Pełny tekst orzeczenia I SA/Gl 133/26

I SA/Gl 133/26 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-07-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agata Ćwik-Bury /przewodniczący sprawozdawca/
Bożena Pindel
Dorota Kozłowska
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 132
art. 33 § 2 pkt 5
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Sędzia WSA Bożena Pindel, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 lipca 2026 r. sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 5 stycznia 2026 r. nr 2401-IEW2.720.8.2025.18 UNP: 2401-25-286265 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.
Uzasadnienie
1.Przedmiotem skargi M.J. (dalej: Skarżący) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: Dyrektor) z 5 stycznia 2026 r. nr 2401-IEW2.720.8.2025.18 UNP: 2401-25-286265 wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. z Dz. U. z 2025 r., poz. 1691, dalej także K.p.a.), art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 132, dalej także u.p.e.a.) oraz art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. (dalej: Naczelnik) z 29 sierpnia 2025 r. nr [...] o oddaleniu zarzutu wygaśnięcia obowiązku w sprawie egzekucji administracyjnej.
2. Dotychczasowy przebieg postępowania.
2.1. Naczelnik działając jako wierzyciel wystawił 28 lipca 2025 r. wobec Skarżącego tytuł wykonawczy nr 2431-SEW.723.742880.2025 obejmujący zaległość z tytułu odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek w podatku dochodowym od osób fizycznych za marzec 2024 r., po uprzednim doręczeniu 8 lipca 2025 r. (akta US, karta nr 19) upomnienia z 8 lipca 2025 r. nr [...].
Zawiadomieniem z 29 lipca 2025 r. nr [...] organ egzekucyjny, do przedmiotowego tytułu wykonawczego, dokonał zajęcia rachunku bankowego w A S.A. Tytuł wykonawczy wraz z ww. zawiadomieniem, organ egzekucyjny doręczył Skarżącemu 29 lipca 2025 r.
Pismem z 29 lipca 2025 r. powołując w treści tytuł wykonawczy dotyczący należności w kwocie 230,00 zł z tytułu ww. odsetek od zaliczki na podatek dochodowy za marzec 2024 r. Skarżący wniósł "Zarzuty do tytułu wykonawczego" wnosząc o "uchylenie zajęcia oraz umorzenie postępowania w zakresie tytułów wykonawczych i uchylenie tytułu wykonawczego".
Postanowieniem z 29 sierpnia 2025 r. nr [...] wierzyciel oddalił zarzut wygaśnięcia obowiązku do tytułu wykonawczego nr 2431-SEW.723.742880.2025, doręczonym Skarżącemu 29 sierpnia 2025 r.
2.2. W zażaleniu na postanowienie Naczelnika nr [...], Skarżący, wniósł o "uchylenie postanowienia oraz skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania, względnie o zmianę postanowienia poprzez uchylenie tytułu wykonawczego, zwolnienie z zajęcia kwoty zajęcia i jej zwrot na rzecz podatnika oraz ewentualnie o umorzenie postępowania.
W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżając czynność komornika wskazać należy nieistnienie zobowiązania objętego tytułem wykonawczym. Zobowiązanie zostało bowiem spełnione o czym świadczy załączone do niniejszego pisma polecenie zapłaty.
Dyrektor wyjaśnił już przedmiotową kwestię na skutek postępowania: UNP: [...] UNP: [...]. [...] nr [...], z dnia 23.12.2024 r.
Organ uporem godnym lepszej sprawy nadal jednak egzekwuje nieistniejące zadłużenie, co czyni koniecznym wniesienie zarzutów.
2.3. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika.
W uzasadnieniu wskazał, iż Skarżący wniósł zarzut wygaśnięcia obowiązku do tytułu wykonawczego nr 2431-SEW.723.742880.2025 opiewającego na zaległość z tytułu odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek w podatku dochodowym od osób fizycznych za marzec 2024 r., powołując okoliczność dokonania wpłat na poczet tej zaległości. W trakcie postępowania wyjaśniono, iż sprawa odnosi się do tytułu wykonawczego opiewającego na należność za marzec 2024 r.
Zdaniem Dyrektora prawidłowo wierzyciel wyjaśnił w postanowieniu z 29 sierpnia 2025 r., iż nie nastąpiło w całości wygaśnięcie przedmiotowego obowiązku - dokonana wpłata, tj. z 8 lipca 2025 r. bowiem została rozliczona na poczet starszych zaległości i częściowo pokryła zaległość z tytułu zaliczki w podatku dochodowym od osób fizycznych za marzec 2024 r. Wierzyciel wskazał min.: (...) Wpłacone przez Skarżącego środki na mikrorachunek podatkowy 8 lipca 2025 roku w wysokości 873,00 zł były niewystarczające na uregulowanie całego zobowiązania, gdyż Skarżący posiadał zaległości z tytułu odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące marzec i listopad 2023 roku objęte tytułem wykonawczym nr 2431-SEW.723.1033524.2024 z 6 grudnia 2024 roku.
Dokonana wpłata zgodnie z art. 62 § 1 O.p. została rozksięgowana w następujący sposób:
- odsetki od niezapłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych wg stawki 19 % za miesiąc marzec 2023 - w wysokości 121,60 zł
- odsetki od niezapłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych wg stawki 19 % za listopad 2023 - w wysokości 109,00 zł
- odsetki od niezapłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych wg stawki 19 % za styczeń 2024 - w wysokości 259,00 zł
- koszty upomnienia styczeń 2024 - w wysokości 16,00 zł
- odsetki od niezapłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych wg stawki 19 % za luty 2024 - w wysokości 362,00 zł
- odsetki od niezapłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych wg stawki 19 % za marzec 2024 - w wysokości 5,40 zł
Za marzec 2024 roku pozostała zaległość w wysokości 230,60 zł, na którą 28 lipca 2025 r. wystawiony został tytuł wykonawczy o nr 2431-SEW.723.742880.2025.
Podsumowując wskazać należy, iż pomimo wpłaty pełnej kwoty wynikającej z upomnienia zobowiązanie nie zostało uregulowane w całości, pozostała zaległość w wysokości 230,60 zł, w związku z powyższym został wystawiony tytuł wykonawczy
W konsekwencji nie nastąpiło wygaśnięcie obowiązku poprzez dokonanie wpłaty na poczet zaległości za marzec 2024 r., w sytuacji, gdy istniały zaległości za wcześniejsze okresy, a organ podatkowy dokonał ich rozliczenia - co szczegółowo zostało opisane w zaskarżonym postanowieniu.
Do tytułu wykonawczego objętego niniejszym postępowaniem organ egzekucyjny dokonał zajęcia środków na rachunku bankowym. Powołane przez Skarżącego sygnatury spraw w piśmie stanowiącym zarzut do pisma stanowiącego zarzut do przedmiotowego tytułu wykonawczego odnoszą się do innych rozstrzygnięć.
Sygnatura 2431-SEW.723.1033524.2024 to numer tytułu wykonawczego z 6 grudnia 2024 r. nr [...] obejmującego zaległość z tytułu odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek w podatku dochodowym od osób fizycznych za luty 2023 r., marzec 2023 r., listopad 2023 r. Sygnatura [...] to numer zawiadomienia o zajęciu do innego tytułu wykonawczego, tj. z 6 grudnia 2024 r. nr 2431-SEW.723.1033524.2024.
Organ wezwał Skarżącego o uzupełnienie załącznika polecenia zapłaty, a Skarżący przy piśmie przedłożył dowód wpłaty z 13 grudnia 2024 r. w wysokości 427,00 zł ze wskazaniem "PIT-36L" "03 2023", tj. wpłatę dotyczącą innego okresu rozliczeniowego. W toku postępowania wyjaśniającego, wierzyciel wskazał w jaki sposób rozksięgowano wpłatę z 8 lipca 2025 r.
Pomimo pomyłkowego powołania sygnatury dotyczącego innego tytułu wykonawczego, w treści pisma stanowiącego zarzut Skarżący powołuje tytuł wykonawczy dotyczący należności dot. odsetek od zaliczki na podatek dochodowy za marzec 2024 r. Wobec tego organ egzekucyjny przekazał to pismo jako zarzut do tytułu wykonawczego z 28 lipca 2025 r. nr 2431-SEW.723.742880.2025.
Za marzec 2024 r. pozostała zaległość w kwocie 230,60 zł, na którą 28 lipca 2025 r. został wystawiony tytuł wykonawczy. Zarzut wygaśnięcia w całości lub w części zobowiązania może dotyczyć sytuacji, gdy dojdzie do jego wykonania w toku postępowania egzekucyjnego. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca, a więc zarzut wniesiony na toczące się postępowanie egzekucyjne uznać należy za bezzasadny.
2.4. W skardze osobistej Skarżący wskazał, że 29 lipca 2025 r. Naczelnik dokonał zajęcia kwoty 230,60 zł tytułem odsetek od należności związanej z zaliczka na podatek dochodowy w 2024 r. który to podatek w ostatecznym rozrachunku nie zaistniał.
Skarżący nadmienił, że przed dokonaniem zajęcia Skarżący uzyskał decyzję o rozłożeniu na raty wszelkich zaległości za lata wcześniejsze. W zakresie podatku dochodowego wszelkie raty spłacono w terminie, w zakresie podatku VAT płatnik realizuje terminowo raty. Jest to o tyle istotne, że za lata 2023 i wcześniejsze nie istniało w dacie zajęcia jakiekolwiek wymagalne zobowiązanie.
Ponadto rzekome zaległości z tytułu 2023 roku nie mogły istnieć z tej przyczyny, iż niezależnie jak i w jaki sposób przerachowywano kolejne wpływy dotyczące podatku za 2023 r. to dostrzec należy, iż łączna suma tych wpłat wyczerpuje wartość wszystkich czterech zaliczek, a właściwie odsetek od zaliczek za 2024 rok. W konsekwencji na dzień dokonania zapłaty zaliczek za 2024 r. nie istniała żadna zaległość jaką należałoby dochodzić za rok 2023 r. Nie można więc było czegokolwiek przerachować na tą nieistniejącą faktycznie zaległość za lata poprzednie.
Pomimo to Dyrektor podtrzymuje narrację o przerachowaniu wpłaty na bliżej nieokreślone zaległości z lat poprzednich, które jak wskazano wyżej nie istniały. Zaliczki do 2023 r. rozłożono na raty wcześniejszą decyzją, a więc w 2024 r. nie można było na ich rzecz przerachować czegokolwiek, skoro raty były opłacane w terminie.
Skarżący zarzucił, że nie można domagać się zapłaty odsetek od zaliczki na poczet podatku, który w rzeczywistości nie zaistniał, albowiem zobowiązanie do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy nie może być postrzegane jako zobowiązanie samoistne podlegające wykonaniu niezależnie od faktu istnienia zobowiązania (podatku), którego zobowiązanie jest elementem i którego zaliczka stanowi jednie cześć składową. W przypadku gdy nie istnieje co do zasady podatek to w świetle art. Art. 31 ust. 2 zdanie drugie Konstytucji nie można domagać się zapłaty części podatku albo odsetek od niego, skoro sam podatek nie istnieje i strona nie ma obowiązku jego zapłaty.
Skarżący podnosi więc, iż obowiązek zapłaty odsetek od części zobowiązania podatkowego jest także formą opodatkowania osoby nie dokonującej w terminie zapłaty określonej kwoty na rzecz skarbu państwa. Należności odsetkowa stanowi bowiem dochód budżetu na takich samych zasadach jak pobrany podatek i podlega jednakowej ochronie prawnej jak sam podatek. Pobranie odsetek od podatku, który nie istnieje w zasadzie jest naruszeniem dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem skutkuje opodatkowaniem dochodu, który nie wystąpił, a w konsekwencji wykładnia dokonana przez organ skutkująca obowiązkiem zapłaty odsetek od nieistniejącego zobowiązania podatkowego jest niezgodna z: art. 2 Konstytucji, art. 7 Konstytucji w związku z art. 84 Konstytucji. art. 84 Konstytucji, art. 84 Konstytucji w związku z art. 31 ust. 2 zdanie drugie Konstytucji.
Skarżący wniósł min. o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika oraz uchylenie tytułu wykonawczego, zwolnienie z zajęcia kwoty zajęcia i umorzenie postępowania egzekucyjnego, względnie o skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów dojazdu na rozprawę w przypadku jej wyznaczenia.
2.5. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje:
3.1. Skarga okazała się niezasadna.
3.2. Na wstępie wskazać należy, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (który to wyjątek nie ma w niniejszej sprawie zastosowania).
3.3. Spór w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zasadnie Dyrektor zaskarżonym postanowieniem oddalił zarzut wygaśnięcia obowiązku w sprawie egzekucji administracyjnej w zakresie zobowiązania wynikającego z odsetek od niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy PIT 36L za marzec 2024 r.
3.4. Rozważając sporne zagadnienie przypomnieć należy, że z akt sprawy wynika, iż Skarżący wniósł zarzut wygaśnięcia obowiązku do tytułu wykonawczego nr 2431-SEW.723.742880.2025 opiewającego na zaległość z tytułu odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek w podatku dochodowym od osób fizycznych za marzec 2024 r., powołując okoliczność dokonania wpłat na poczet tej zaległości. W trakcie postępowania wyjaśniono, iż sprawa odnosi się do tytułu wykonawczego opiewającego na należność za marzec 2024 r.
Przedmiot wniesienia zarzutów wyznacza przepis art. 33 § 1 u.p.e.a.
Zgodnie z art. 33 § 2 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest:
1) nieistnienie obowiązku;
2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:
a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,
b) dokumentu, o którym mowa w art. 3 a § 1,
c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;
3) błąd co do zobowiązanego;
4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;
5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;
6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:
a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,
b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,
c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.
W trybie art. 34 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wierzyciel wydaje postanowienie, w którym:
1) oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej;
2) uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej:
a) w całości,
b) w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut;
3) stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli:
a) zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym,
b) zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia.
W postępowaniu wywołanym wniesieniem zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym przedmiotem rozpoznania jest wyłącznie treść tych zarzutów, przy czym zobowiązany może wnieść zarzuty tylko z przyczyn enumeratywnie wyszczególnionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. Wskazanie innych przyczyn nie uprawnia do rozpatrzenia zarzutów. Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego są sformalizowanym środkiem prawnym, a podniesione w nich okoliczności zakreślają granice sprawy rozpoznawanej przez organ egzekucyjny. Postępowanie zainicjowane zgłoszeniem zarzutów ma charakter wpadkowy i szczególny w stosunku do toczącego się postępowania egzekucyjnego.
3.5. Zdaniem Sądu, pomimo powołania przez Skarżącego zarzutu nieistnienia obowiązku Skarżący wniósł zarzut wygaśnięcia obowiązku do tytułu wykonawczego z 28 lipca 2025 r. nr 2431-SEW.723.74288O.2025 obejmującego zaległość z tytułu odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek w podatku dochodowym od osób fizycznych za marzec 2024 r. w kwocie 230,60 zł.
Prawidłowo wierzyciel wyjaśnił w postanowieniu z 29 sierpnia 2025 r., iż nie nastąpiło w całości wygaśnięcie przedmiotowego obowiązku - dokonana wpłata, tj. z 8 lipca 2025 r. bowiem została rozliczona na poczet starszych zaległości i częściowo pokryła zaległość z tytułu zaliczki w podatku dochodowym od osób fizycznych za marzec 2024 r. Sąd nie znalazł podstaw do ich zakwestionowania.
Z akt sprawy wynika, że za marzec 2024 roku pozostała zaległość w wysokości 230,60 zł, na którą 28 lipca 2025 r. wystawiony został tytuł wykonawczy o nr 2431-SEW.723.742880.2025. Pomimo wpłaty pełnej kwoty wynikającej z upomnienia zobowiązanie nie zostało uregulowane w całości, pozostała zaległość w wysokości 230,60 zł, w związku z powyższym został wystawiony tytuł wykonawczy
W konsekwencji nie nastąpiło wygaśnięcie obowiązku poprzez dokonanie wpłaty na poczet zaległości za marzec 2024 r., w sytuacji, gdy istniały zaległości za wcześniejsze okresy, a organ podatkowy dokonał ich rozliczenia - co szczegółowo zostało opisane w zaskarżonym postanowieniu.
Do tytułu wykonawczego objętego niniejszym postępowaniem organ egzekucyjny dokonał zajęcia środków na rachunku bankowym. Natomiast powołane przez Skarżącego sygnatury spraw w piśmie stanowiącym zarzut do pisma stanowiącego zarzut do przedmiotowego tytułu wykonawczego odnoszą się do innych rozstrzygnięć, co wyjaśnił Dyrektor w zaskarżonym postanowieniu.
W konsekwencji wierzyciel prawidłowo powołał okoliczności związane z rozliczeniem wpłaty na tytuł wykonawczy z 28 lipca 2025 r. nr 2431-SEW.723. 742880.2025 w zakresie zobowiązania wynikającego z odsetek od niezapłaconej zaliczki na podatek dochodowy PIT 36L za marzec 2024 r. do tytułu wykonawczego nr 2431-SEW.723.742880.2025.
Odnosząc się do wskazanych przez Skarżącego okoliczności rozłożenia na raty zaległości, stwierdzić należy, że nie mają one znaczenia dla niniejszej sprawy. Wierzyciel w piśmie z 4 września 2025 r. wyjaśnił, iż organ wydał decyzje o rozłożeniu na raty zaległości z tytułu:
- podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT 37 za lata 2009-2010) - decyzja z 12 lutego 2025 r. nr [...],
- podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wynagrodzeń pracowników (PIT4 za lata 2009-2010) decyzja z 12 lutego 2025 r. nr [...], - podatku od towarów i usług za 02/2005,02,07-08,10,112017,05-10/2019,04-05,10-12/2021,03-11/2022 (VAT-7) - decyzja z 3 czerwca 2025 r. nr [...].
Decyzje o udzieleniu ulgi w postaci rozłożenia na raty zaległości nie odnoszą się do zaległości, na które opiewa tytuł wykonawczy objęty niniejszym postępowaniem.
Na dzień dokonania wpłaty, tj. 8 lipca 2025 r. nie były uregulowane inne zaległości, tj. dot. odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za marzec 2023, listopad 2023 w łącznej wysokości 230,60 zł oraz zaległości z tytułu odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za styczeń 2024 r., luty 2024 marzec 2024 r. w łącznej kwocie 873,00 zł (wraz z kosztami upomnienia -16,00 zł), na które 8 lipca 2025 r. wystawiono upomnienie. Upomnienie z 8 lipca 2024 r. odnosiło się do odsetek od zaliczki na podatek za 01/2004 r. w kwocie 259,00 zł, odsetek od zaliczki na podatek za 02/2004 r. w kwocie 362,00 zł, odsetek od zaliczki na podatek za 03/2004 r. w kwocie 236,00 zł.
Ostatecznie po rozliczeniu wpłaty do zapłaty pozostało:
-za 03/2023 zostało 0,00 zł, za 11/2023 r. 0,00 zł, za 01/2024 r. - 0,00 zł, za luty 2024 r. - 0,00 zł, i za marzec 2024 r. 230,60 zł. Powołana wpłata tylko w części pokryła zaległość, na którą wierzyciel wystawił przedmiotowy tytuł wykonawczy.
Sposób rozliczenia wpłaty został Skarżącemu przekazany do wiadomości.
Nadmienić też należy, że w poprzednim stanie prawnym istniało ugruntowane orzecznictwo, zgodnie z którym zarzut może zostać wniesiony w terminie 7 dni od doręczenia odpisu tytułu wykonawczego i niedopuszczalnym była zmiana, uzupełnianie, modyfikacja tego środka zaskarżenia. Aktualnie wyrok NSA z 24 września 2024 r. III FSK 319/24 potwierdza tezę o braku możliwości formułowania nowych zarzutów na etapie zażalenia na postępowanie bądź złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zdaniem Sądu zobowiązany nie może zgłosić nowych podstaw zarzutów w toku postępowania w sprawie zarzutów oraz ewentualnego postępowania zażaleniowego, ani tym bardziej w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Podobnie sąd administracyjny nie jest uprawniony do rozpatrywania zarzutów zgłoszonych po raz pierwszy przez zobowiązanego w postępowaniu przed tym sądem.
3.6. Mając na uwadze powyższe Sąd nie podzielił podniesionych w skardze zarzutów naruszenia prawa procesowego i materialnego. W konsekwencji pobranie odsetek od podatku, który nie istnieje nie jest, jak twierdzi Skarżący, naruszeniem dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie skutkuje bowiem opodatkowaniem dochodu, który nie wystąpił. Nie można także przyjąć, że wykładnia dokonana przez organ skutkująca obowiązkiem zapłaty odsetek od nieistniejącego zobowiązania podatkowego jest niezgodna z: art. 2 Konstytucji, art. 7 Konstytucji w związku z art. 84 Konstytucji. art. 84 Konstytucji, art. 84 Konstytucji w związku z art. 31 ust. 2 zdanie drugie Konstytucji.
Powołane w uzasadnieniu wyroki sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
3.7. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.