I SA/Gd 887/25

I SA/Gd 887/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-02-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Irena Wesołowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 11 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 roku na posiedzeniu niejawnym skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 18 września 2025 r., nr SKO.463.27.2025 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
P.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 18 września 2025 r., w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Zarządzeniem z 26 listopada 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Odpis zarządzenia został uznany za doręczony stronie w dniu 16 grudnia 2025 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) - dalej jako p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji, jak to ma miejsce w przedmiotowym przypadku - w drodze skargi, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu, stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535).
W myśl zatem art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania polegającego na obowiązku wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia (po. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2012 II FSK 41/12).
W realiach niniejszej sprawy skarżący, pomimo że został prawidłowo wezwany i pouczony o skutkach niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia, nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w powyższych regulacjach. Odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braku formalnego skargi został przesłany na adres skarżącego podany w treści skargi, a wobec nieodebrania przesyłki po upływie 14 dni przechowywania jej w placówce pocztowej, zarządzenie należało uznać za doręczone w dniu 16 grudnia
2025 r. W związku z tym bieg siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braku formalnego skargi kończył się z dniem 23 grudnia 2025 r. Zakreślony termin upłynął jednak bezskutecznie.
Podkreślenia wymaga, że wartość przedmiotu zaskarżenia winna być określona przez stronę wnoszącą skargę w sposób, który pozwoli na obliczenie na jej podstawie należnej opłaty. Brak oznaczenia tej wartości skutkuje niemożnością ustalenia wysokości wpisu od skargi, a to w konsekwencji prowadzi do obowiązku zaniechania przez Sąd dalszego procedowania celem merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata.
Wprawdzie przepis art. 218 p.p.s.a. przewiduje dopuszczalność badania przez Przewodniczącego Wydziału wartości przedmiotu zaskarżenia, niemniej jednak znajduje on zastosowanie tylko wówczas, gdy wartość ta została oznaczona przez stronę, a jej wysokość budzi uzasadnioną wątpliwość. Przepis ten nie uprawnia jednak sądu do badania wartości przedmiotu zaskarżenia za stronę i nie może stanowić podstawy do przerzucenia na Sąd obowiązku, który z mocy art. 215 § 1 p.p.s.a. spoczywa na podmiocie wnoszącym do sądu pismo inicjujące postępowanie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Z przepisów tych wynika bowiem, że Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.