I SA/Gl 1295/25

I SA/Gl 1295/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-01-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Monika Krywow-Milczarek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow-Milczarek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E sp. z.o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 5 września 2025 r. nr SKO.FP/41.4/444/2025/8726 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2025 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 10 października 2025 r. E sp z o.o. (dalej "skarżąca"), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 14 listopada 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (np. aktualny na dzień podpisania skargi wydruk
z KRS), podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podpisanie skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 24 listopada 2025 r. Termin na usunięcie braków formalnych skargi upłynął 1 grudnia 2025 r.
Do chwili obecnej braki formalne skargi nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni.
Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. Hanna Knysiak -Molczyk [w:] T. Woś, H. Krysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.
Wyjaśnić trzeba również, że zdolność sądowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w art. 28 i art. 29 p.p.s.a. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania
w ich imieniu. W myśl zaś art. 29 powołanej ustawy wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Tym samym strona będąca osobą prawną, która wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązana dołączyć dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd czy skarga została wniesiona przez uprawnione do tego osoby.
Nadto należy wskazać, że stosownie do treści art. 215 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Wymóg ten niewątpliwie musi spełniać skarga na decyzję utrzymującą w mocy decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego. Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 231 p.p.s.a. stanowi zaś, że w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna pobiera się wpis stosunkowy. Tymczasem taki wpis stosunkowy zależy od wspomnianej wartości przedmiotu zaskarżenia, a zasady jego obliczania określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia wydanego na podstawie art. 233 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarga obarczona była brakami formalnymi, stąd też zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 14 listopada 2025 r. skarżąca została wezwana do ich usunięcia. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej 24 listopada 2025 r. (k. 13 akt sądowych), a tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upływał
z dniem 1 grudnia 2025 r. Skarżąca braków formalnych nie uzupełniła.
Reasumując, do dnia upływu terminu wyznaczonego przez Sąd, strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, a taką należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.