Pełny tekst orzeczenia

I SA/Gl 267/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Gl 267/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-05-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Rotter /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II FSK 236/26 - Postanowienie NSA z 2026-03-12
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, , , po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 20 grudnia 2024 r., nr 2401-IOD-1.4102.28.2024.23.AW UNP: 2401-24-325243 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2017 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W piśmie z 3 lutego 2025 r. W. B. (dalej: skarżący, strona skarżąca), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Skarga została złożona w formie dokumentu elektronicznego na adres do doręczeń elektronicznych organu, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 z późn. zm.), dalej: u.d.e.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując na niewłaściwy tryb wniesienia skargi. W uzasadnieniu organ zwrócił uwagę, iż w obecnym stanie prawnym skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się – za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi – do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu, a nie na jakikolwiek inny adres elektroniczny – w tym także na adres do doręczeń elektronicznych organu, o którym mowa w art. 2 pkt 1 u.d.e.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.)., dalej: p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Warunkiem rozpoznania sprawy przez Sąd jest skuteczne wniesienie skargi. W niniejszej sprawie kluczowe okazało się zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi złożonej w formie dokumentu elektronicznego. Należy podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism drogą elektroniczną, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim, skuteczne wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika z treści art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a.
Legalną definicję elektronicznej skrzynki podawczej zawiera art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 z późn. zm.). Wskazuje on, że poprzez elektroniczną skrzynkę podawczą należy rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Zgodnie z art. 3 pkt 13 tej ustawy systemem teleinformatycznym, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet jest elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP). Ponadto stosownie do treści art. 16 ust. 1a tej ustawy podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę.
Reguły tworzenia elektronicznej skrzynki podawczej – na podstawie upoważnienia przewidzianego w art. 16 ust. 3 ww. ustawy – określone zostały w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 180). Na podstawie § 8 ust. 1 tego rozporządzenia, minister właściwy do spraw informatyzacji umożliwia podmiotom publicznym tworzenie elektronicznych skrzynek podawczych na ePUAP.
Tymczasem adres do doręczeń elektronicznych zdefiniowany jest w art. 2 pkt 1 u.d.e. Pod pojęciem tym rozumie się adres elektroniczny, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344), podmiotu korzystającego z publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej albo z kwalifikowanej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego, umożliwiający jednoznaczną identyfikację nadawcy lub adresata danych przesyłanych w ramach tych usług.
Zgodnie z art. 2 pkt 9 u.d.e. wysyłanie, odbieranie i przechowywanie danych zgodnie standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 422), w ramach publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego, a także w ramach publicznej usługi hybrydowej umożliwia skrzynka doręczeń.
W ocenie tutejszego Sądu, z zestawienia powyższych regulacji jednoznacznie wynika, że w aktualnym stanie prawnym wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego możliwe jest wyłącznie do elektronicznej skrzynki podawczej organu. Nie ulega wątpliwości, że wnoszenie pism do elektronicznej skrzynki podawczej oraz na adres do doręczeń elektronicznych to odmienne sposoby wnoszenia korespondencji. Ich utworzenie i funkcjonowanie regulują odrębne przepisy, a ustawodawca posługuje się w odniesieniu do każdego z nich odmienną terminologią.
Na marginesie wskazać należy, iż na mocy art. 96 pkt 8 u.d.e., który wchodzi w życie z dniem 1 października 2029 r., art. 54 § 1a zdanie pierwsze p.p.s.a. otrzymuje brzmienie: "Skargę w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych tego organu.". Tym samym obecnie obowiązującą regulację, zakładającą wnoszenie skargi do elektronicznej skrzynki podawczej organu, zastąpi regulacja, zgodnie z którą skargę wnosić się będzie na adres do doręczeń elektronicznych organu. Również ta zmiana wskazuje zatem, że w obecnym stanie prawnym wniesienie skargi na adres do doręczeń elektronicznych nie może zostać uznane za skuteczne.
Końcowo podkreślenia wymaga, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach, za pośrednictwem organu odwoławczego, tj. w formie elektronicznej (poprzez e-PUAP, na adres elektronicznej skrzynki podawczej organu: /ky4c7id171/SkrytkaESP) bądź papierowej (za pośrednictwem operatora pocztowego lub osobiście).
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.