I SA/Gl 1085/25

I SA/Gl 1085/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-04-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Rotter
Monika Krywow-Milczarek /sprawozdawca/
Piotr Pyszny /przewodniczący/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 132
art. 28ca par. 4, art. 110c
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krywow-Milczarek (spr.), Sędzia WSA Anna Rotter, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi D. spółki z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 18 lipca 2025 r. nr 2401-IEE.7192.286.2025.8/AZ UNP: 2401-25-178086 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 lipca 2025 r., nr 2401-IEE.7192.286.2025.8/AZ UNP: 2401-25-178086, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako organ odwoławczy, Dyrektor), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej jako k.p.a.) oraz art. 17 § 1, art. 18, art. 54 § 5 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 132, dalej jako u.p.e.a.), po rozpatrzeniu zażalenia D Sp. z o.o. w B. (dalej jako Spółka, zobowiązana, skarżąca) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. (dalej jako organ egzekucyjny) z 21 maja 2025 roku nr [...], w sprawie oddalenia skargi z 22 kwietnia 2024 roku (powinno być 2025 roku) na czynność egzekucyjną z 27 marca 2025 roku zajęcia nieruchomości, dokonanej zawiadomieniem nr [...].
Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Organ egzekucyjny prowadzi z prawa użytkowania wieczystego nieruchomości przysługującemu Spółce postępowanie egzekucyjne w oparciu o kolejne tytuły wykonawcze Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. z 7 sierpnia 2014 roku nrTW4020014010696Tl i TW4020014010697T1 oraz z 27 stycznia 2015 roku nr TW4020015001760T2, obejmujące zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okres 09 - 10/2013, 12/2013 - 02/2014, 04 - 07/2014.
Zawiadomieniem z 27 marca 2025 roku organ egzekucyjny dokonał zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w B., przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], dla której Sąd Rejonowy w B., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...].
Zawiadomienie to doręczono Spółce 16 kwietnia 2025 roku wraz z wezwaniem do zapłaty zaległości.
Pismem z 22 kwietnia 2025 roku zobowiązana wniosła skargę na dokonaną przez organ egzekucyjny czynność zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Zaskarżonej czynności zarzucili naruszenie art. 110c u.p.e.a., poprzez niedoręczenie wraz z wezwaniem odpisu tytułu wykonawczego.
Postanowieniem z 21 maja 2025 roku organ egzekucyjny oddalił skargę z 22 kwietnia 2025 roku na czynność egzekucyjną
W zażaleniu na postanowienie organu egzekucyjnego z 21 maja 2025 roku Spółka zarzuciła, że organ egzekucyjny nie ustosunkowuje się do podniesionych zarzutów, a zwłaszcza utożsamia odpowiedzialność dłużnika rzeczowego z odpowiedzialnością dłużnika osobistego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko dłużnikowi osobistemu. Według zobowiązanej tytuł wykonawczy powinien zostać doręczony dłużnikowi rzeczowemu, a brak takiego tytułu powinien stanowić podstawę do odmowy wszczęcia postępowania, a w przypadku wniesienia zarzutów implikuje konieczność jego umorzenia. W związku z powyższym zobowiązana wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie zaskarżonej czynności.
Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektor wskazał, że postępowanie egzekucyjne jest wszczynane w przypadkach uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków i ma charakter przymusowy. Egzekucja nie może być środkiem represji, niemniej zastosowanie jakiegokolwiek środka egzekucyjnego jest już dolegliwością, z którą musi się liczyć dłużnik niewypełniający obowiązku. Skarga na czynność egzekucyjną nie jest uniwersalnym środkiem zaskarżenia za pomocą, którego można skutecznie kwestionować ewentualne wadliwości prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a które mogą być zaskarżone poprzez inny środek prawny przewidziany w ustawie egzekucyjnej. W postępowaniu wszczętym skargą na czynność egzekucyjną ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu skargowym nie orzeka się o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia, nie ocenia się postępowania wymiarowego, które jest odrębnym postępowaniem od postępowania egzekucyjnego, czy należność jest wymagalna, czy egzekucja jest niedopuszczalna czy istnieją okoliczności do umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz czy zostało doręczone upomnienie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 20 stycznia 2021 roku sygn. akt I SA/Gd 944/20, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 3 grudnia 2020 roku sygn. akt I SA/Po 609/20, Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 sierpnia 2020 roku sygn. akt II FSK 1324/18). Organ egzekucyjny, w trakcie postępowania stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. Przepisy statuują dwie zasady: zasadę celowości, czyli stosowania środków prowadzących bezpośrednio do wykonania obowiązku oraz zasadę stosowania najłagodniejszego środka egzekucyjnego. Zatem organ egzekucyjny stosuje takie środki egzekucyjne, które umożliwią pokrycie powstałych zaległości. W niniejszej sprawie organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny przewidziany w przepisach ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, do którego zastosowana został zobligowany przez wniosek Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B., tj. zajęcie nieruchomości.
Dokonując analizy akt sprawy oraz treści zaskarżonego postanowienia, Dyrektor nie znalazł podstaw do jego uchylenia. Organ odwoławczy wskazał, że postanowienie to zawiera, wszystkie wymagane prawem elementy. Organ egzekucyjny dokonał oceny czynności egzekucyjnej przez pryzmat podnoszonych przez zobowiązaną w skardze zarzutów oraz obowiązujących przepisów prawa w zakresie zastosowanego środka egzekucyjnego tj. zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w B., przy ul. [...] j, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], dla której Sąd Rejonowy w B., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...]. Po zbadaniu zgodności z prawem dokonanej czynności egzekucyjnej, co było obowiązkiem organu egzekucyjnego, nie stwierdził uchybień, które powinny skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, w tym z przyczyn wskazanych przez zobowiązaną.
Zajęcia nieruchomości dokonano zgodnie z trybem wskazanym w art. 110c u.p.e.a. Zawiadomienie z 27 marca 2025 roku zostało doręczone zobowiązanej oraz D1 Sp. z o.o. 16 kwietnia 2025 roku, jak również Urzędowi Miejskiemu w B. 4 kwietnia 2025 roku. Zawiadomienie wraz z wezwaniem do zapłaty długu zawierało stosowane pouczenie o prawie i terminie wniesienia środków zaskarżenia. Równocześnie z wysłaniem ww. zawiadomienia, organ egzekucyjny złożył do Sądu Rejonowego w B. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych, wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji. Tym samym opisana wyżej czynność dokonana została w sposób prawidłowy, zgodnie z przepisami regulującymi sposób oraz formę ich dokonania.
W kwestii podnoszonego przez Spółkę naruszenia art. 110c § 2 u.p.e.a. organ odwoławczy wskazał, że organ egzekucyjny spełnił wszystkie wymogi stawiane przez ustawodawcę w tym przepisie.
W przedmiotowej sprawie Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. wystawił kolejne tytuły wykonawcze nr TW4020014010696T1, TW4020014010697T1 oraz TW4020015001760T2 w związku z egzekucją z nieruchomości (prawo użytkowania wieczystego) objętej księga wieczystą nr [...]. Zgodnie z art. 26ca § 1 pkt 2 u.p.e.a. wierzyciel wystawia kolejny tytuł wykonawczy w razie potrzeby egzekucji z przedmiotu hipoteki przymusowej - w przypadku przeniesienia tego przedmiotu na podmiot inny niż zobowiązany. Takim podmiotem w przedmiotowej sprawie jest właśnie D Sp. z o.o. Jednakże nie doręcza się odpisu kolejnego tytułu wykonawczego zobowiązanemu, małżonkowi zobowiązanego, niebędącemu zobowiązanym właścicielowi przedmiotu hipoteki przymusowej, ani podmiotowi, który uzyskał korzyść majątkową, o czym stanowi art. 26ca § 4 u.p.e.a. Zgodnie z informacjami zawartymi w księdze wieczystej nr [...] poprzednim użytkownikiem wieczystym była zobowiązana – D1 Sp. z o.o., a umowa sprzedaży oraz warunkowa umowa sprzedaży przedmiotowej nieruchomości została spisana 30 grudnia 2015 roku. Natomiast do wpisu w dziale IV księgi wieczystej doszło 15 kwietnia 2015 roku, kiedy to Zakład Ubezpieczeń społecznych wpisał hipotekę przymusową za zaległe składki na ubezpieczenie społeczne za okres od 11/2012 do 07/2014. Są to zaległości tożsame z zaległościami objętymi kolejnymi tytułami wykonawczymi z 7 sierpnia 2014 roku nrTW4020014010696Tl i TW4020014010697T1 oraz z 27 stycznia 2015 roku nr TW4020015001760T2, na podstawie których prowadzona jest egzekucja z przedmiotowej nieruchomości. Nie jest konieczne, aby przed wszczęciem egzekucji z nieruchomości wobec zobowiązanej była prowadzona egzekucja z tej nieruchomości wobec zobowiązanego.
Odnosząc się do argumentu zażalenia, jakoby organ egzekucyjny utożsamiał odpowiedzialność dłużnika rzeczowego z odpowiedzialnością dłużnika osobistego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko dłużnikowi osobistemu, Dyrektor stwierdził, że to organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji, a w przypadku stwierdzenia, że obowiązek nie podlega egzekucji, wydaje postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji. Taka sytuacja jednak w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca, gdyż organ egzekucyjny po zbadaniu dopuszczalności egzekucji, nie stwierdził uchybień i przystąpił do egzekucji z nieruchomości, zgodnie z wnioskiem wierzyciela. W postępowaniu egzekucyjnym w administracji to właśnie wierzyciel został upoważniony do wystawienia tytułu wykonawczego na dłużnika rzeczowego, do czego doszło w przedmiotowej sprawie. Wierzyciel wskazał w ww. kolejnych tytułach wykonawczych w części AB.l dane zobowiązanej - D Sp. z o.o. jako właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej niebędącego zobowiązanym. Wyjaśniono, iż dłużnik rzeczowy w postępowaniu egzekucyjnym to osoba, która odpowiada za dług nie swoim całym majątkiem, a jedynie konkretnym składnikiem majątku (np. jak w przedmiotowej sprawie nieruchomością obciążoną hipoteką). Jest to sytuacja, w której dłużnik rzeczowy zabezpiecza cudzy dług swoim mieniem. W postępowaniu egzekucyjnym wierzyciel może dochodzić spłaty długu tylko z tego konkretnego składnika majątku dłużnika rzeczowego, a nie z całego jego majątku.
W skardze na powyższe postanowienie zobowiązana zarzuciła naruszenie:
- art. 38a O.p. poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego w trybie pomimo, że przepis ten wyraźnie wyłącza jego możliwości w sytuacji prowadzenia postępowania egzekucyjnego w oparciu o przepisy ustawy kodeks postępowania cywilnego
- art. 773 k.p.c. poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego - dokonanie czynności egzekucyjnej w sytuacji prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez sądowy organ co w powiązaniu z regulacją art. 5-9 ustawy o księgach wieczystych I hipotece czyni możliwość prowadzenia egzekucji w trybie administracyjnym niemożliwym
- art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, szczególnie w zakresie niezrealizowania przez wierzyciela i organ egzekucyjny obowiązku weryfikacji danych związanych z wpisami w dziale III księgi
wieczystej nieruchomości, co do której prowadzone jest postępowanie egzekucyjne.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania.
Jednocześnie wniosła o dopuszczenie dowodu z wydruku treści księgi wieczystej [...] dział III w celu wykazania ujawnienia w jej treści (nr wpisu 1 podstawy wpisu 5,7,8) informacji o wszczęciu postępowania egzekucyjnego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B. A. M.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej stwierdził, że zaskarżone postanowienie oparło się o wykładnię art. 38a O.p. przy uwzględnieniu wadliwej (w sytuacji funkcjonującej zasady równości prawa I równości wobec prawa) regulacji art. 26ca u.p.e.a. Wskazano, że bezspornie w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych, jak tez sądów powszechnych oraz poglądów doktryny regulacja zawarta w art. 38a ustawy ordynacja podatkowa jest tylko rozszerzeniem możliwości wskazania dodatkowego trybu prowadzenia postępowania egzekucyjnego i nie zwalnia wierzyciela od uzyskania tytułu wykonawczego przeciwko dłużnikowi rzeczowemu. Oczywiste pozostaje także wyłączenie prowadzenie postępowania w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji w sytuacji prowadzenia już postępowania egzekucyjnego w oparciu o przepisy k.p.c. Sytuacja staje się jeszcze bardziej oczywista, gdy wszczęte zostanie postępowanie w trybie egzekucji w administracji, a wskutek np. zastosowania przepisu art. 773 § 2 ’ (wyłączna właściwość) dalszą egzekucję prowadzić będzie komornik sądowy, dla którego brak tytułu wykonawczego przeciwko dłużnikowi rzeczowemu uniemożliwia prowadzenie dalszych czynności.
Prowadzanie postępowania w oparciu o przepisy k.p.c. odbywa się o tytuł wykonawczy wystawiony na dłużnika hipotecznego opatrzony klauzulą wykonalności. Rozważania zawarte w powołanym i powszechnie akceptowanym wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach implikują także stanowisko, że regulacje zawarte w art. 26- 27 u.p.e.a. jawią się jako sprzeczne z powołanym art.45 Konstytucji jak tez zasada równości wobec prawa Trudno przyjąć za realizujące tą zasadę regulacje pozostające w jawnej sprzeczności z regulacjami zawartym w k.p.c.
Tym samym tryb egzekucji zobowiązania (sądowy administracyjny) decydowałby o prawach strony w danym postępowaniu. Strona zobowiązana rzeczowo w postępowaniu egzekucyjnym w administracji byłaby wielu praw pozbawiona w tym między innymi np. jak w skarżonym przypadku możliwością zapoznania się z treścią tytułu wykonawczego.
Zdaniem pełnomocnika skarżącej, stanowisko dłużnika rzeczowego zawarte w zarzucie o braku tytułu wykonawczego jest w pełni uzasadnione. Poza sporem pozostaje, że takim tytułem wierzyciel nie dysponował i tym samym wszczęcie postępowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy zastosowanie mają przepisy art. 773 §1 k.p.c. w zw z art. 5- 9 ustawy o księgach wieczystych i hipotece było pozbawione podstaw prawnych. Organ nie mógł się w tej sytuacji powoływać na regulacje zawarte w art. 26ca u.p.e.a., ponieważ z treści księgi wieczystej wyraźnie wynika, że od 2015 roku prowadzone jest postępowanie egzekucyjne przez komornika sądowego w oparciu o przepisy k.p.c. Ponieważ zaistniała sytuacja miała miejsce na etapie obowiązkowego sprowadzenia przez organ egzekucyjnych możliwości prowadzenie postępowania egzekucyjnego w trybie egzekucji administracyjnej, to nie mają zastosowania regulujące opisane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji rozdział 5 - zbieg egzekucji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W odniesieniu do zarzucanego naruszenia art. 38a ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego pomimo wszczętego uprzednio postępowania przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B. A. M., Dyrektor wskazał, iż zarówno sprawa nr [...] jak i nr [...] dotyczyły postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec D1 Sp. z o.o. Ponadto postępowania te zostały już zakończone, nr [...] w wyniku zapłaty, a nr [...] na wniosek wierzyciela, jednakże nie zostały one wykreślone z księgi wieczystej. W związku z powyższym nie doszło również do podnoszonego w skardze naruszenia art. 773 Kodeksu postępowania cywilnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest postanowienie o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną. Skarżąca twierdzi w skardze, że czynność ta jest wadliwa, bowiem została przeprowadzona w sytuacji, w której toczyło się postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornika sądowego.
Zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest:
1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy;
2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej.
Z art. 1a pkt 12 lit. a tiret 14 u.p.e.a. wynika, że ilekroć w ustawie jest mowa o środku egzekucyjnym - rozumie się przez to w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych, egzekucję z nieruchomości.
Stosownie do art. 110c tej ustawy organ egzekucyjny przystępuje do egzekucji administracyjnej z nieruchomości przez zajęcie nieruchomości (§ 1).
Z art. 110c § 2 u.p.e.a wynika, że zajęcie następuje przez wezwanie zobowiązanego, aby zapłacił egzekwowaną należność pieniężną wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztami egzekucyjnymi w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zobowiązanemu wraz z wezwaniem doręcza się odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony.
Stosownie do art. 110c § 3 u.p.e.a. równocześnie z wysłaniem wezwania zgodnie z § 2-2c, organ egzekucyjny składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji lub o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów wraz z odpisem tego wezwania.
§ 4. Zajęcie nieruchomości jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania zgodnie z § 2-2c, z tym że odpowiednio dla:
1) zobowiązanego,
2) małżonka zobowiązanego,
3) innego podmiotu, na który przeniesiono prawo własności nieruchomości,
4) podmiotu, który uzyskał korzyść majątkową
- którym nie doręczono wezwania, a także w stosunku do osób trzecich, nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu w księdze wieczystej lub złożenia wniosku organu egzekucyjnego do zbioru dokumentów wraz z odpisem wezwania.
W myśl art. 26ca § 1 pkt 2 u.p.e.a. wierzyciel wystawia kolejny tytuł wykonawczy w razie potrzeby egzekucji z przedmiotu hipoteki przymusowej - w przypadku przeniesienia tego przedmiotu na podmiot inny niż zobowiązany. Natomiast zgodnie z § 4 art. 26ca ww. ustawy nie doręcza się odpisu kolejnego tytułu wykonawczego zobowiązanemu, małżonkowi zobowiązanego, niebędącemu zobowiązanym właścicielowi przedmiotu hipoteki przymusowej ani podmiotowi, który uzyskał korzyść majątkową.
Należy zatem zauważyć, że w niniejszej sprawie, co nie jest kwestionowane organ egzekucyjny prowadzi wobec skarżącej postępowanie egzekucyjne w oparciu o pierwotnie wystawione przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. tytuły egzekucyjne z 7 sierpnia 2014 roku nrTW4020014010696T1 i TW4020014010697T1 oraz z 27 stycznia 2015 roku nr TW4020015001760T2, obejmujące zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okres 09 - 10/2013,12/2013 - 02/2014, 04 - 07/2014. Powyższe tytuły wykonawcze wystawione zostały na D1 Sp. z o. o., jednakże w części AB wskazano dane skarżącej - jako właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej niebędącego zobowiązanym. Czynnością egzekucyjną objętą skargą jest zajęcie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w B., przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], dla której Sąd Rejonowy w B., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...]. Zawiadomienie to doręczono zobowiązanej 16 kwietnia 2025 roku wraz z wezwaniem do zapłaty zaległości. Równocześnie z wysłaniem ww. zawiadomienia, organ egzekucyjny złożył do Sądu Rejonowego w B. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych, wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji. Istotne w niniejszej sprawie jest to, że Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. wystawił kolejne tytuły wykonawcze nr TW4020014010696T1, TW4020014010697T1 oraz TW4020015001760T2 w związku z egzekucją z nieruchomości (prawo użytkowania wieczystego) objętej księga wieczystą nr [...].
Zatem w niniejszej sprawie doszło do wystawienia kolejnych tytułów wykonawczych. Są to zatem zaległości tożsame z zaległościami objętymi kolejnymi tytułami wykonawczymi z 7 sierpnia 2014 roku nrTW4020014010696Tl i TW4020014010697T1 oraz z 27 stycznia 2015 roku nr TW4020015001760T2, na podstawie których prowadzona jest egzekucja z przedmiotowej nieruchomości.
Po drugie, z informacji zawartych w księdze wieczystej nr [...] wynika, że poprzednim użytkownikiem wieczystym była zobowiązana – D1 Sp. z o.o., a umowa sprzedaży oraz warunkowa umowa sprzedaży przedmiotowej nieruchomości została spisana 30 grudnia 2015 roku. Natomiast do wpisu w dziale IV księgi wieczystej doszło 15 kwietnia 2015 roku, kiedy to Zakład Ubezpieczeń społecznych wpisał hipotekę przymusową za zaległe składki na ubezpieczenie społeczne za okres od 11/2012 do 07/2014. Jednocześnie, co istotne Wierzyciel wskazał w ww. kolejnych tytułach wykonawczych w części AB.l dane skarżącej jako właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej niebędącego zobowiązanym.
Zatem nie jest konieczne, aby przed wszczęciem egzekucji z nieruchomości wobec skarżącej była prowadzona egzekucja z tej nieruchomości wobec zobowiązanego, a co więcej spełniona została przesłanka z art. 26ca § 4 u.p.e.a.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia art. 38a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) wskazać należy, że stosownie do tego przepisu zaspokojenie z przedmiotu hipoteki przymusowej następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, chyba że z przedmiotu hipoteki jest prowadzona egzekucja przez sądowy organ egzekucyjny. Tymczasem w niniejszej sprawie pomimo wpisu w księdze wieczystej nieruchomości ostrzeżenia o egzekucji sądowej, egzekucja sądowa prowadzona wobec D1 sp. z o.o. (uprzedniego właściciela nieruchomości) została zakończona - nr [...] w wyniku zapłaty, a nr [...] na wniosek wierzyciela. Tymczasem art. 38a O.p. dotyczy wyłącznie zmiany trybu (co zresztą wynika z samego przepisu) prowadzenia egzekucji wobec dłużnika rzeczowego (niebędącego podatnikiem) odnośnie do zaspokojenia z przedmiotu podatkowej hipoteki przymusowej.
Stąd też Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) orzekł jak w sentencji.