I SA/GL 122/25

I SA/Gl 122/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-03-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Borys Marasek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 22 listopada 2024 r. nr 2401-IOV1.603.5.2024.AZ UNP: 2401-24-263493 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za I kwartał 2017 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach odmówił wznowienia postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 grudnia 2022 r. nr 2401-IOV3.4103.134.2022.KJ utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji określającą A. sp. z o.o. w G. (dalej "Spółka") zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2017 r. oraz ustalającą Spółce dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2017 r.
Przedmiotowa decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Na powyższą decyzję Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 22 listopada 2024 r. zawierała błędne pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pismem z dnia 9 grudnia 2024 r. Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła odwołanie od ww. decyzji z dnia 22 listopada 2024 r., zachowując ustawowy 14-dniowy termin do jego wniesienia. Postępowanie odwoławcze aktualnie pozostaje w toku. Niezależnie od powyższego Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia 23 grudnia 2024 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję z dnia 22 listopada 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została wydana przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach działającego w charakterze organu pierwszej instancji. Zgodnie bowiem z art. 244 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111), dalej "O.p.", organem właściwym do przeprowadzenia postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Zauważyć przy tym należy, że o wznowieniu postępowania, w przypadku, gdy domniemaną przyczyną wznowienia jest działanie dyrektora izby administracji skarbowej, nie rozstrzyga organ wyższego stopnia nad dyrektorem izby administracji skarbowej, lecz sam dyrektor – art. 244 § 1 w zw. z art. 244 § 2 i § 3 O.p.
Z kolei zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Inaczej mówiąc, chodzi tu o sytuację, gdy mamy do czynienia z ostatecznym rozpoznaniem sprawy przez organ odwoławczy.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest, wydana po rozpatrzeniu wniosku Spółki złożonego w trybie art. 240 § 1 pkt 4 O.p., decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 22 listopada 2024 r., mocą której organ ten odmówił wznowienia postępowania zakończonego wydaniem własnej, ostatecznej decyzji z dnia 28 grudnia 2022 r.
Powołany w podstawie prawnej tej decyzji przepis art. 244 § 1 O.p. stanowi, że organem właściwym do przeprowadzenia postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
Zgodnie zaś z art. 221 § 1 O.p., w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji m.in. przez dyrektora izby administracji skarbowej odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym.
W rozpoznawanej sprawie, zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 22 listopada 2024 r. kończyła postępowanie przeprowadzone w pierwszej instancji w sprawie wniosku Spółki o wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia 28 grudnia 2022 r.
Od tej decyzji Spółce, zgodnie z treścią art. 221 § 1 O.p., przysługiwało odwołanie do dyrektora izby administracji skarbowej, a nie od razu skarga do sądu administracyjnego, jak to błędnie pouczono Spółkę w decyzji. Pełnomocnik Spółki, mimo błędnego pouczenia, prawidłowo wniósł odwołanie od ww. decyzji do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Jednocześnie jednak, zgodnie z błędnym pouczeniem, wniósł także skargę na ww. decyzję do sądu administracyjnego.
W konsekwencji, wniesienie przez Spółkę skargi do sądu administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 22 listopada 2024 r. naruszało art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., stanowiąc podstawę do odrzucenia skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.