I SA/GL 1020/24

I SA/Gl 1020/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-02-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Rotter /sprawozdawca/
Borys Marasek
Piotr Pyszny /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 776
art. 12
Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny, Sędzia WSA Borys Marasek, Sędzia WSA Anna Rotter (spr.), Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2025 r. sprawy ze skargi L. O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 czerwca 2024 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.415.2024.1.HJ UNP: 2302571 w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną interpretacją indywidualną z dnia 17 czerwca 2024r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.415.2024.1.HJ UNP: 2302571 Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: organ, Dyrektor KIS) stwierdził, iż stanowisko L. O. (dalej: podatnik, wnioskodawca, skarżący) w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieprawidłowe.
Powyższa interpretacja indywidualna wydana została na podstawie art. 13 § 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025r., poz. 111, dalej: o.p.) oraz art. 14b § 1 o.p.
Stan sprawy.
Skarżący wnioskiem z dnia 6 maja 2024r. (data wpływu do organu: 17 maja 2024r.) wystąpił o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie określenia stawki ryczałtu. We wniosku wyjaśniono, iż podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w postaci kancelarii adwokackiej. Posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025r., poz. 163, dalej: u.p.d.o.f.).
Skarżący zatrudnia jedną osobę niebędącą adwokatem, czy radcą prawnym na podstawie umowy zlecenia. We wniosku wyjaśniono, iż podatnik w związku z profilem działalności gospodarczej, rozlicza się na zasadach ryczałtu od 1 stycznia 2024 r. - według stawki 15%. Dodatkowo wskazano, iż skarżący jest komplementariuszem spółki komandytowej (dalej: spółka) działającej od lipca 2022 r. W dniu 4 lipca 2021r. podatnik zawarł umowę leasingu operacyjnego. Samochód wykorzystywany jest w działalności gospodarczej w sposób mieszany. Podatnik planuje dokonać cesji umowy leasingu na wspomnianą powyżej spółkę komandytową. Powodem cesji umowy leasingu jest przeniesienie samochodu na potrzeby działalności gospodarczej spółki, gdyż samochód wprowadzony do spółki pozwoli na zwiększenie efektywności pracy wszystkich współpracujących oraz pozwoli na ograniczenie czasu komunikacji, a w efekcie możliwe będzie zwiększenie zysków spółki. Nie można wykluczyć sytuacji, w której po dokonaniu cesji umowy, w której komplementariusz będzie musiał korzystać z samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu samochodu. Spółka nie planuje prowadzić ewidencji użytkowania pojazdu przez osoby do tego uprawnione ze względu na dążenie do zlikwidowania rejestrów oraz zbiorów dokumentów, które nie są niezbędne do funkcjonowania spółki, w celu uproszczenia dokumentacji spółki.
Jak podano we wniosku, charakterystyczne dla umowy cesji leasingu jest tzw. "odstępne", wypłacane cedentowi przez cesjonariusza jako suma poniesionych przez cedenta kosztów w związku z umową leasingu, pomniejszonych o ewentualne zużycie przedmiotu leasingu. Podatnik wyjaśnił, że cesja będzie dokonywana w porozumieniu z leasingodawcą, w celu dopełnienia wszelkich niezbędnych kroków natury formalno-prawnej. Natomiast samochód, o którym mowa we wniosku, stanowi samochód osobowy, zgodnie z art. 5a pkt 19a u.p.d.o.f. Skarżący podał, iż w związku z cesją umowy leasingu uzyska przychody z tytułu cesji, odpowiadające rynkowym cenom takiej transakcji.
W związku z tak opisanym zdarzeniem przyszły podatnik zadał pytanie jaką stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych opodatkowana będzie kwota "odstępnego" wynikająca z umowy cesji leasingu operacyjnego, zawartej pomiędzy podatnikiem a spółką komandytową, w której wnioskodawca jest komplementariuszem?
Przedstawiając własne stanowisko w sprawie skarżący powołał treść art. 12 ust. 10 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. D U. z 2024r., poz. 776 ze zm., dalej: u.z.p.d.), art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a u.z.p.d. w zw. z art. 22b ust. 1 u.p.d.o.f. Następnie podatnik stwierdził, iż cesja umowy leasingu jest czynnością niewpisującą się w przesłanki zastosowania stawki podatku zryczałtowanego 17% (art. 12 ust. 1 pkt 1 u.z.p.d.) - przychody osiągane w zakresie wolnych zawodów, nie wpisuje się także w przesłanki zastosowania stawki podatku zryczałtowanego 15% (art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. I u.z.p.d.) - związanych ze świadczeniem usług prawnych, rachunkowo-księgowych i doradztwa podatkowego (PKWiU dział 69), innych niż świadczone w ramach wolnych zawodów. W przekonaniu skarżącego cesja umowy leasingu jako niewskazana wprost w innych punktach art. 12 u.z.p.d., wydaje się być opodatkowana, jak wiele innych niewskazanych wprost działań, stawką 8,5% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a u.z.p.d. Według podatnika nie sposób przyjąć za uzasadnionego poglądu wyrażanego przez niektóre organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego (np. Nr 0112-KDIL2-2.4011.688.2022.1.IM), zgodnie z którym umowa cesji leasingu operacyjnego powinna być opodatkowana stawką ryczałtu odpowiadającą stawce ryczałtu przewidzianej dla działalności głównej cedenta. Zdaniem podatnika skutkami takiego rozwiązania byłoby powstanie nierównomiernych obciążeń podatkowych dla podmiotów opodatkowanych na zasadach ryczałtu, jedynie przez różnice (często niewielkie) w przedmiocie prowadzonej działalności gospodarczej.
Jak zauważono we wniosku fotograf, który zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. q u.z.p.d. stosuje stawkę ryczałtu 15%, byłby o wiele bardziej pokrzywdzony tym rozumowaniem niż restaurator stosujący stawkę 3% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. a u.z.p.d. Powyższe godzi również w zasadę równości podatkowej, której podstawowym założeniem jest równe traktowanie podmiotów charakteryzujących się w równym stopniu daną cechą istotną. Najistotniejsze w opisywanym przypadku nie są niewielkie różnice w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej, a sam fakt jej prowadzenia oraz chęć zawarcia umowy cesji leasingu. Zdaniem skarżącego umowa cesji leasingu operacyjnego powinna być opodatkowana według stawki 8,5%.
W interpretacji indywidualnej z dnia 17 czerwca 2024r. Dyrektot KIS uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe.
Po zacytowaniu art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f u.z.p.d., art. 4 ust. 1 pkt 1 u.z.p.d. oraz art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f, a także art. 22a ust. 1 i art. 23a pkt 1 u.p.d.o.f. organ wyjaśnił, iż przedmiot leasingu użytkowany na zasadach leasingu operacyjnego – w odniesieniu do podmiotu go użytkującego – nie wypełnia ustawowych przesłanek uznania go za środek trwały podlegający ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Cesja leasingu oznacza przeniesienie na podmiot trzeci, przez jedną ze stron tej umowy, wynikających z niej praw i obowiązków. Podstawę cesji stanowi art. 3531 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Organ zaznaczył, iż odstępne z tytułu cesji umowy leasingu to kwota, którą wypłaca dotychczasowemu korzystającemu przejmujący przedmiot leasingu. Pozwala to korzystającemu na odzyskanie części środków finansowych włożonych w przedmiot leasingu, a wysokość odstępnego ma charakter wyrównania do wartości rynkowej przedmiotu leasingu. Dyrektora KIS wyjaśnił, że odstępne z tytułu cesji umowy leasingu stanowić będzie określoną sumę pieniężną, zapłaconą na rzecz skarżącego przez nabywcę w zamian za możliwość wstąpienia w miejsce podatnika jako dotychczasowego leasingobiorcy (korzystającego).
W interpretacji organ stanął na stanowisku, iż wartość odstępnego stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Do opodatkowania tego przychodu nie znajdzie zastosowania stawka 3%, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f u.z.p.d., gdyż w rozpatrywanym przypadku nie dojdzie do zbycia przez skarżącego ruchomego składnika majątku - środka trwałego podlegającego ujęciu w wykazie. Przedmiot umowy cesji nie stanowi własności skarżącego.
Dalej zaznaczono, iż odstępne z tytułu umowy cesji leasingu jest przychodem, dla którego nie ma wprost uregulowania w art. 12 u.z.p.d. W konsekwencji przyjęto, iż właściwą stawką będzie wobec tego stawka mająca zastosowanie do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, z którą jest związany przedmiot leasingu.
Zwrócono uwagę na fakt, iż skarżący rozlicza się na zasadach ryczałtu od 1 stycznia 2024 r. - według stawki 15%. Końcowo organ stanął na stanowisku, iż w sytuacji scedowania przez skarżącego praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu na inny podmiot i otrzymania odstępnego na podstawie wystawionej faktury, należy uzyskany z tego tytułu przychód opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym – zgodnie z wybraną przez podatnika formą opodatkowania na rok 2024, według stawki obowiązującej dla prowadzonej przez niego działalności, w której przedmiot leasingu jest wykorzystywany. Zatem wynagrodzenie uzyskane z tytułu cesji umowy leasingowej będzie stanowić dla wnioskodawcy przychód z działalności gospodarczej opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym, według stawki ryczałtu 15%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. l u.z.p.d. Dyrektor KIS uznał stanowisko, że wynagrodzenie z tytułu cesji leasingu operacyjnego powinno być opodatkowana według 8,5% stawką ryczałtu ewidencjonowanego za nieprawidłowe.
Skarżący wniósł do tut. Sądu skargę osobistą na interpretację indywidualną z dnia 17 czerwca 2024r.
Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a to art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h o.p. przez uchylenie się od przedstawienia wyczerpującego uzasadnienia i oceny prawnej stanowiska zaprezentowanego we wnioskach oraz niepodanie w zaskarżonej interpretacji dostatecznego ustosunkowania się do przedłożonego stanu faktycznego.
Zarzucono ponadto naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 12 u.z.p.d. poprzez bledną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w zakresie stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wynikającej z umowy cesji leasingu operacyjnego.
Wniesiono o uchylenie przedmiotowej interpretacji w zakresie zaskarżenia i przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż organ dokonując interpretacji indywidualnej zgodził się ze stanowiskiem, że przenoszone prawo majątkowe nie wydaje się spełniać definicji wartości niematerialnej i prawnej, a więc nie może podlegać ryczałtowi 10%.
Skarżący zarzucił organowi, że ten w żaden sposób nie odniósł się do twierdzenia wnioskodawcy, że w danej sytuacji odpowiedni będzie art. 12 ust. 1 pkt 5 u.z.p.d., który winien mieć zastosowanie do działalności usługowej. Tymczasem działalność usługowa przewidziana przez powyższy przepis charakteryzuje się niedookreślonym zakresem. Powszechnie przyjmuje się, że jest to działalność usługowa przewidziana dla innych, niewskazanych wprost przez inne przepisy art. 12 usług. Należy także wskazać, że umowa cesji leasingu to odpłatne świadczenie usług i tak też trzeba rozpatrywać tego typu umowę pod względem ryczałtu.
Zdaniem podatnika uznając za odpowiednią stawkę ryczałtu 15% organ godzi w zasadę równości podatkowej, której podstawowym założeniem jest równe traktowanie podmiotów charakteryzujących się w równym stopniu daną cechą istotną. Najistotniejsze w opisywanym przypadku nie są niewielkie różnice w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej, a sam fakt jej prowadzenia oraz chęć zawarcia umowy cesji leasingu. W uzasadnieniu jednego z orzeczeń Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że “wszystkie podmioty charakteryzujące się daną cechą istotną w równym stopniu, mają być traktowane równo, czyli według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących, jaki faworyzujących" (K. 17/95, OTKZU Nr 3/1995, s. 177, podobnie: K. 7/98, OTKZU Nr 6/1998, s. 505).
W skardze podkreślono, iż uzasadnienie prawne interpretacji indywidualnej, spełniające wymagania wynikające z art. 14 c § 2 o.p. powinno zawierać nie tylko przytoczenie przepisów prawa, na których organ oparł swoje stanowisko, ale również wyjaśnienie znaczenia tych przepisów w kontekście podanego przez stronę stanu faktycznego, ze wskazaniem jego istotnych znamion. Z uzasadnienia prawnego interpretacji powinien wynikać tok rozumowania organu interpretacyjnego, który doprowadził z jednej strony do zanegowania stanowiska wnioskodawcy, a z drugiej strony do przyjęcia przez organ stanowiska odmiennego. W ocenie podatnika stanowisko przedstawione przez organ w interpretacji indywidualnej jest lakoniczne i sprowadza się do podstawowych twierdzeń, nie poddając głębokiej analizie faktycznej sytuacji gospodarczej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Na rozprawie w dniu 19 lutego 2025r. pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż działalność adwokacka nie jest działalnością w ramach której dokonuje się cesji praw majątkowych. Zatem stawka ryczałtu właściwa dla działalności adwokackiej nie może być zastosowana do cesji praw majątkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1767, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji, w toku postępowania, nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., który znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. "Związanie sądu administracyjnego zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a p.p.s.a.) w postępowaniu, którego przedmiotem jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, oznacza, że w toku tego postępowania nie mogą już być stawiane nowe zarzuty lub wskazywana ich nowa podstawa prawna" (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2018r., sygn. II FSK 1805/16, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Istotą sporu w rozpoznanej sprawie jest wysokość stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych właściwej dla przychodów z tytułu umowy cesji leasingu operacyjnego zawartej pomiędzy skarżącym a spółką, w której podatnik jest komplementariuszem.
Zdaniem skarżącego właściwą stawką dla opodatkowania przychodów z tytułu umowy cesji leasingu operacyjnego będzie stawka 8,5 % na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a u.z.p.d. Odmiennego zdania jest organ, według którego właściwą stawką dla opodatkowania przychodów z tytułu umowy cesji leasingu operacyjnego będzie w okolicznościach wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, stawka mająca zastosowanie do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, z którą jest związany przedmiot leasingu, czyli według stawki 15 %.
Rację w sporze należało przyznać organowi.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 u.z.p.d. od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:
- 8,5 % przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5 %, z zastrzeżeniem pkt 1–4 oraz 6–8 (art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a u.z.p.d.),
-15 % przychodów ze świadczenia usług prawnych, rachunkowo-księgowych i doradztwa podatkowego (PKWiU dział 69), innych niż świadczone w ramach wolnych zawodów (art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. l u.z.p.d.).
Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.z.p.d. użyte w ustawie określenie działalność usługowa oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.
W realiach rozpoznanej sprawy skarżący prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w postaci kancelarii adwokackiej, rozliczając się na zasadach ryczałtu od 1 stycznia 2024r. według stawki 15 %.
Cesja leasingu oznacza przeniesienie na podmiot trzeci, przez jedną ze stron tej umowy, wynikających z niej praw i obowiązków. Podstawę cesji stanowi art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1061 ze zm.).
Kwota odstępnego jest w istocie wyrównaniem do wartości rynkowej przedmiotu leasingu, a w realiach rozpoznanej sprawy stanowi określoną sumę pieniężną zapłaconą na rzecz skarżącego przez nabywcę w zamian za możliwość wstąpienia w miejsce podatnika jako dotychczasowego leasingobiorcy (korzystającego).
W konsekwencji jak zasadnie uznał organ, wartość odstępnego w niniejszej sprawie stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Sąd stwierdza, iż rozstrzygającą okolicznością w niniejszej sprawie jest fakt, iż odstępne z tytułu cesji leasingu jest przychodem, dla którego nie przewidziano wprost uregulowania w art. 12 u.z.p.d. Powyższe prowadzi do wniosku, iż właściwą stawką w takim przypadku będzie stawka mająca zastosowanie do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, z którą jest związany przedmiot leasingu. Podkreślić należy, że jak wskazano we wniosku, samochód objęty leasingiem operacyjnym jest wykorzystywany w powadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej.
Podatnik rozlicza się na zasadach ryczałtu od dnia 1 stycznia 2024r. według stawki 15 %. Tym samym, jak prawidłowo wywiedziono w interpretacji indywidualnej, uzyskany z tytułu cesji umowy leasingu przychód należy opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z wybrane przez skarżącego formą opodatkowania na rok 2024 według stawki obowiązującej dla prowadzonej przez podatnika działalności, w której przedmiot leasingu jest wykorzystywany. Konkludując uzyskany z tytułu cesji umowy leasingu przychód jako przychód z działalności gospodarczej należy opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki ryczałtu 15 % stosowanie do treści art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. l u.z.p.d. Tym samym zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 12 u.z.p.d. należało uznać za bezzasadny.
W rozpoznanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, gdyż organ w sposób precyzyjny udzielił skarżącemu odpowiedzi na zadane pytanie, uzasadniając swoje stanowisko poprzez wyjaśnienia podstawy prawnej zaprezentowanego poglądu. Ponadto wskazanie prawidłowego stanowiska zostało poparte uzasadnieniem prawnym. Tym samym zaskarżona interpretacja zawiera elementy, o których mowa w art. 14c § 1 i 2 o.p. Jednocześnie celem interpretacji prawa podatkowego jest przedstawienie podatnikowi oceny jego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Zaskarżona interpretacja indywidualna cechy te posiada. Jednocześnie organ nie jest zobowiązany do przedstawienia swego stanowiska w odniesieniu do wszystkich wskazanych we wniosku argumentów przytoczonych przez podatnika na poparcie swojego stanowiska.
Mając na uwadze powyższe Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.