I SA/Gl 635/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, które uchyliło postanowienie ZUS o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący Dyrektor ZUS domagał się uchylenia postanowienia organu odwoławczego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Organ administracji skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, że została ona wniesiona przez wierzyciela będącego jednocześnie organem egzekucyjnym. Sąd administracyjny przychylił się do tego stanowiska i odrzucił skargę. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, sąd powołał się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.). Kluczowe znaczenie miały przepisy dotyczące dopuszczalności skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a.) oraz ograniczenia prawa do wniesienia zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego (art. 59 § 5 u.p.e.a.). Sąd podkreślił, że Dyrektor ZUS występował w sprawie w podwójnej roli: jako wierzyciel publicznoprawny oraz jako organ egzekucyjny prowadzący postępowanie. Zgodnie z dominującym stanowiskiem doktryny i utrwalonym orzecznictwem, organ administracji nie może być jednocześnie stroną postępowania i skarżącym na własne rozstrzygnięcie lub rozstrzygnięcie organu odwoławczego w tej samej sprawie. Sąd przywołał szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzających tę zasadę.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający