I SA/Gl 592/25

I SA/Gl 592/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-06-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-05-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bożena Pindel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 19 marca 2025 r. nr 2401-IOD-1.4102.6.2025.11/AB-T UNP: 2401-25-076715 w przedmiocie określenia wysokości odsetek za zwłokę z tytułu nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 13 maja 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej "organ") przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - drogą elektroniczną - skargę D. B. (dalej: "strona skarżąca"),reprezentowanej przez pełnomocnika, na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia.
Z treści przedłożonych do sprawy dokumentów wynika, że skarga ta została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego na adres do doręczeń elektronicznych organu, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 ze zm.), dalej "u.d.e.".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując na niewłaściwy tryb wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazał, iż w obecnym stanie prawnym skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się wyłącznie do elektronicznej skrzynki podawczej organu utworzonej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP), a nie na jakikolwiek inny adres elektroniczny – w tym także na adres do doręczeń elektronicznych organu, o którym mowa w art. 2 pkt 1 u.d.e.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Warunkiem rozpoznania sprawy przez Sąd jest skuteczne wniesienie skargi. Z przedłożonych dokumentów wynika, że skarga została złożona za pośrednictwem
e-doręczeń, a zatem za pośrednictwem innego niż ePUAP kanału informacji elektronicznej. Kluczowe okazało się zatem zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi złożonej w formie dokumentu elektronicznego.
Należy podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism drogą elektroniczną, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim, skuteczne wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika z treści art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a.
Legalną definicję elektronicznej skrzynki podawczej zawiera art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.), dalej "u.i.d.p.". Wskazuje on, że poprzez elektroniczną skrzynkę podawczą należy rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Zgodnie z art. 3 pkt 13 u.i.d.p. systemem teleinformatycznym, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet jest elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP). Ponadto stosownie do treści art. 16 ust. 1a u.i.d.p. podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę.
Reguły tworzenia elektronicznej skrzynki podawczej – na podstawie upoważnienia przewidzianego w art. 16 ust. 3 u.i.d.p. – określone zostały w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 180). Na podstawie § 8 ust. 1 tego rozporządzenia, minister właściwy do spraw informatyzacji umożliwia podmiotom publicznym tworzenie elektronicznych skrzynek podawczych na ePUAP.
Tymczasem adres do doręczeń elektronicznych zdefiniowany jest w art. 2 pkt 1 u.d.e., zgodnie z którym jest to adres elektroniczny, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344), podmiotu korzystającego z publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej albo z kwalifikowanej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego, umożliwiający jednoznaczną identyfikację nadawcy lub adresata danych przesyłanych w ramach tych usług.
Zgodnie z art. 2 pkt 9 u.d.e. wysyłanie, odbieranie i przechowywanie danych zgodnie standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 422), w ramach publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego, a także w ramach publicznej usługi hybrydowej umożliwia skrzynka doręczeń.
W ocenie Sądu, z zestawienia powyższych regulacji jednoznacznie wynika, że w aktualnym stanie prawnym wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego możliwe jest wyłącznie do elektronicznej skrzynki podawczej organu. Nie ulega wątpliwości, że wnoszenie pism do elektronicznej skrzynki podawczej oraz na adres do doręczeń elektronicznych to odmienne sposoby wnoszenia korespondencji. Ich utworzenie i funkcjonowanie regulują odrębne przepisy, a ustawodawca posługuje się w odniesieniu do każdego z nich odmienną terminologią.
Na marginesie wskazać należy, iż na mocy art. 96 pkt 8 u.d.e., który wchodzi w życie z dniem 1 października 2029 r., art. 54 § 1a zdanie pierwsze p.p.s.a. otrzymuje brzmienie: "Skargę w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych tego organu.". Tym samym obecnie obowiązującą regulację, zakładającą wnoszenie skargi do elektronicznej skrzynki podawczej organu, zastąpi regulacja, zgodnie z którą skargę wnosić się będzie na adres do doręczeń elektronicznych organu. Również ta zmiana wskazuje zatem, że w obecnym stanie prawnym wniesienie skargi na adres do doręczeń elektronicznych nie może zostać uznane za skuteczne.
Końcowo podkreślić wymaga, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie dotyczące sposobów wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.