Pełny tekst orzeczenia

I SA/Gd 377/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SA/Gd 377/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-06-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Marek Kraus /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 52 par 1 i par 2, art. 58 par 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.Ł. na zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 7 kwietnia 2025 r. nr Z.132824773.ŁK.E w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
D.Ł. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zawiadomienie
o zajęciu wynagrodzenia za pracę z 7 kwietnia 2025 r. wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] (dalej: "organ"), w przedmiocie czynności egzekucyjnych.
W uzasadnieniu Skarżąca zarzuciła m. in. naruszenie art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 ze zm.) dalej: "u.p.e.a." oraz art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
i zażądała natychmiastowego zwrotu wynagrodzenia. Zdaniem Strony należy zakończyć prowadzoną egzekucję oraz ujawnić dane funkcjonariusza Urzędu Skarbowego w [...] za anonimowe zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę. Organ stosując środek egzekucyjny w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę wygenerował "zysk" w wysokości [...] zł na szkodę Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał niniejszą skargę (wraz z jej uzupełnieniem) Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w [...] pouczając organ
o konieczności przekazania przez niego skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Następnie organ, w odpowiedzi na skargę, wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Naczelnik podał, że celem wyegzekwowania nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych przez Skarżącą od instytucji zagranicznej, w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego zawiadomieniem z 7 kwietnia 2025 r. zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia wynagrodzenia za pracę w trybie art. 72 § 1 u.p.e.a. W zawiadomieniu pouczono Skarżącą o treści art. 54 u.p.e.a. i przysługującej jej skardze na czynność egzekucyjną. Organ wskazał również, że podstawą skargi jest dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy lub zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej. Zdaniem organu, wniesienie skargi na czynność egzekucyjną bezpośrednio do Sądu należy uznać za niedopuszczalne, gdyż zostało dokonane z pominięciem dostępnych Stronie środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skargę Skarżącej na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] w przedmiocie zajęcia wynagrodzenia za pracę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie administracyjnej wypowiedziały się organy obu instancji.
Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego, merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez organy administracyjne różnych instancji.
Od zaskarżonej w niniejszej sprawie czynności egzekucyjnej w postaci zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia za pracę przysługiwała Stronie skarga na czynność egzekucyjną, którą stosownie do art. 54 § 3 u.p.e.a., należało wnieść do organu egzekucyjnego, który dokonał czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W przypadku uwzględnienia skargi na czynność egzekucyjną organ uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności. W przypadku nieuwzględnienia skargi, organ oddala skargę postanowieniem. Natomiast stosownie do z art. 54 § 5 u.p.e.a. na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie.
Jak wynika z odpowiedzi organu na skargę z powyższego środka odwoławczego Skarżąca nie skorzystała. Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z pominięciem organów egzekucyjnych. To oznacza, że wnosząc bezpośrednio do tutejszego Sądu skargę nie wyczerpano toku instancji.
W świetle powyższego, wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, gdyż zaskarżeniu do Sądu mogło podlegać tylko ostateczne rozstrzygnięcie organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.