I SA/Gd 515/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi wniesionej przez C.Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Władysławowa w przedmiocie opłaty targowej. Spółka prowadziła sprzedaż odzieży na terenie Gminy Władysławowo, zajmując stoiska o powierzchni powyżej 100 m2. Organy nałożyły na spółkę obowiązek uiszczenia opłaty targowej za lipiec 2023 r. w łącznej kwocie 16.740 zł, naliczając ją dziennie za każde stoisko. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, Prawa przedsiębiorców oraz przepisów materialnych, w tym art. 19 ust. 1 lit. a) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (u.p.o.l.) oraz art. 32 Konstytucji RP. Argumentowała, że maksymalna stawka dzienna opłaty targowej powinna być rozumiana jako ograniczenie podmiotowe, odnoszące się do całego podmiotu w danej gminie, a nie przedmiotowe, dotyczące każdego stanowiska z osobna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę, podzielając stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w podobnej sprawie. Sąd uznał, że opłata targowa jest naliczana odrębnie dla każdego stoiska, a maksymalna stawka dzienna (953,38 zł w 2023 r.) odnosi się do podmiotu dokonującego sprzedaży na danym targowisku. Sąd podkreślił, że taka interpretacja zapobiega naruszeniu zasady równości wobec prawa i umożliwia prawidłowy pobór opłaty. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów postępowania, w tym zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących opłaty targowej, w szczególności rozumienie maksymalnej stawki dziennej oraz jej stosowanie do wielu stoisk jednego podmiotu, a także zasada równości wobec prawa w kontekście opłat lokalnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji spółki prowadzącej sprzedaż na stoiskach o dużej powierzchni i może być mniej bezpośrednio stosowane do innych rodzajów działalności lub opłat.
Zagadnienia prawne (3)
Czy maksymalna dzienna stawka opłaty targowej, określona w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, stanowi ograniczenie podmiotowe (dotyczące całego podatnika w gminie) czy przedmiotowe (dotyczące każdego stanowiska sprzedażowego z osobna)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Maksymalna dzienna stawka opłaty targowej ma charakter podmiotowo-przedmiotowy i odnosi się do podmiotu dokonującego sprzedaży na danym targowisku, a nie do całego podmiotu w całej gminie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że opłata targowa jest naliczana odrębnie dla każdego stoiska, a maksymalna stawka dzienna (953,38 zł w 2023 r.) odnosi się do podmiotu dokonującego sprzedaży na danym targowisku. Taka interpretacja zapobiega naruszeniu zasady równości wobec prawa i umożliwia prawidłowy pobór opłaty.
Czy interpretacja przepisów dotyczących opłaty targowej, która prowadzi do sytuacji, w której podmioty prowadzące sprzedaż na wielu stoiskach o dużej powierzchni płacą mniej niż podmioty na wielu stoiskach o małej powierzchni, narusza zasadę równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, taka interpretacja nie narusza zasady równości, ponieważ pozwala na prawidłowe naliczanie opłaty targowej proporcjonalnie do rozmiaru działalności i zapobiega nadmiernemu fiskalizmowi.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że przyjęcie interpretacji korzystnej dla skarżącej mogłoby prowadzić do sytuacji dyskryminującej mniejszych przedsiębiorców, którzy musieliby płacić wielokrotność stawki za każde stoisko, podczas gdy duży podmiot płaciłby tylko za jedno stoisko. Ponadto, taka interpretacja utrudniłaby pobór opłaty.
Czy organy podatkowe prawidłowo zastosowały przepisy Ordynacji podatkowej, w tym zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika (in dubio pro tributario) oraz zasadę dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organy prawidłowo zastosowały przepisy, ponieważ nie wystąpiły wątpliwości interpretacyjne, które można by rozstrzygnąć na korzyść podatnika, a stan faktyczny został wyczerpująco wyjaśniony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nie było podstaw do zastosowania zasady in dubio pro tributario, gdyż wykładnia przepisów była jasna. Stan faktyczny został prawidłowo ustalony na podstawie zebranego materiału dowodowego, a organy działały w granicach prawa.
Przepisy (26)
Główne
u.p.o.l. art. 15 § 1
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 19 § 1
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Maksymalna stawka dzienna opłaty targowej (953,38 zł w 2023 r.) stanowi górną granicę wysokości opłaty dla podmiotu dokonującego sprzedaży na danym targowisku, a nie dla całego podmiotu w całej gminie.
Pomocnicze
u.p.o.l. art. 15 § 2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 15 § 2b
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 15 § 3
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 19 § 2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 20 § 1-2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
O.p. art. 2 § a
Ordynacja podatkowa
Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika (in dubio pro tributario) dotyczy tylko wątpliwości, których nie da się usunąć za pomocą dostępnych reguł interpretacyjnych.
O.p. art. 120
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 121 § 1
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 122
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 187 § 1 i 3
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 191
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 9
Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1 i 2
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców art. 11
Zasada in dubio pro libertate, zgodnie z którą w razie gdy mimo dokonania poprawnej metodologicznie i logicznie wykładni przepisu pozostaje kilka wyników wykładni, które mogą być uznane za prawidłowe, stosuje się wykładnię, która jest korzystna dla przedsiębiorcy.
Konstytucja RP art. 32
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 217
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 168
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
M.P. 2022 poz. 731 art. 3
Obwieszczenie Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 lipca 2022 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2023
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i § 3 oraz w zw. z art. 121 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. • Naruszenie art. 2a Ordynacji podatkowej poprzez niezastosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika. • Naruszenie art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez niezastosowanie zasady in dubio pro libertate. • Błędna wykładnia art. 19 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. w zw. z art. 20 ust. 1-2 u.p.o.l. w zw. z pkt 3 Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2022 r. w zw. z art. 15 ust. 1 u.p.o.l. i art. 2a u.p.o.l. poprzez przyjęcie, że maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter ograniczenia przedmiotowego, a nie podmiotowego. • Naruszenie art. 32 Konstytucji RP w zw. z art. 19 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. poprzez niezastosowanie i dokonanie wykładni naruszającej zasadę równości wobec prawa. • Naruszenie art. 217 i art. 168 Konstytucji RP poprzez ich niezastosowanie.
Godne uwagi sformułowania
Maksymalną stawkę opłaty targowej, o której mowa w art. 19 pkt 1 lit. a u.p.o.l. należy odnosić do podmiotu dokonującego sprzedaży na danym targowisku położonym na terenie gminy. • Ustawa nie przewidziała ani nie zakładała możliwości określenia zbiorczego, łącznego mechanizmu rozliczania opłaty targowej na terenie całej gminy. • Pojęcie targowisk zdefiniowano w art. 15 ust. 2 u.p.o.l. jako wszystkie miejsca, w których prowadzona jest sprzedaż. • Ustawowe zastrzeżenie dotyczące maksymalnej dziennej stawki opłaty targowej ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. • Przyjęcie interpretacji przedstawionej przez Skarżącą mogłoby skutkować naruszeniem zasady równości wobec prawa. • Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść podatnika (in dubio pro tributario), dotyczy tylko takich wątpliwości, których nie da się usunąć za pomocą dostępnych reguł interpretacyjnych.
Skład orzekający
Alicja Stępień
przewodniczący sprawozdawca
Marek Kraus
sędzia
Sławomir Kozik
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłaty targowej, w szczególności rozumienie maksymalnej stawki dziennej oraz jej stosowanie do wielu stoisk jednego podmiotu, a także zasada równości wobec prawa w kontekście opłat lokalnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji spółki prowadzącej sprzedaż na stoiskach o dużej powierzchni i może być mniej bezpośrednio stosowane do innych rodzajów działalności lub opłat.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnej opłaty lokalnej, a spór koncentruje się na interpretacji przepisów dotyczących jej naliczania, co jest istotne dla przedsiębiorców. Wyjaśnienie, jak rozumieć maksymalną stawkę i jej stosowanie do wielu stanowisk, ma praktyczne znaczenie.
“Czy opłata targowa za jedno stoisko może przekroczyć 953 zł? WSA w Gdańsku wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 16 740 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.