II SA/KE 627/06

II SA/Ke 627/06 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2007-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Danuta Kuchta
Dorota Chobian /przewodniczący/
Dorota Pędziwilk-Moskal /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
ART.145 PAR.1 PKT 1C, ART.152, ART.200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.39, art.44 par.2 i 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi G.T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz G.T. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] znak [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie przez G.T. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..], znak: [...] nakazującej jej dokonanie rozbiórki wybudowanego samowolnie ogrodzenia frontowego na działce w R. 109 A. Odrębnym postanowieniem z tego samego dnia organ odmówił G.T. przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji wskazał, iż w/w decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. Co prawda G.T. nie odebrała przedmiotowej decyzji, jednakże należy ją uznać za doręczoną w trybie art. 44 § 1 pkt 1 i § 4 w związku z art. 57 § 4 k.p.a. oraz ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 4, poz. 28 ze zm.). Przesyłka ta została zwrócona przez pocztę do organu I instancji z adnotacją o kolejnych awizowaniach - z dnia 5.04.2004r. i z dnia 13.04.2004r. W konsekwencji doręczenie nastąpiło w dniu 19.04.2004r., a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął 4.05.2004r., gdyż dzień 03.05.2004r. był dniem ustawowo wolnym od pracy. We wskazanym w decyzji terminie G.T. nie wniosła odwołania, natomiast wnioskiem z dnia 23.06.2006r. zwróciła się o przywrócenie terminu do jego wniesienia załączając jednocześnie odwołanie z dnia 14.06.2006r. Organ odwoławczy podkreślił, że odwołanie zostało wniesione 2 lata i 41 dni po terminie, a więc z naruszeniem art. 129 § 2 k.p.a., zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W związku z powyższym w oparciu o art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyła G.T.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia podniosła, iż w aktach administracyjnych sprawy brak jest - wymaganego przez art. 44 k.p.a. - potwierdzenia, że doręczyciel pocztowy pozostawił na drzwiach mieszkania adresata lub w skrzynce pocztowej informację o złożeniu decyzji w urzędzie pocztowym na okres 7 dni. W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] została doręczona w trybie art. 44 k.p.a. Ponadto skarżąca podniosła, że spełniła warunki konieczne, w myśl art. 58 § 1 k.p.a., do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Stosowny wniosek wraz z odwołaniem złożyła w terminie 7 dni od ustania przeszkody. Nieprawidłowe doręczenie zastępcze jak również jej nieobecność z powodu choroby sprawiły, iż uchybienie terminu nie nastąpiło z jej winy. Natomiast wobec złożenia wniosku o przywrócenie terminu, wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie mogło mieć miejsca przed ostatecznym rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu. Wydanie zaskarżonego postanowienia przed rozpatrzeniem jej prośby jest zatem niezgodne z prawem.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo podniósł, że zarówno przepisy k.p.a. jak i regulaminu świadczenia powszechnych usług pocztowych nie wskazują w jaki sposób listonosz ma zaznaczyć na przesyłce fakt nieobecności adresata oraz fakt zawiadomienia
o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej. Uprawdopodobnienie, że skarżąca uchybiła terminowi nie ze swojej winy nie jest zasadne, gdyż dokument, który stwierdzał jej pobyt na rehabilitacji w dniach 2.04.2004r.-30.04.2004r. i 6.03.2005r.-15.04.2005r. został sfałszowany, co potwierdza stosowne pismo kierownika kliniki, w której G.T. miała przebywać. Natomiast postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest - zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a. - ostateczne. Nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego, co przesądza o bezzasadności zarzutu skarżącej o nierozpatrzeniu ostatecznie jej wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna i podlega uwzględnieniu.
Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 145 § 1 cyt. ustawy p.p.s.a. (lub postanowienie) podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi:
- po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Sądowa kontrola legalności orzeczeń wydawanych w toku postępowania administracyjnego sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy p.p.s.a.).
Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji sądu administracyjnego stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zasadniczą podstawą wydania zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania było uznanie, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] nakazująca G.T. dokonanie rozbiórki została stronie skutecznie doręczona w dniu 19.04.2004r. przy przyjęciu tzw. fikcji doręczenia z art. 44 k.p.a.
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. za prawnie skuteczne może być uznane tzw. doręczenie zastępcze pisma, pod tym warunkiem, że zostaną zachowane przewidziane w k.p.a. wymogi, które powinny umożliwić stronie odbiór kierowanej do niej korespondencji.
Stosownie do art. 39 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy.
W aktach rozpoznawanej sprawy niewątpliwie brak pokwitowania przez stronę odbioru decyzji organu I instancji.
Stosownie do art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.
W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a. pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym lub urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy ( art. 44 § 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 k.p.a.
W niniejszej sprawie brak w aktach administracyjnych potwierdzenia, że doręczyciel pozostawił na drzwiach mieszkania adresata lub w skrzynce pocztowej informację o złożeniu przesyłki zawierającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w urzędzie pocztowym, albowiem "potwierdzenie odbioru" nie zostało przez doręczyciela w sposób wyczerpujący i wystarczający do uznania "awiza" za skuteczne, wypełnione.
Z uwagi na powyższe okoliczności, brak jest podstaw do uznania, iż decyzja organu I instancji z dnia [...] znak: [...] została skarżącej doręczona, skoro w aktach sprawy brak jest dowodu skutecznego doręczenia przedmiotowej decyzji.
Reasumując, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 44 § 2 i § 4 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Orzekając ponownie, organ odwoławczy mając na względzie poczynione wyżej uwagi, ustali czy doszło do skutecznego doręczenia decyzji i wyda stosowne rozstrzygnięcie eliminując dotychczasowe naruszenie prawa.
Wykazane naruszenie prawa powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt. I wyroku w oparciu o przepis art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy p.p.s.a.
Orzeczenie zawarte w pkt. II wyroku uzasadnia art. 152 ustawy p.p.s.a.
O kosztach orzeczono jak w pkt III wyroku na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a.