I SA/Gl 193/26

I SA/Gl 193/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-05-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Mikołaj Darmosz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 46 par. 3, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Gliwice, dnia 11 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 18 grudnia 2025 r. nr SKO.FP/41.4/900/2025/18611 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej 100 zł uiszczone tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: "Kolegium", "SKO", "organ odwoławczy") postanowieniem z 18 grudnia 2025 r. o nr podanym w sentencji niniejszego, po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez A. Sp. z o.o. (dalej: "Spółka", "strona", "skarżąca") utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta R. z 4 listopada 2025 r. w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji tego organu z 23 października 2025 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2020 r.
Doradca podatkowy powołując się na pełnomocnictwo do działania imieniem Spółki pismem z 19 stycznia 2026 r. wniósł do tut. Sądu skargę na powyższe postanowienie SKO. W skardze zarzucono wydanie postanowienia z naruszeniem art. 239a w zw. z art. 239b § 1 pkt 4 i § 2 w zw. z art. 124 ustawy Ordynacja podatkowa (dalej: "o.p."), art. 239a w zw. z art. 139b § 1 i § 2 w zw. z art. 120, 121, 124 o.p. i art. 2 Konstytucji RP, a także art. 120, art. 121, art. 125 w zw. z art. 139, art. 140 o.p. W treści skargi nie podano adresu elektronicznego do korespondencji.
Przewodnicząca Wydziału I WSA w Gliwicach zarządzeniem z 2 kwietnia 2026 r. wezwała stronę do uiszczenia wpisu sądowego należnego w sprawie wynoszącego 100 zł (akta sądowe k. 33). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej z tego samego strona została również wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: a) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a.; b) podanie nr strony skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym. Strona została pouczona, że niewykonanie wezwań w terminie 7 dni poddane jest rygorowi odrzucenia skargi.
Odpis wezwania Przewodniczącej do usunięcia braków fiskalnych oraz wezwania do usunięcia braków formalnych skargi został doręczony na adres elektroniczny ePUAP z którego nadano skargę: "[...]" w dniu 3 kwietnia 2026 r. (akta sądowe k. 2, 3, 34, 35). Siedmiodniowy termin do wykonania wezwań upływał z dniem 10 kwietnia 2026 r.
W dniu 7 kwietnia 2026 r. rachunek bankowy WSA w Gliwicach został uznany na kwotę 100 zł kosztem rachunku Spółki. Przelew nastąpił tytułem "wpis sądowy – sprawa I SA/Gl 193/26". Natomiast pełnomocnik strony w piśmie z 9 kwietnia 2026 r. wysłanym drogą elektroniczną 10 kwietnia 2026 r. potwierdził uiszczenie wpisu należnego od skargi. W piśmie tym wskazano numer wpisu skarżącej Krajowym Rejestrze Sądowym. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pomimo wezwania pełnomocnik nie przedstawił pełnomocnictwa, do działania imieniem strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 - dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak stanowi art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Z art. 36 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Równocześnie osoba działająca imieniem osoby prawnej powinna wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 w zw. z art. 28 ust. 1 p.p.s.a.). W orzecznictwie utrwalone jest zapatrywanie, że złożenie pełnomocnictwa do akt administracyjnych, nawet gdy obejmuje ono umocowanie do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3627/14 – dostępny poprzez Centralną Bazę Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przez wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa. Natomiast nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy (por. uchwała NSA z 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25).
Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, do jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie wezwanie strony do usunięcia braków fiskalnych i formalnych skargi było uzasadnione. Strona z zachowaniem terminu usunęła brak fiskalny skargi oraz jeden z braków formalnych polegający na niewskazaniu nr KRS. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie doszło jednak do usunięcia braku formalnego wskazanego w wezwaniu Sądu z 2 kwietnia 2026 r., a polegającego na niezłożeniu do akt pełnomocnictwa do reprezentowania strony. W treści wezwania strona została pouczona o konsekwencjach niewykonania wezwania we wskazanym w nim terminie.
Wezwanie z 2 kwietnia 2026 r. zostało doręczone na adres elektroniczny, z którego nadano skargę w dniu 3 kwietnia 2026 r. Wyjaśnić należy, że jak stanowi art. 46 § 2a p.p.s.a w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zgodnie natomiast z art. 46 § 2d ab initio p.p.s.a. jeżeli pismo, o którym mowa w art. 46 § 2a, nie zawiera adresu elektronicznego, sąd przyjmuje, że właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego. Do końca terminu dla wykonania wezwania (10 kwietnia 2026 r.) wnoszący skargę nie usunął braku skargi w zakresie pełnomocnictwa do działania imieniem strony.
Z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego jakim była obarczona skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 46 § 3 p.p.s.a. orzeczono o jej odrzuceniu.
Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec odrzucenia skargi kwotę 100 uiszczoną tytułem wpisu należało zwrócić stronie.