, nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem popełnienia przez ten organ przestępstwa. Jeżeli skarżący uważa, że doszło do przedstawienia nieprawdziwych informacji lub posłużenia się przez organ podatkowy nierzetelnymi dokumentami, może samodzielnie złożyć stosowane zawiadomienie do organów ścigania, które są właściwe do zweryfikowania, czy doszło do popełnienia przestępstwa, ustalenia okoliczności zdarzenia czy oceny autentyczności dokumentów. Nie można natomiast wymagać od Sądu, aby w ramach postępowania dotyczącego wznowienia postępowania prowadził niejako zastępcze postępowanie karne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 i art. 285 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.