I SA/Gd 373/26 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-07-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-05-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Marek Kraus /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 § 1 pkt 3, art. 232 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowo- Handlowego P. sp. z o.o. z siedzibą w P1. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 lutego 2026 r., nr 2201-IEE.7192.2.376.2025.3.AK w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 zł (słownie: 100 złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo- Handlowe P. sp. z o.o. z siedzibą w P1. (dalej: "Skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku
z 13 lutego 2026 r. w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Skarga została podpisana przez H. W.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 maja 2026 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczania wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik Skarżącej przedłożył pełnomocnictwo procesowe udzielone przez prezesa zarządu spółki E. W. dla H. W., wraz z oświadczeniem, że jest mężem prezesa zarządu spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. w toku postępowania sądowoadministracyjnego strony
i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Według art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (art. 35 § 2 p.p.s.a.).
Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Niedołączenie do wniesionej skargi dokumentu potwierdzającego umocowanie danej osoby do występowania w charakterze pełnomocnika jest z kolei brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby,
o których mowa w ww. art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gdańsku skarga na postanowienie Dyrektora IAS z 18 sierpnia 2025 r. została podpisana przez H. W. Do skargi nie zostało jednak dołączone pełnomocnictwo, wymagane przez przepis art. 37 § 1 p.p.s.a.
W konsekwencji powyższego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 11 maja 2025 r.,
w wyznaczonym terminie do uzupełnienia braków formalnych przedłożono pełnomocnictwo procesowe udzielone przez prezesa zarządu spółki E. W. dla H. W., który jest mężem prezesa zarządu spółki.
Jak już wyżej wskazano stosownie do treści art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być poza adwokatem i radcą prawnym inny skarżący lub uczestnik postępowania oraz rodzice, małżonek, rodzeństwo, zstępni strony, osoby pozostające
w stosunku przysposobienia osoby oraz inne o ile przepisy szczególne to przewidują. Ustawodawca dopuszcza w cytowanym przepisie występowanie w charakterze pełnomocników procesowych strony członków rodziny oraz osoby z nią spokrewnione,
a w konsekwencji wykonywanie przez te osoby w imieniu strony reprezentowanej czynności procesowych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten odnosi się zatem do stron postępowania będących wyłącznie osobami fizycznymi i zezwala na reprezentowanie tych osób przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi przez pełnomocników nieprofesjonalnych w nim wskazanych (por. postanowienie NSA z 26 czerwca 2012 r., sygn. akt I GSK 824/12; orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu publikowane są na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).
W okolicznościach sprawy, stroną postępowania nie jest osoba fizyczna, lecz osoba prawna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Skarżąca Spółka nie podlega więc zasadom reprezentacji procesowej określonej art. 35 § 1 p.p.s.a. a to oznacza, że żadna
z wymienionych w tym przepisie osób, poza pełnomocnikami profesjonalnymi, nie może reprezentować Spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym. H. W. nie miał zatem uprawnienia do reprezentowania Skarżącej Spółki jako jej pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym z tego powodu, że jest mężem prezesa zarządu Spółki. Podobny pogląd został zaprezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z 25 marca 2009 r. o sygn. akt II OSK 672/08, w którym Sąd stwierdził, że notariusz nie może wywodzić z treści art. 35 § 1 p.p.s.a. uprawnienia do reprezentowania spółki jawnej przed sądami administracyjnymi,
z tego względu, że jest bratem wspólnika tej spółki.
W imieniu Skarżącej Spółki mogły występować przed sądami administracyjnymi osoby umocowane na podstawie umowy do składania oświadczeń woli w jej imieniu oraz osoby, których legitymacja procesowa została określona w art. 35 § 2 p.p.s.a., czyli pracownik Spółki albo jej organu nadrzędnego. Z odpisu aktualnego KRS załączonego do akt sprawy wynika, że H. W. nie był umocowany do składania oświadczeń woli w imieniu Spółki. Ponadto do nadesłanego do Sądu dokumentu pełnomocnictwa nie załączono jakichkolwiek informacji potwierdzających zatrudnienie H. W. w Skarżącej Spółce w charakterze pracownika. Wobec tego stwierdzić należy, że nie miał on legitymacji do występowania, jako pełnomocnik procesowy Spółki w tym konkretnym postępowaniu sądowoadministracyjnym, a tym samym do wniesienia i podpisania skargi. To, że udzielone pełnomocnictwo zostało podpisane przez prezesa zarządu działającego
w imieniu spółki, nie zmienia okoliczności, że zostało udzielone osobie niewymienionej
w art. 35 § 2 p.p.s.a.
Ma marginesie Sąd podkreśla, że krąg podmiotów, które mogą być pełnomocnikiem strony jest odmienny na gruncie postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 poz. 1691 ze zm.) dalej jako "k.p.a." w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 ze zm.) pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnikiem strony w postepowaniu administracyjnym może być zarówno osoba fizyczna, która ma odpowiednie kwalifikacje zawodowe i, działając jako pełnomocnik, wykonuje swój zawód, np. adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, jak i osoba, która nie posiada odpowiednich kwalifikacji ani przygotowania zawodowego, w tym członkowie najbliższej rodziny lub domownik strony (art. 33 § 4 k.p.a.). Przepis art. 33 § 1 k.p.a. ma zastosowanie zarówno wtedy, gdy stroną udzielającą pełnomocnictwa jest osoba fizyczna, jak i wtedy, gdy jest nią osoba prawna, w tym i Skarb Państwa (zob. M. Romańska [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III, red. H. Knysiak-Sudyka, Warszawa 2023, art. 33).
Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Do sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie zostało nadesłane pełnomocnictwo do działania w imieniu Spółki, co uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w podjętej w dniu 2 lutego 2026 r. uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt III OPS 2/25.
W uchwale tej NSA stwierdził, że podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w związku
z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. NSA stwierdził, że zaniechanie wykonania przez pełnomocnika wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie do akt pełnomocnictwa, będzie rodziło ten sam skutek w stosunku do strony. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu.
Z wymienionych powodów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak
w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawyPełny tekst orzeczenia
I SA/Gd 373/26
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.