I SA/Gl 577/23

I SA/Gl 577/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Mikołaj Darmosz
Monika Krywow /sprawozdawca/
Paweł Kornacki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2647
. art. 30 ust. 1 pkt 2, art. 41 ust. 1, ust. 4, ust. 4a, ust. 7 pkt 1, art. 42 ust. 1, ust. 1a
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki, Asesor WSA Mikołaj Darmosz, Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. w G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 stycznia 2023 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.843.2022.3.JŚ UNP: 1865047 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Interpretacja indywidualną z 27 stycznia 2023 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.843.2022.3.JŚ UNP: 1865047 Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, działając na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm., dalej jako O.p.), stwierdził, że stanowisko F Sp. z o.o. w G. (dalej jako Wnioskodawczyni, Spółka, skarżąca) w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika jest nieprawidłowe.
Powyższa interpretacja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:
We wniosku Spółka przedstawiła następujący opis stanu faktycznego:
Wnioskodawczyni jest spółką kapitałową, posiadającą siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Polski (jest polskim rezydentem podatkowym) oraz jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomością będącą jej własnością, obejmującą centrum handlowe zlokalizowane w G..
Wnioskodawczyni zleca podmiotowi zewnętrznemu (dalej: Agencja Marketingowa) przygotowanie i przeprowadzenie akcji "pro sale" (celem jest zwiększenie sprzedaży w sklepach, będących najemcami Wnioskodawczyni) oraz akcji marketingowych (celem jest budowanie pozytywnego wizerunku Wnioskodawczyni wśród klientów).
Przykładowa akcja "pro sale" wygląda następująco: za każdy paragon o wartości 100 zł (zakup w dowolnym sklepie będącym najemcą Wnioskodawcy) uczestnik dostaje kupon o wartości 20 zł na zakupy w sklepach będących najemcami Wnioskodawcy (w tym samym lub innym sklepie) albo nagrodę rzeczową np. książkę, gadżet. Kupony otrzymuje pierwszych 20 osób, które zgłosi się po odbiór kuponu z paragonem.
Przykładowa akcja marketingowa (wizerunkowa) wygląda następująco: klient musi odpowiedzieć na kilka pytań lub wykonać zadanie, w zamian za to dostaje nagrodę.
Niektóre akcje marketingowe i akcje "pro sale" organizowane są w formie konkursów, tzn. celem akcji jest wyłonienie zwycięzcy bądź kilku zwycięzców spośród grupy najlepszych uczestników spełniających określone kryteria. Sporządzany jest regulamin konkursu, w którym określona zostaje nazwa konkursu, organizator, uczestnicy konkursu, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców.
Akcje marketingowe i akcje "pro sale" (w tym konkursy) kierowane są do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, tj. konsumentów w rozumieniu art. 22(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Uczestnicy nie są pracownikami Wnioskodawczyni ani Agencji Marketingowej oraz nie łączy ich z Wnioskodawczynią ani Agencją Marketingową stosunek cywilnoprawny (umowa zlecenia, umowa o dzieło ani inne umowy o podobnym charakterze). Niekiedy udział w akcjach "pro sale" oraz akcjach marketingowych biorą dzieci za zgodą rodziców i otrzymują z tego tytułu nagrody.
Zarówno w przypadku akcji "pro sale" jak i akcji marketingowych organizatorem akcji jest Agencja Marketingowa odpowiedzialna za napisanie regulaminu, poprowadzenie wydarzenia, wydanie nagród uczestnikom itp.
Współpraca pomiędzy Wnioskodawczynią a Agencją Marketingową odbywa się w ramach jednego z kilku schematów.
Jeden ze schematów wygląda następująco: Agencja Marketingowa nabywa nagrody we własnym zakresie (wynagrodzenie Agencji Marketingowej obejmuje środki na zakup nagród przez Agencję Marketingową). Prawo własności nagród przed ich wydaniem uczestnikom przysługuje Agencji Marketingowej. Jeżeli przewidziane są nagrody finansowe, Agencja Marketingowa wypłaca je uczestnikom z własnych środków. Agencja Marketingowa wystawia Wnioskodawcy fakturę VAT dokumentującą wynagrodzenie za zrealizowaną usługę. Nagrodą mogą być środki pieniężne, różnego rodzaju ruchomości (gadżety, laptopy i inne) lub bony do zrealizowania w sklepach będących najemcami Wnioskodawcy.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
W przypadku opisanego we wniosku schematu działań (w którym Agencja Marketingowa samodzielnie zakupuje nagrody) wartość nagród ustala Agencja Marketingowa. Ustalając wartość nagród Agencja Marketingowa uwzględnia ofertę otrzymaną od dostawcy nagród oraz budżet ustalony i potwierdzony przez Wnioskodawczynię. Koszt (ciężar) ekonomiczny akcji "pro sale" oraz akcji marketingowych opisanych we wniosku, w tym koszt ekonomiczny nagród przyznawanych uczestnikom ww. akcji ponosi Wnioskodawczyni. Agencja Marketingowa jest natomiast organizatorem akcji (wykonawcą) i wystawia fakturę dokumentującą wynagrodzenie za wykonanie kompleksowej usługi (wynagrodzenie to jest kalkulowane uwzględniając koszt nagród nabytych przez Agencję Marketingową).
W związku z powyższym opisem Spółka zadała następujące pytanie:
Czy w ramach opisanego schematu, w przypadku, gdy zastosowania nie znajdzie żadne zwolnienie podatkowe, rolę płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych pełni Agencja Marketingowa?
W ocenie Wnioskodawcy, w ramach opisanego schematu, w przypadku, gdy zastosowania nie znajdzie żadne zwolnienie podatkowe, rolę płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych pełni Agencja Marketingowa.
Wnioskodawczyni wskazała na treść art. 41 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., dalej jako u.p.d.o.f.). W ocenie Spółki "Dokonywanie wypłat" i "dokonywanie świadczeń", o którym mowa w art. 41 ust. 1 i 4 ww. ustawy należy rozumieć dosłownie, a mianowicie, jako właśnie faktyczną realizację wypłaty lub innego świadczenia ("faktyczne wypłacenie" lub "faktyczne wydanie"). Przez "faktyczne wypłacenie" należy rozumieć wypłatę środków finansowych rzeczywiście dokonaną przez określony podmiot, niezależnie od źródła pochodzenia tych środków. Natomiast przez "faktyczne wydanie" należy rozumieć rzeczywiste wydanie określonych świadczeń dokonane przez określony podmiot niezależnie od źródła pochodzenia środków na zakup tych świadczeń. Innymi słowy, podmiotem faktycznie wypłacającym jest podmiot przekazujący środki pieniężne osobie uprawnionej do ich otrzymania.
W związku z powyższym obowiązki płatnika i obowiązki informacyjne, ciążą na podmiocie faktycznie dokonującym świadczeń, a więc na Agencji Marketingowej, ponieważ to Agencja Marketingowa dokonuje wypłat oraz innych świadczeń na rzecz uczestników. Wnioskodawczyni jako podmiot, który jedynie zleca Agencji Marketingowej przeprowadzenie akcji, nie posiada pełnej wiedzy co do ilości, wartości, momentu przekazania świadczeń oraz otrzymujących świadczenia, w związku z czym nie byłby w stanie prawidłowo wypełnić obowiązków płatnika. Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza wyrok NSA z 25 listopada 2020 r., sygn. II FSK 1915/18, w którym potwierdzone zostało że rolę płatnika pełni agencja marketingowa. Jak również wyrok NSA z 2 września 2020 r., sygn. II FSK 1192/18 oraz wyrok NSA z 21 września 2020 r., sygn. II FSK 1195/18.
W ocenie Wnioskodawcy to, że wynagrodzenie należne Agencji Marketingowej uwzględnia koszt nagród nie zmienia faktu, że to Agencja Marketingowa jest właścicielem nagród przed ich wydaniem i wydaje te nagrody uczestnikom, a więc dokonuje świadczenia. Tym samym Agencja Marketingowa powinna pełnić rolę płatnika podatku dochodowego z tytułu wydawanych nagród. Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają sądy administracyjne, stwierdzające w wydawanych orzeczeniach, że to podmiot, który dokonuje świadczenia pełni rolę płatnika. Takie stanowisko wynika przykładowo z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2020 r., sygn. II FSK 1192/18 oraz z dnia 25 listopada 2020 r., sygn. II FSK 1509/20, w którym Sąd wskazał, że: "Okoliczność, że wynagrodzenie spółki będzie tak skalkulowane, że uwzględniać będzie również środki na zakup nagród rzeczowych, których koszt w efekcie pokrywa klient, nie uzasadnia stanowiska, że płatnikiem jest klient."
Organ interpretacyjny stwierdził, że stanowisko Wnioskodawczyni jest nieprawidłowe. Odwołał się do art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 9 i 20 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 2, art. 21 ust. 1 pkt 68, art. 41 ust. 4 ust. 7 pkt 1, art. 42 ust. 1 i ust. 1a u.p.d.o.f.
W konkluzji organ interpretacyjny stwierdził, że żaden z przepisów u.p.d.o.f. nie stanowi, że dokonanie świadczenia, postawienie pieniędzy lub wartości pieniężnych do dyspozycji określonej osobie powinno nastąpić bezpośrednio przez podmiot, który jest płatnikiem. Płatnikiem jest podmiot, który zleca zorganizowanie danego przedsięwzięcia i ponosi ekonomiczny ciężar przekazywanych nagród.
Wskazując na opis stanu faktycznego organ interpretacyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie, ekonomiczny (finansowy) ciężar organizacji Akcji Marketingowej będzie ponosił zleceniodawca - Wnioskodawczyni. Wobec tego nie można uznać, że na Agencji Marketingowej będą ciążyły obowiązki płatnika wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem działa ona na zlecenie Spółki i to Wnioskodawczyni ponosi ekonomiczny ciężar przyznawanych Nagród. Podmiotem finansującym to przedsięwzięcie łącznie z nagrodami jest Wnioskodawczyni jako podmiot zlecający, a Agencja za wynagrodzeniem świadczy usługi na rzecz Spółki.
Wobec tego, Agencja Marketingowa jedynie pośredniczy w przyznawaniu Nagród na zlecenie Spółki jako podmiotu zlecającego. Poprzez zawarcie umowy Agencja Marketingowa nie wchodzi w prawa i obowiązki podmiotu zlecającego, tj. Wnioskodawczyni. Organizatorem opisanych we wniosku akcji "pro sale" oraz akcji marketingowej będzie faktycznie Spółka jako zleceniodawca, a nie Agencja Marketingowa w ramach prowadzonej przez nią w tym zakresie działalności gospodarczej. To na Wnioskodawczyni jako zleceniodawcy, w sytuacji gdy z tytułu przyznanych Nagród zaistnieje obowiązek pobrania 10% zryczałtowanego podatku dochodowego, będzie ciążył obowiązek płatnika.
Podkreślono, że obowiązku płatnika wynikającego z przepisu ustawy, nie można przenieść na inny podmiot w drodze umowy cywilnoprawnej. Wobec powyższego, na Spółce będą ciążyły obowiązki płatnika, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 41 ust. 4 i ust. 7 oraz art. 42 ust. 1a u.p.d.o.f., bowiem Agencja Marketingowa działa jedynie na zlecenie i to Spółka będzie ponosić koszt finansowy akcji "pro sale" oraz akcji marketingowych organizowanych w ramach opisanego we wniosku schematu.
W skardze na powyższą interpretację Spółka zarzuciła naruszenie:
a. przepisów prawa materialnego tj. art. 41 ust. 1, ust. 4 i ust. 7 oraz art. 42 ust. 1a u.p.d.o.f., polegające na błędnej ich wykładni oraz błędnym zastosowaniu poprzez uznanie, że Skarżąca w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, pełni rolę płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, podczas gdy obowiązki płatnika ciążą na podmiocie faktycznie dokonującym świadczeń, a więc na Agencji Marketingowej, która dokonuje wypłat oraz innych świadczeń na rzecz uczestników.
b. przepisów postępowania tj. art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 121 § 1 w związku z art. 14h O.p., mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych w związku z nienależytym uzasadnieniem ocen prawnych zawartych w interpretacji - brak odniesienia się do argumentacji Skarżącej oraz brak polemiki z tezami mającymi swoje źródło w powołanych przez Skarżącą orzeczeniach sądów administracyjnych.
Biorcą pod uwagę powyższe, wniosła o uchylenie interpretacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Wnioskodawczyni podkreśliła, że z art. 41 ust. 1 u.p.d.o.f., jednoznacznie wynika, że obowiązki płatnika ciążą na podmiotach, które dokonują świadczeń. Przepis ten skorelowany jest z art. 8 O.p., zawierającym definicję legalną płatnika, zgodnie z którą płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
W doktrynie zaznacza się, że płatnikami w ustawach podatkowych ustanawia się takie podmioty, które w momencie powstania zobowiązania podatkowego dysponują środkami finansowymi podatnika lub dokonują czynności związanych z operacjami na jego majątku (por. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 8 ustawy - Ordynacja podatkowa, WKP 2017, wersja elektroniczna).
Zauważono, iż w opisanym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Skarżąca wskazała jednoznacznie, że Agencja Marketingowa nabywa nagrody we własnym zakresie (wynagrodzenie Agencji Marketingowej obejmuje środki na zakup nagród przez Agencję Marketingową), a prawo własności nagród przed ich wydaniem uczestnikom przysługuje Agencji Marketingowej. Natomiast jeżeli przewidziane są nagrody finansowe. Agencja Marketingowa wypłaca je uczestnikom z własnych środków.
Tym samym to Agencja Marketingowa jest tym podmiotem, który w momencie powstania zobowiązania podatkowego dysponuje środkami finansowymi podatnika w postaci wydawanej lub wypłacanej mu nagrody. Kwestionując przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanowisko Skarżącej w zakresie pełnienia obowiązków płatnika organ odwołał się do podmiotu, na którym ciąży ekonomiczny ciężar przeprowadzenia akcji promocyjnych, w ramach których wydawane są nagrody. Zaznaczono, że pogląd ten nie znajduje żadnego uzasadnienia w treści art. 41 ust. 1 u.p.d.o.f., która wprost stanowi, że płatnikiem jest podmiot, który dokonuje świadczeń. Nie ma zatem podstaw, by w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że podmiotem dokonującym świadczeń jest Agencja Marketingowa uznać za płatnika inny podmiot, który ponosi ciężar ekonomiczny świadczenia. Ustawodawca, zakreślając krąg płatników podatku dochodowego od osób fizycznych, nie posługuje się kategorią podmiotu, na którym ciąży ciężar ekonomiczny świadczenia, lecz wyraźnie wskazuje, że płatnikiem jest podmiot, który dokonuje świadczeń. Ponadto jak wskazano płatnikami są te podmioty, które w momencie powstania zobowiązania podatkowego dysponują środkami finansowymi podatnika lub dokonują czynności związanych z operacjami na jego majątku. W świetle opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podmiotem takim jest Agencja Marketingowa. Agencja Marketingowa nie tylko wydaje lub wypłaca nagrody, ale także nagrody zostaną zakupione przez Agencję Marketingową we własnym zakresie i w chwili ich wydawania uprawnionym uczestnikom ich właścicielem jest Agencja Marketingowa.
Podsumowując stwierdzono, że w zaskarżonej interpretacji organ dokonał błędnej wykładni art. 41 ust. 1 w związku z ust. 4 i ust. 7 oraz art. 42 ust. 1a u.p.d.o.f. w zakresie, w jakim uznał, że to Skarżąca, jako klient Agencji Marketingowej, pełni funkcję płatnika.
Uzasadniając zarzut naruszenia przepisów postępowania, autor skargi, stwierdził, że skarżąca prezentując własne stanowisko w sprawie powołała szereg wyroków, dotyczących zbliżonych spraw: wyrok NSA z 25 listopada 2020 r., sygn. II FSK 1915/18, w którym potwierdzone zostało że rolę płatnika pełni agencja marketingowa. Jak również wyrok NSA z 2 września 2020 r., sygn. II FSK 1192/18 oraz wyrok NSA z 21 września 2020 r., sygn. II FSK 1195/18. Jak Skarżąca podkreśliła w uzupełnieniu własnego stanowiska, to że wynagrodzenie należne Agencji Marketingowej uwzględnia koszt nagród nie zmienia faktu, że to Agencja Marketingowa jest właścicielem nagród przed ich wydaniem i wydaje te nagrody uczestnikom, a więc dokonuje świadczenia, co wynika przykładowo z powołanego wcześniej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2020 r., sygn. II FSK 1509/20, w którym sąd wskazał że: "Okoliczność, że wynagrodzenie spółki będzie tak skalkulowane, że uwzględniać będzie również środki na zakup nagród rzeczowych, których koszt w efekcie pokrywa klient, nie uzasadnia stanowiska, że płatnikiem jest klient."
Organ w żaden sposób nie odniósł się merytorycznie do stanowiska sądów administracyjnych, prezentowanego w powołanych przez Skarżącą orzeczeniach, pomimo że analizowany w Interpretacji problem doczekał się już jednolitej linii orzeczniczej, a stanowisko Organu pozostaje z nią w sprzeczności z wyrokami: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lipca 2020 r., sygn. II FSK 1193/18, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 sierpnia 2022 r., sygn. I SA/Po 134/22, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 maja 2022 r., sygn. I SA/Łd 170/22 i z 8 września 2021 r. o sygnaturze I SA/Łd 345/21. W związku z powyższym, pominięcie przez Organ argumentów Skarżącej, dotyczących orzecznictwa sądów administracyjnych w podobnych sprawach, należy uznać za naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych w związku z nienależytym uzasadnieniem ocen prawnych zawartych w interpretacji. Organ nie odniósł się do argumentacji Skarżącej oraz brak polemiki z tezami mającymi swoje źródło w powołanych przez Skarżącą orzeczeniach sądów administracyjnych.
W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia czy w okolicznościach przedstawionych we wniosku płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych od nagród wypłacanych/ wydawanych laureatom konkursów jest skarżąca, czy też współpracująca z nią agencja, będąca organizatorem konkursów.
Wskazać należy, że stanowiące istotę zawisłego sporu zagadnienie prawne było już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi orzeczniczych Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym w wyrokach: z 21 września 2020 r., sygn. akt II FSK 1195/18, z 2 września 2020 r., sygn. akt II FSK 1192/18, z 3 listopada 2021 r. sygn. akt II FSK 259/19, z dnia 25.11.2020 sygn. akt II FSK 1915/18, z dnia 21 grudnia 2021 r. sygn. akt II FSK 930/19, z 13 kwietnia 2022 r. sygn. akt II FSK 1741/19, czy z 8 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1612/20. W orzeczeniach tych zgodnie przyjęto, że w sensie prawnym agencja jako organizator konkursu występuje wobec jego uczestników, w tym osób nagradzanych, we własnym imieniu, a nie jako pośrednik czy przedstawiciel podmiotu zlecającego przeprowadzenie konkursu. Pomiędzy uczestnikami konkursu a podmiotem zlecającym jego przeprowadzenie nie powstaje więc żaden węzeł prawny. Tymczasem art. 41 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Stosownie do art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10 u.p.d.o.f. W świetle tych przepisów podmiotem dokonującym świadczeń, a co za tym idzie - płatnikiem, jest agencja, natomiast nie wynika z nich, że za płatnika może być uznany podmiot, który zlecił przeprowadzenie konkursu i poniósł ekonomiczny ciężar tego przedsięwzięcia.
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela przedstawiony pogląd prawny i stwierdza, że świetle opisanego we wniosku o wydanie interpretacji stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego skarżąca nie spełnia powyżej wskazanych warunków uznania za płatnika, podczas gdy warunki te spełnia angażowana przez nią agencja. To agencja dokonuje bowiem świadczeń na rzecz uczestników konkursów w postaci nagród rzeczowych i pieniężnych, a także w chwili ich wydawania uprawnionym uczestnikom są właścicielami nagród rzeczowych i dysponentami przekazywanych środków pieniężnych. Nagrody nabywane są bowiem przez agencje we własnym imieniu i na własny rachunek, w ramach prowadzonej przez nie działalności gospodarczej. W rezultacie to agencja organizująca konkurs jest tym podmiotem, który w momencie powstania zobowiązania podatkowego dysponuje środkami finansowymi podatnika w postaci wydawanej lub wypłacanej nagrody.
Skarżąca wypłaca wprawdzie agencjom wynagrodzenie za organizację konkursu, które to wynagrodzenie obejmuje też koszt zakupionych przez agencję nagród. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia podatkowego pozostaje jednak okoliczność, że to skarżąca ponosi ekonomiczny ciężar świadczeń dokonywanych przez agencje, bowiem przepis podatkowy nie wiąże nadania określonemu podmiotowi statusu płatnika z obciążeniem ciężarem ekonomicznym, ale z dokonywaniem świadczeń, rzeczowych bądź pieniężnych, choćby były one świadczącemu rekompensowane przez inny podmiot, w tym zlecający przeprowadzenie konkursu.
Mając powyższe na uwadze, nie można zgodzić się z twierdzeniami organu interpretacyjnego, że w rozpoznawanej sprawie płatnikiem jest skarżąca jako podmiot, który zleca kompleksową obsługę konkursu i ponosi jego ekonomiczny ciężar, z uwzględnieniem kosztu przekazywanych nagród, gdyż świadczeń będących rezultatem przeprowadzonego konkursu dokonują agencje i czynią to we własnym imieniu.
Z tych względów zasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 41 ust. 1 i art. 41 ust. 4a także art. 41 ust. 7 pkt 1 oraz art. 42 ust. 1 i ust. 1a u.p.d.o.f.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) orzekł jak w pkt 1 sentencji.
O kosztach orzeczono w pkt 2 sentencji na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.