I SA/Gd 968/23

I SA/Gd 968/23 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-01-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alicja Stępień /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Zdzienicka-Wiśniewska
Marek Kraus
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 479
art. 110r, art. 110s
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 30 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi "T" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 16 sierpnia 2023 r., nr 2201-IEE.7113.2.143.2023.4.AK w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bytowie w toku prowadzonego na wniosek wierzyciela - Wójta Gminy C. - postępowania egzekucyjnego do majątku T. sp. z o.o., dokonał zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w Ł., dla której Sąd Rejonowy w Lęborku V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], zawiadomieniami nr:
1) [...] z 1 października 2018 roku - sporządzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...]. Wezwanie to wraz odpisami ww. tytułów wykonawczych zostało przesłane na adres siedziby Spółki i zwrócone do nadawcy (Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie) 31 października 2018 roku jako niepodjęte w terminie,
2) [...] z 17 czerwca 2019 roku - sporządzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...]. Wezwanie to wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych zostało przesłane na adres siedziby Spółki i zwrócone do nadawcy (Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie) 10 lipca 2019 roku jako niepodjęte w terminie,
3) [...] z 27 listopada 2019 roku - sporządzone na podstawie tytułu wykonawczego numer: [...]. Wezwanie to wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego zostało przesłane na adres siedziby Spółki i zwrócone do nadawcy (Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie) 17 grudnia 2019 roku jako niepodjęte w terminie,
4) [...] z 20 kwietnia 2020 roku - sporządzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...]. Wezwanie to wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych zostało przesłane na adres siedziby Spółki i zwrócone do nadawcy (Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie) 14 maja 2020 roku jako niepodjęte w terminie,
5) [...] z 8 czerwca 2021 roku - sporządzone na podstawie tytułu wykonawczego numer [...]. Wezwanie to wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego doręczono kuratorom procesowym: A.B. - 14 czerwca 2021 roku oraz D.T. -14 czerwca 2021 roku.
Pismem z 26 maja 2020 roku, sygn. akt I NS 297/19 Sąd Rejonowy w Lęborku I Wydział Cywilny przesłał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Bytowie odpis postanowienia z 5 grudnia 2019 roku, którym ustanowiono dla Spółki kuratora procesowego – A.B. (sprawa z wniosku Powiatu Bytowskiego).
Pismem nr [...] z 22 lipca 2020 roku organ egzekucyjny zawiadomił - o wyznaczonym na 21 sierpnia 2020 roku terminie opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości - m.in. A.B. kuratora procesowego Spółki T. Sp. z o.o. (zawiadomienie to zostało odebrane 24 lipca 2020 roku).
W dniu 21 sierpnia 2020 roku sporządzono protokół opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. Wartość nieruchomości określono, na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego 8 sierpnia 2019 roku przez wyznaczonego rzeczoznawcę majątkowego C.Z., na kwotę 1.240.000,00 zł, gdzie wartość użytkowania wieczystego gruntu określono na 449 000,00 zł. Protokół ten przy piśmie z 7 maja 2021 roku przesłano do kuratorów procesowych: D.T. oraz A.B.
Postanowieniem z 31 sierpnia 2020 roku, sygn. akt [...] Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Lęborku R.W. przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Bytowie sprawę egzekucji z nieruchomości prowadzonej na wniosek Prokura N. z siedzibą we W. (zawiadomienie o wszczęciu egzekucji z nieruchomości 15 lipiec 2020 roku).
Pismem z 21 kwietnia 2021 roku, sygn. akt IX GC 3889/17, Sąd Rejonowy dla Miasta Stołecznego Warszawy w Warszawie IX wydział Gospodarczy doręczył Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Bytowie odpis postanowienia z 19 czerwca 2020 roku, którym ustanowiono dla Spółki kuratora procesowego D.T. (sprawa z powództwa E. S.A. w G.). Jednocześnie zaznaczył, że kurator został ustanowiony na podstawie art. 69 K.p.c..
Pismami z 26 sierpnia 2021 roku, a następnie 2 września 2021 roku organ egzekucyjny zawiadomił o wyznaczeniu na 29 października 2021 roku terminu pierwszej licytacji m.in. kuratorów procesowych: D.T. oraz A.B.
W odpowiedzi na pismo z 26 sierpnia 2021 roku, pismem z 11 października 2021 roku (data wpływu do Urzędu Skarbowego w Bytowie - 19 październik 2021 roku) Sąd Rejonowy dla Miasta Stołecznego Warszawy w Warszawie IX Wydział Gospodarczy poinformował, że kurator D.T. została zwolniona z funkcji kuratora T. sp. z o.o. w W., albowiem Spółka posiada zarząd.
W dniu 26 października 2021 roku w Urzędzie Skarbowym w Bytowie został złożony dokument pełnomocnictwa udzielonego przez Spółkę radcy prawnemu A.L. W dniu 29 października 2021 roku przeprowadzono licytację nieruchomości Kw nr [...]. Ze sporządzonego protokołu z I licytacji nieruchomości wynika, że M. S.A. (reprezentowana przez Prezesa Zarządu R.M.) zaoferowała najwyższą cenę, tj. 3.300.000,00 zł. Na licytacji obecny był adwokat M.R. - pełnomocnik Spółki T. z o.o., który złożył oświadczenie zawierające wniosek o odwołanie licytacji. Nikt z obecnych na licytacji nie złożył skargi, o której stanowi art. 111 u.p.e.a..
Postanowieniem nr 2202-SEE-711.40.1.2021.99 z 29 października 2021 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bytowie udzielił przybicia na rzecz M. S.A. Odbiór postanowienia potwierdził adwokat M.R. 29 października 2021 roku.
Nie zgadzając się z ww. postanowieniem, pismem z dnia 4 listopada 2021 roku pełnomocnik skarżącej - adwokat M.R. wniósł, w prawem przewidzianym terminie, zażalenie na ww. postanowienie.
Zawiadomieniem nr 2202-SEE.711.40.1.2021.115 z 23 listopada 2021 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bytowie powiadomił wierzyciela oraz nabywcę nieruchomości o złożonym przez pełnomocnika spółki T. sp. z o.o. zażaleniu na postanowienie nr 2202-SEE.711.40.1.2021.99.
Postanowieniem nr 2201-IEE.711.2.287.2021.AW z 22 grudnia 2021 roku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku uchylił zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie nr 2202-SEE.711.40.1.2021.99 w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.
Pismem nr 2202-SEE.711.17.1.2022.64 z 5 kwietnia 2022 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bytowie przesłał pełnomocnikowi spółki T. sp. z o.o. protokół opisu i oszacowania nieruchomości z dnia 21 sierpnia 2020 roku nr 2202-SEE.711.460055.51.2020 wraz z operatem szacunkowym nieruchomości.
W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik spółki adwokat M.R. złożył pismem z dnia 27 kwietnia 2022 roku zarzut do opisu i oszacowania.
Postanowieniem nr 2202-SEE.711.17.1.2022.171 z 6 lipca 2022 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bytowie uznał zarzut utraty aktualności operatu szacunkowego z 8 sierpnia 2019 roku za uzasadniony.
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Lęborku R.W. przekazała Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Bytowie sprawę egzekucji z nieruchomości prowadzonej na wniosek Skarbu Państwa - Starosty Bytowskiego (adnotacja nr [...] z 9 maja 2022 roku do tytułów wykonawczych w związku ze zbiegiem egzekucji do nieruchomości sygn. [...]).
Pismem nr 2202-SEE.711.17.1.2022.269 z 7 grudnia 2022 roku organ egzekucyjny zawiadomił - o wyznaczonym na 23 stycznia 2023 roku terminie opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości - pełnomocnika spółki T. sp. z o.o. adwokata M.R. (zawiadomienie to zostało odebrane 12 grudnia 2022 roku).
W dniu 24 marca 2023 roku sporządzono protokół opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. Wartość nieruchomości określono, na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego 9 marca 2023 roku przez wyznaczonego rzeczoznawcę majątkowego C.Z., na kwotę 1.590.000,00 zł. gdzie wartość użytkowania wieczystego gruntu określono na 709.000,00 zł. Protokół ten doręczono wraz z operatem szacunkowym do pełnomocnikowi spółki T. sp. z o.o. adwokatowi M.R. 31 marca 2023 roku.
W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik spółki adwokat M.R. złożył pismem z dnia 7 kwietnia 2023 roku zarzut do opisu i oszacowania.
Postanowieniem nr 2202-SEE.7112.1.1.2023.75 z 15 maja 2023 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bytowie uznał zarzuty za nieuzasadnione. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi spółki T. sp. z o.o. 30 maja 2023 roku.
Pismem z dnia 6 czerwca 2023 roku pełnomocnik spółki adwokat M.R. złożył zażalenie na ww. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie z dnia 15 maja 2023 roku.
Postanowieniem nr 2201-IEE.7113.2.143.2023.4.AK z 16 sierpnia 2023 roku organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji nr 2202-SEE.7112.1.1.2023.75 z 15 maja 2023 roku.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bytowie prawidłowo rozstrzygnął w kwestię zgłoszonych zarzutów do sporządzonego 24 marca 2023 roku opisu i oszacowania wartości ww. nieruchomości. Uznano, że podniesiona argumentacja zmierzająca do podważenia wiarygodności sporządzonego operatu szacunkowego, który stał się podstawą określenia wartości nieruchomości w niniejszej sprawie, nie jest uzasadniona.
Wskazano, że jak wynika z treści znajdującego się w aktach sprawy operatu szacunkowego rzeczoznawca majątkowy wartość rynkową nieruchomości określił przyjmując dwa podejścia:
1. podejście dochodowe, metodą inwestycyjną, technikę dyskontowania strumieni dochodów - dla części nieruchomości zabudowanej budynkiem hotelowym o pow. 0,2880 ha polegającą na określeniu wartości nieruchomości jako sumy zdyskontowanych strumieni zmiennych dochodów przewidywanych do uzyskania z nieruchomości wycenianej w poszczególnych latach przyjętego okresu prognozy, powiększoną o zdyskontowaną wartość rezydualną nieruchomości,
2. podejście porównawcze, metodą korygowania ceny średniej - dla gruntu niezabudowanego o pow. 3,3 ha - polegające na dokonaniu szacowania nieruchomości gruntowej poprzez porównanie jej z grupą nieruchomości reprezentatywnych dla rynku właściwego miejscowo ze względu na położenie wycenianej nieruchomości.
Rzeczoznawca w badanym operacie szacunkowym dokładnie uzasadnił wybór podejścia, metod i technik szacowania wartości nieruchomości oraz w sposób zrozumiały i logiczny przedstawił procedury i poszczególne elementy w zakresie wyłonienia transakcji nadających się do porównania. Wskazał, że wybór podejścia i metod wynika wprost z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego.
Uwzględnił przeprowadzoną analizę lokalnego rynku nieruchomości i zgromadzane informacje, a także widoczny podział nieruchomości na zróżnicowane funkcjonalne części oraz sposób ich wykorzystania, stan techniczno - użytkowy zabudowań jak również zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zmierzające do dotrzymania leśnego oraz pastwiskowego użytkowania terenów ośrodka i ograniczenia inwestycji budowlanych.
Rzeczoznawca majątkowy wyjaśnił, że podejście dochodowe polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że jej nabywca zapłaci za nią cenę której wysokość uzależni od przewidywanego dochodu jaki uzyska za nieruchomość (wyboru dokonano na podstawie art. 153 ust. 2 u.g.n.). Metodę tą stosuje się przy określaniu wartości nieruchomości przynoszących lub mogących przynosić dochód z czynszów najmu lub dzierżawy którego wysokość można ustalić na podstawie analizy kształtowania stawek rynkowych tych czynszów. Natomiast technika dyskontowania dochodów stosowana jest do określania wartości nieruchomości w postaci sumy strumieni pieniężnych pochodzących z dochodów przewidywanych do uzyskiwania z nieruchomości wycenianej w poszczególnych latach przyjętego okresu prognozy, powiększoną o zdyskontowaną wartość rezydualną nieruchomości. Technikę dyskontowania strumieni dochodów stosuje się do określania wartości rynkowej nieruchomości, dla której w pewnym okresie, zwanym okresem prognozy, zakłada się zmienny poziom strumieni dochodów, przy czym założenie o zmienności dochodów wynika z prowadzonych lub planowanych działań na nieruchomości bądź z umów obciążających nieruchomość. Oznacza to, że zmienność poziomu strumieni dochodu nie wynika z przewidywanych w przyszłości zmian zachodzących na rynku i w otoczeniu nieruchomości.
Dokonując oszacowania wartości części nieruchomości - dla gruntu niezabudowanego o pow. 3,3 ha - rzeczoznawca zastosował podejście porównawcze i metodę korygowania ceny średniej. Zgodnie art. 153 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 1997 nr 115 poz. 741) - dalej u.n.g., podejście porównawcze polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Ceny te koryguje się ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej oraz uwzględnia się zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. Podejście porównawcze stosuje się, jeżeli są znane ceny i cechy nieruchomości podobnych do nieruchomości wycenianej. Zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 21 września 2004 r. w sprawie zasad wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) metoda korygowania ceny średniej polega na porównaniu nieruchomości wycenianej, o znanych cechach, ze zbiorem co najmniej kilkunastu nieruchomości podobnych, o znanych cenach transakcyjnych i cechach. Wartość określa się poprzez korektę średniej ceny z nieruchomości podobnych współczynnikami korygującymi, uwzględniając różnice w poszczególnych cechach tych nieruchomości.
Rzeczoznawca zastosował współczynnik korygujący w celu wyeliminowania występujących między nimi różnic. Porównania przedmiotowych nieruchomość niezabudowanych rzeczoznawca dokonał z konkretną bazą nieruchomości lokalowych z terenu wyznaczonego przez miejscowości: Ł., P., K., S., C., P.1, O. i R., przedstawioną w tabeli nr 7.2.1 na stronie 24 operatu szacunkowego tj. do porównania biegły przyjął transakcje nieruchomości niezabudowanych, które miały miejsce od marca 2021 do kwietnia 2022 roku. Biegły ustalił, że ceny za 1 m2 nieruchomości niezabudowanych kształtowały się od 19,21 zł do 50 zł, zaś cena średnia w wysokości 36,60 zł.
Na podstawie aktualnych raportów z rynku nieruchomości rzeczoznawca stwierdził, że ceny tego typu nieruchomości (szczególnie w okresie kryzysu gospodarczego) uległy znacznym wahaniom koniunkturalnym. Stosunkowo mała ilość transakcji rynkowych oraz chimeryczność rynku nie pozwala ustalić analitycznie jego trendu. Obecnie rynek się ustabilizował, ceny przestały ulegać większym wahaniom. Dlatego trend czasowy określono na wartość zero.
Przy czym, do wyliczenia wartości rynkowej 1 m2 wycenianej nieruchomości gruntowej rzeczoznawca zastosował sumę współczynników korygujących o wartości 0,91. Ostatecznie wartość 1 m2 powierzchni gruntowej działek nr [...] została wyceniona na 36,60 zł/m2.
Natomiast szacując końcowo wartość nieruchomości gruntowej w części niezabudowanej będącej prawem własności użytkowania wieczystego przy uwzględnieniu czynnika korygującego przyjęto wartość 709.000 zł.
Stwierdzono, że dobór nieruchomości porównawczych, czy wybór cech rynkowych, mających wpływ na zróżnicowanie cen transakcyjnych, należy do rzeczoznawcy majątkowego, którego pozycja prawna zbliżona jest do statusu osoby zaufania publicznego. Czynności, których dokonuje rzeczoznawca majątkowy, polegające na wycenie nieruchomości wymagają wiedzy specjalistycznej, której organ administracyjny nie posiada.
Odnosząc się do podniesionych zarzutów uznano, że argumentacja strony jest błędna. Organ prowadzący postępowanie nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Operat szacunkowy natomiast, jest opinią autorską rzeczoznawcy majątkowego o wartości nieruchomości. Ocena operatu szacunkowego zbliżona jest do oceny dowodu z opinii biegłego, o której mowa w art. 84 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, pełni bowiem podobną rolę. Z kolei z przepisów art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że organ administracji musi ocenić dowód (w tym również operat szacunkowy) po jego przedłożeniu i w razie powzięcia jakichkolwiek wątpliwości co do jego prawidłowości lub zgłoszenia zastrzeżeń przez stronę postępowania, podjąć działania zmierzające do usunięcia tych wątpliwości. Jedynym ograniczeniem w wyborze tych działań jest zakaz zastąpienia dowodu z operatu szacunkowego w zakresie ustalenia wartości nieruchomości innym dowodem. Obowiązkiem organu jest zatem dokonanie oceny operatu szacunkowego pod względem formalnym: czy został sporządzony i podpisany przez uprawnioną osobę, czy zawiera wymagane przepisami prawa elementy treści, czy nie zawiera niejasności, pomyłek, braków, które powinny być sprostowane lub uzupełnione, aby dokument ten miał wartość dowodową. O kwestiach merytorycznych operatu decyduje natomiast rzeczoznawca. Organ rozpoznający sprawę nie posiada bowiem wiadomości specjalnych, którymi dysponuje biegły. Dlatego też organ może ocenić operat szacunkowy jako dowód w sprawie mając na uwadze przepisy prawa oraz to, czy treść operatu jest logiczna i kompletna, a także czy sporządzona wycena została należycie uzasadniona.
Wskazano, że należy odróżnić ocenę wiarygodności dowodowej operatu szacunkowego od oceny prawidłowości tego operatu, która należy do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych, zgodnie z art. 157 ust. 1 u.g.n.. Podważenie sposobu ustalenia trendu czy wybór nieruchomości podobnych przyjętych w operacie szacunkowym mogłoby nastąpić w ramach oceny dokonywanej przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych. Samo zaś niezadowolenie z opinii biegłego, czy tez subiektywne przekonanie o nieprawidłowości sporządzonej wyceny nieruchomości, jeżeli nie jest potwierdzone obiektywnie weryfikowalnymi dowodami, jest niewystarczające dla skutecznego podważenia jego wiarygodności.
Stwierdzono, że w sytuacji, gdy analiza treści operatu nie budzi wątpliwości co do spójności logiczności, zupełności, czy pominięcia istotnych dla ustalenia wartości nieruchomości elementów organ nie jest władny z urzędu kwestionować poczynionych w nim ustaleń. Zakwestionowanie operatu szacunkowego przez organ administracji publicznej lub sąd jest dopuszczalne, ale wyłącznie w wyjątkowych i oczywistych wypadkach, jeżeli zostanie wykazane, że przy sporządzeniu operatu doszło do naruszenia prawa albo operat zawiera ewidentne błędy, które dyskwalifikują jego walory dowodowe. Organ egzekucyjny takich wadliwości się nie dopatrzył.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bytowie dokonał, w ocenie organu, formalnej analizy treści ww. operatu. Nie stwierdził w tym zakresie nieprawidłowości. Z tą oceną należy się zgodzić. W operacie zawarto bowiem wszystkie wymagane przez prawo elementy.
Operat zawiera szczegółowe przedstawienie obliczeń oraz wynik wyceny wraz z uzasadnieniem. Kwota wartości nieruchomości została wyrażona w zaokrągleniu do tysięcy złotych (§ 56 ust. 2 w/w rozporządzenia). Wartość rynkową prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej nie zabudowanej określono na kwotę 709.00,00 zł, natomiast wartość rynkową budynków i budowli posadowionych na tym gruncie na kwotę 881.000 zł. W operacie szacunkowym rzeczoznawca zamieścił także stosowne klauzule wskazujące na szczególne okoliczności dotyczące wyceny nieruchomości (§ 56 ust. 3). Do operatu szacunkowego dołącza się istotne dokumenty wykorzystane przy jego sporządzaniu (§ 56 ust. 4). Operat szacunkowy zawiera podpis rzeczoznawcy majątkowego C.Z., który go sporządził, oraz naniesione w formie nadruku lub pieczątki imię i nazwisko oraz numer uprawnień zawodowych (uprawnienie nr [...]) w zakresie szacowania nieruchomości, a także datę jego sporządzenia (§ 57 ust. 1).
Ponadto stwierdzono, że brak informacji w protokole opisu i oszacowania o dniu, z upływem którego wygasa użytkowanie wieczyste nie ma wpływu na wynik sprawy. Informacja ta została zwarta w operacie szacunkowym gdzie została określona wartość prawa użytkowania wieczystego oraz data jego wygaśnięcia (str. 5) tj. 5 grudnia 2089 rok, co oznacza że wyceniając nieruchomość rzeczoznawca informację tą wziął pod uwagę. Data ta widnieje także w treści księgi wieczystej szacowanej nieruchomości.
Co do zarzutu, że z operatu szacunkowego wynika, że ustalona przez rzeczoznawcę wartość nie zawiera podatku VAT, wskazano że w treści protokołu wartość określono na 1.590.000,00 zł tj. kwotę brutto.
Odnośnie błędnie opisanej działki nr [...] jako działki zabudowanej wskazano, jak wynika z operatu szacunkowego oszacowując wartość nieruchomości niezabudowanej rzeczoznawca wziął pod uwagę m.in. działkę nr [...] (str. 27). Zatem fakt ten nie ma wpływu na końcową wartość nieruchomości.
Odnosząc się do braku doręczania wyjaśnień rzeczoznawcy majątkowego, przypomniano, że wyjaśnienia biegłego zostały przywołane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organu egzekucyjnego, w związku z tym była możliwość zapoznania się nimi.
Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzono, że protokół opisu i oszacowania wartości z 24 marca 2023 roku, sporządzony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie, jest prawidłowy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nr 2201-IEE.7113.2.413.2023.4.AK z 16 sierpnia 2023 roku zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:
• naruszenie art. 60 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 17 czerwca 1966 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 479, ze zm., dalej jako "u.p.e.a."), rozstrzygnięcie kwestii zażalenia zobowiązanego na postanowienie z dnia 15 maja 2023 r., mimo że postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2021 r. (znak sprawy: 2201-IEE.711.2.287.2021.AW) postępowanie organu pierwszej instancji w niniejszej sprawie zostało umorzone;
• naruszenie art. 26 § 1, 3a i 5 u.p.e.a., poprzez niedostrzeżenie, iż dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie (po jego umorzeniu na podstawie postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2021 r., egzekucyjne nie zostało wszczęte na nowo;
• naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 19 u.p.e.a., poprzez działanie w sposób rażąco sprzeczny z przepisami prawa (zamiast na podstawie przepisów prawa) i kontynuowanie postępowania egzekucyjnego, które zostało umorzone.
W związku z powyższym skarżąca wniosła o:
• stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości i umorzenie postępowania administracyjnego, względnie uchylenie tych postanowień w całości i umorzenie postępowania administracyjnego;
• zasądzenie od organu drugiej instancji na rzecz strony kosztów postępowania wywołanego wniesieniem niniejszej skargi, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości wskazanej w oświadczeniu o wysokości tych kosztów obciążających stronę złożonym na rozprawie lub - w braku takiego oświadczenia - według norm przepisanych.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, odnosząc się do zarzutów skargi, podtrzymał swoje stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu nr 2201-IEE.7113.2.143.2023.4.AK z 16 sierpnia 2023 roku i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Przedmiotem kontroli sądowej jest postanowienie organu egzekucyjnego wydane w trybie postępowania przewidzianego w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odnośnie do środka egzekucyjnego, jakim jest egzekucja z nieruchomości. Według przepisów ustawy, po zajęciu nieruchomości i braku zapłaty dochodzonych należności przez zobowiązanego w określonym terminie, organ egzekucyjny dokonuje opisu i oszacowania nieruchomości.
Art. 110r § 1 u.p.e.a. określa dane, które powinny być zawarte w protokole opisu i oszacowania, wskazując m.in. w punkcie 7 "określenie wartości nieruchomości z podaniem jego podstaw". W myśl art. 110s § 1 u.p.e.a do szacowania wartości zajętej nieruchomości organ egzekucyjny wyznacza rzeczoznawcę majątkowego, o którym mowa w przepisach o gospodarce nieruchomościami. Dodać należy, że przy opisie i oszacowaniu nieruchomości organ egzekucyjny powinien uwzględniać też przepisy rozporządzenia, o którym mowa w art. 110 § 2 u.p.e.a.
Art. 110u § 1 u.p.e.a. przyznaje wszystkim uczestnikom postępowania prawo wniesienia zarzutów na czynność organu egzekucyjnego, jakim jest opis i oszacowanie wartości nieruchomości. W odniesieniu do tych zarzutów organ egzekucyjny "wypowiada się" w postanowieniu, na które przysługuje zażalenie.
Zdaniem Sądu należy podkreślić przede wszystkim , że organ odwoławczy trafnie wskazał, że protokół z opisu i oszacowania przedmiotowej nieruchomości zawiera wszystkie elementy wskazane w art. 110r u.p.e.a., a zatem jest prawidłowy zarówno pod względem formalnym, jak i w zakresie określenia w nim wartości nieruchomości.
Ustawa egzekucyjna (art. 110s § 1) nakazuje organowi egzekucyjnemu do szacowania nieruchomości wyznaczyć rzeczoznawcę majątkowego, o którym mowa w przepisach o gospodarce nieruchomościami. Tym samym przesądza, że w protokole, o którym mowa w art. 110r § 1 u.p.e.a. określa się taką wartość nieruchomości, jaka wynika z operatu szacunkowego sporządzonego zgodnie z przepisami, przez osobę mającą określone uprawnienia i wiadomości specjalne.
Zasady dokonywania wyceny nieruchomości określone w przepisach od art. 149 do art. 159 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 1899 ze zm.), w skrócie "u.g.n.", zostały uszczegółowione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego.
Stosownie do art. 154 ust. 1 u.g.n. wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan jej zagospodarowania oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Zgodnie z art. 153 ust. 1 u.g.n., podejście porównawcze polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Ceny te koryguje się ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej oraz uwzględnia się zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. Podejście porównawcze stosuje się, jeżeli są znane ceny i cechy nieruchomości podobnych do nieruchomości wycenianej.
Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2021 r., poz. 555 ze zm.), przy stosowaniu podejścia porównawczego konieczna jest znajomość cen transakcyjnych nieruchomości podobnych do nieruchomości będącej przedmiotem wyceny, a także cech tych nieruchomości wpływających na poziom ich cen. W podejściu porównawczym stosuje się metodę porównywania parami, metodę korygowania ceny średniej albo metodę analizy statystycznej rynku (ust. 2). Przy metodzie korygowania ceny średniej do porównań przyjmuje się co najmniej kilkanaście nieruchomości podobnych, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomości. Wartość nieruchomości będącej przedmiotem wyceny określa się w drodze korekty średniej ceny nieruchomości podobnych współczynnikami korygującymi, uwzględniającymi różnice w poszczególnych cechach tych nieruchomości (ust. 4).
Podejście porównawcze polega na znalezieniu i wykorzystaniu cen transakcyjnych, jakie uzyskano za nieruchomości podobne. Zasadą jest wyszukiwanie do porównania nieruchomości mających możliwie jak najwięcej cech podobnych do nieruchomości wycenianej. Porównywalność nieruchomości w rozumieniu art. 4 pkt 16 u.g.n., nie oznacza identyczności parametrów, tylko wspólność istotnych cech rynkowych mających zasadniczy wpływ na wartość nieruchomości. Jest to zatem więź polegająca na podobieństwie, a nie na tożsamości. Ustalenie zaś, które cechy nieruchomości mają najistotniejsze znaczenie w konkretnym przypadku, zależy od oceny rzeczoznawcy wyposażonego nie tylko w szczególne kompetencje ustawowe, ale także posiadającego profesjonalną wiedzę na temat czynników oddziaływających na wartość nieruchomości (por. wyrok WSA w Białymstoku z 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 864/21). Ponieważ nie jest możliwe znalezienie nieruchomości identycznych, stwierdzone ceny transakcyjne koryguje się następnie ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne między sobą i nieruchomością wycenianą, a ponadto uwzględnia się zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. W podejściu dochodowym istotna natomiast jest ocena przewidywanego dochodu z nieruchomości.
Zgodnie z § 55 ust. 2 rozporządzenia, operat szacunkowy zawiera informacje niezbędne przy dokonywaniu wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, w tym wskazanie podstaw prawnych i uwarunkowań dokonanych czynności, rozwiązań merytorycznych, przedstawienia toku obliczeń oraz wyniku końcowego.
W operacie szacunkowym przedstawia się sposób dokonania wyceny nieruchomości, w tym: 1) określenie przedmiotu i zakresu wyceny; 2) określenie celu wyceny; 3) podstawę formalną wyceny nieruchomości oraz źródła danych o nieruchomości; 4) ustalenie dat istotnych dla określenia wartości nieruchomości; 5) opis stanu nieruchomości; 6) wskazanie przeznaczenia wycenianej nieruchomości; 7) analizę i charakterystykę rynku nieruchomości w zakresie dotyczącym celu i sposobu wyceny; 8) wskazanie rodzaju określanej wartości, wyboru podejścia, metody i techniki szacowania; 9) przedstawienie obliczeń wartości nieruchomości oraz wyniku wyceny wraz z uzasadnieniem (§ 56 ust. 1 rozporządzenia).
Kwotę wartości nieruchomości wyraża się w pełnych złotych. Kwotę wartości nieruchomości można wyrazić w zaokrągleniu do tysięcy złotych, jeżeli nie zniekształca to wyniku wyceny (§ 56 ust. 2 rozporządzenia). W operacie szacunkowym zamieszcza się także stosowne klauzule wskazujące na szczególne okoliczności dotyczące wyceny nieruchomości (§ 56 ust. 3). Do operatu szacunkowego dołącza się istotne dokumenty wykorzystane przy jego sporządzaniu (§ 56 ust. 4). Operat szacunkowy zawiera podpis rzeczoznawcy majątkowego, który go sporządził, oraz naniesione w formie nadruku lub pieczątki imię i nazwisko oraz numer uprawnień zawodowych w zakresie szacowania nieruchomości, a także datę jego sporządzenia (§ 57 ust. 1). Potwierdzenie aktualności operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego, który sporządził operat, następuje poprzez dołączenie do operatu szacunkowego klauzuli, w której rzeczoznawca oświadcza o aktualności operatu. Rzeczoznawca majątkowy podpisuje klauzulę w sposób, o którym mowa w § 57 ust. 1.
Zdaniem Sądu, wbrew zarzutom skargi, należy zgodzić się z oceną organów obu instancji, że operat szacunkowy opracowany na potrzeby postępowania egzekucyjnego przez rzeczoznawcę majątkowego został sporządzony z uwzględnieniem szczegółowych wymogów i zasad wyceny nieruchomości określonych w przywołanych przepisach. W zaskarżonym postanowieniu organ szczegółowo odniósł się do zarzutów skierowanych do dokonanej przez rzeczoznawcę wyceny.
I tak, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podkreślił, że w operacie tym, uwzględniając uwarunkowania prawne, merytoryczne i formalne, rzeczoznawca określił - w następstwie pełnego procesu wyceny, obejmującego wszelkie czynności szacunkowe konieczne do właściwego określenia wartości nieruchomości. Operat zawiera szczegółowe przedstawienie obliczeń oraz wynik wyceny wraz z uzasadnieniem, jak też zawiera informacje niezbędne przy dokonywaniu wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, w tym wskazanie podstaw prawnych i uwarunkowań dokonanych czynności, rozwiązań merytorycznych, przedstawienia toku obliczeń oraz wyniku końcowego, co w konsekwencji potwierdza, że został on sporządzony w sposób umożliwiający dokonanie - przy zastosowanym przez rzeczoznawcę podejściu do wyceny - analizy logiczności i poprawności wniosków w nim zawartych. Operat został sporządzony i podpisany - osobę uprawnioną, wpisaną na listę rzeczoznawców majątkowych.
Jak wynika z akt sprawy, rzeczoznawca zastosował dwa podejścia:
1. podejście dochodowe, metodą inwestycyjną, technikę dyskontowania strumieni dochodów - dla części nieruchomości zabudowanej budynkiem hotelowym o pow. 0,2880 ha - polegającą na określeniu wartości nieruchomości jako sumy zdyskontowanych strumieni zmiennych dochodów przewidywanych do uzyskania z nieruchomości wycenianej w poszczególnych latach przyjętego okresu prognozy, powiększoną o zdyskontowaną wartość rezydualną nieruchomości;
2. podejście porównawcze, metodą korygowania ceny średniej - dla gruntu niezabudowanego o pow. 3,3 ha - polegające na dokonaniu szacowania nieruchomości gruntowej poprzez porównanie jej z grupą nieruchomości reprezentatywnych dla rynku właściwego miejscowo ze względu na położenie wycenianej nieruchomości.
Z akt wynika też, że rzeczoznawca w badanym operacie szacunkowym dokładnie uzasadnił wybór podejścia, metod i technik szacowania wartości nieruchomości oraz w sposób zrozumiały i logiczny przedstawił procedury i poszczególne elementy w zakresie wyłonienia transakcji nadających się do porównania. Wskazał, że wybór podejścia i metod wynika wprost z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego.
Rzeczoznawca uwzględnił przeprowadzoną analizę lokalnego rynku nieruchomości i zgromadzane informacje, a także widoczny podział nieruchomości na zróżnicowane funkcjonalne części oraz sposób ich wykorzystania, stan techniczno - użytkowy zabudowań jak również zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zmierzające do dotrzymania leśnego oraz pastwiskowego użytkowania terenów ośrodka i ograniczenia inwestycji budowlanych.
Rzeczoznawca majątkowy wyjaśnił także , że podejście dochodowe polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że jej nabywca zapłaci za nią cenę której wysokość uzależni od przewidywanego dochodu jaki uzyska za nieruchomość (wyboru dokonano na podstawie art. 153 ust. 2 u.g.n.). Metodę tą stosuje się przy określaniu wartości nieruchomości przynoszących lub mogących przynosić dochód z czynszów najmu lub dzierżawy którego wysokość można ustalić na podstawie analizy kształtowania stawek rynkowych tych czynszów. Natomiast technika dyskontowania dochodów stosowana jest do określania wartości nieruchomości w postaci sumy strumieni pieniężnych pochodzących z dochodów przewidywanych do uzyskiwania z nieruchomości wycenianej w poszczególnych latach przyjętego okresu prognozy, powiększoną o zdyskontowaną wartość rezydualną nieruchomości. Technikę dyskontowania strumieni dochodów stosuje się do określania wartości rynkowej nieruchomości, dla której w pewnym okresie, zwanym okresem prognozy, zakłada się zmienny poziom strumieni dochodów, przy czym założenie o zmienności dochodów wynika z prowadzonych lub planowanych działań na nieruchomości bądź z umów obciążających nieruchomość. Oznacza to, że zmienność poziomu strumieni dochodu nie wynika z przewidywanych w przyszłości zmian zachodzących na rynku i w otoczeniu nieruchomości.
Z akt sprawy wynika , że dokonując oszacowania wartości części nieruchomości - dla gruntu niezabudowanego o pow. 3,3 ha - rzeczoznawca zastosował podejście porównawcze i metodę korygowania ceny średniej. Zgodnie art. 153 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 1997 nr 115 poz. 741) podejście porównawcze polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Ceny te koryguje się ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej oraz uwzględnia się zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. Podejście porównawcze stosuje się, jeżeli są znane ceny i cechy nieruchomości podobnych do nieruchomości wycenianej. Zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 21 września 2004 r. w sprawie zasad wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) metoda korygowania ceny średniej polega na porównaniu nieruchomości wycenianej, o znanych cechach, ze zbiorem co najmniej kilkunastu nieruchomości podobnych, o znanych cenach transakcyjnych i cechach. Wartość określa się poprzez korektę średniej ceny z nieruchomości podobnych współczynnikami korygującymi, uwzględniając różnice w poszczególnych cechach tych nieruchomości.
Rzeczoznawca zastosował współczynnik korygujący w celu wyeliminowania występujących między nimi różnic. Porównania przedmiotowych nieruchomość niezabudowanych rzeczoznawca dokonał z konkretną bazą nieruchomości lokalowych z terenu wyznaczonego przez miejscowości: Ł., P., K., S., C., P.1, O. i R., przedstawioną w tabeli nr 7.2.1 na stronie 24 operatu szacunkowego tj. do porównania biegły przyjął transakcje nieruchomości niezabudowanych, które miały miejsce od marca 2021 do kwietnia 2022 r.. Biegły ustalił, że ceny za 1 m2 nieruchomości niezabudowanych kształtowały się od 19,21 zł do 50 zł, zaś cena średnia w wysokości 36,60 zł.
Na podstawie aktualnych raportów z rynku nieruchomości rzeczoznawca stwierdził, że ceny tego typu nieruchomości (szczególnie w okresie kryzysu gospodarczego) uległy znacznym wahaniom koniunkturalnym. Natomiast stosunkowo mała ilość transakcji rynkowych oraz chimeryczność rynku nie pozwala ustalić analitycznie jego trendu, obecnie rynek się ustabilizował, ceny przestały ulegać większym wahaniom. Dlatego trend czasowy określono na wartość zero.
Przy czym, do wyliczenia wartości rynkowej 1 m2 wycenianej nieruchomości gruntowej rzeczoznawca zastosował sumę współczynników korygujących o wartości 0,91. Ostatecznie wartość 1 m2 powierzchni gruntowej działek nr [...] została wyceniona na 36,60 zł/m2.
Szacując końcowo wartość nieruchomości gruntowej w części niezabudowanej będącej prawem własności użytkowania wieczystego przy uwzględnieniu czynnika korygującego przyjął wartość 709.000 zł.
Odnosząc się do podniesionych kwestii Sąd podziela opinię, że dobór nieruchomości porównawczych, czy wybór cech rynkowych, mających wpływ na zróżnicowanie cen transakcyjnych, należy do rzeczoznawcy majątkowego, którego pozycja prawna zbliżona jest do statusu osoby zaufania publicznego. Czynności, których dokonuje rzeczoznawca majątkowy, polegające na wycenie nieruchomości wymagają wiedzy specjalistycznej.
Podkreśla się w orzecznictwie, że organy administracji prowadzące postępowanie nie powinny wkraczać w merytoryczną zasadność złożonego operatu, gdyż nie dysponują one wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Poza zakresem analizy i oceny organów administracji, jak i sądów administracyjnych, jest kwestia merytorycznej zasadności wyboru metody i techniki szacowania nieruchomości. Rzeczoznawca majątkowy ma swobodę w wyborze właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania (por. wyroki NSA: z 8 lutego 2018 r., I OSK 1963/17; z 10 lipca 2015 r., I OSK 2546/13; z 5 lutego 2015 r., I OSK 1224/13; z 16 stycznia 2013 r., II OSK 1686/11).
Aby zakwestionować sporządzony na potrzeby postępowania administracyjnego operat szacunkowy, strona skarżąca powinna albo przedstawić kontroperat, tj. alternatywną wycenę, opierającą się np. na innej bazie nieruchomości uznanych za podobne, czy też przyjmując inne kryteria wyceny, albo poddać sporządzony w toku postępowania operat kontroli organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 157 ust. 1 u.g.n. (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 19 sierpnia 2022 r., IV SA/Po 142/22, Lex nr 3398928). Przy czym należy pamiętać, że kontroperat nie jest dowodem z opinii biegłego z rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. i podlega ocenie jak każdy dowód z uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a..
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca z żadnej z tych alternatyw nie skorzystała. Treść operatu szacunkowego, po ustosunkowaniu się przez rzeczoznawcę do zarzutów skarżącej, nie budziła żadnych wątpliwości, które nakazywałyby jego ponowną weryfikację przez osobę posiadającą wiedzę specjalną. Zatem brak było więc jakichkolwiek podstaw, by nie uwzględnić treści tego operatu w toku postępowania egzekucyjnego.
Odnosząc się do kolejnych zarzutów podniesionych w skardze, tj. naruszenia art. 60 § 1 poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego, mimo że postanowieniem z 22 grudnia 2021 roku nr 2201-IEE.711.2.287.2021.AW Dyrektor Izby Administracji Skarbowej umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w niniejszej sprawie, a także poprzez niedostrzeżenie, że dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego było niedopuszczalne, ponieważ postępowanie egzekucyjne nie zostało wszczęte na nowo ,Sąd wskazuje, że -jak wynika z akt sprawy- na żadnym etapie prowadzonego postępowania egzekucyjnego do majątku T. sp. z o.o. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Bytowie jako organ egzekucyjny nie wydał postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, zatem również nie było podstaw aby ponownie wszczynać postępowanie egzekucyjne, gdyż postępowanie egzekucyjne toczy się cały czas.
Jak wynika ze stanu sprawy, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wydając postanowienie nr 2201-IEE.711.2.28.2021.AW z 22 grudnia 2021 roku umorzył postępowanie administracyjne, czyli postępowanie prowadzone w związku ze złożeniem przez pełnomocnika M.R. reprezentującego skarżącą Spółkę zażalenia pismem z 4 listopada 2021 roku na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Bytowie nr 2202-SEE.711.40.1.2021.99 z 29 października 2021 roku w przedmiocie udzielenia przybicia na rzecz licytanta.
Mając na uwadze powyższe nie można więc zgodzić się z argumentami, że doszło do naruszeń przepisów art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego jak i pozostałych wymienionych w skardze.
Mając to na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.