I SA/Łd 813/23

I SA/Łd 813/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-05-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Cezary Koziński /przewodniczący/
Ewa Cisowska-Sakrajda
Tomasz Furmanek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 479
art. 54 par 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Asesor WSA Tomasz Furmanek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr SKO.418.43.2023 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę.
Uzasadnienie
I SA/Łd 813/23
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 29 czerwca 2023 r. w przedmiocie skargi D. A. (dalej: skarżąca, podatniczka, strona) na czynność egzekucyjną.
W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano, że - na podstawie art. 54 § 1 pkt 1, § 4 pkt 1 i § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz.U.2022.479 z późn. zm. – dalej e.p.u.a.) - postanowieniem z dnia 29 czerwca 2023 r. Prezydent Miasta Łodzi w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...], [...], [...], [...] oddalił skargę na czynność egzekucyjną podjętą zawiadomieniem z dnia 27 lutego 2023 r. nr [...] oraz w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...], [...], [...], [...] [...], [...], oddalił skargę na czynność egzekucyjną podjętą zawiadomieniem z dnia 8 marca 2023 r. nr [...].
Od postanowienia organu I instancji strona wniosła zażalenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi powołując się na art. 54 § 1 u.p.e.a. wskazało, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności. Podstawą skargi nie mogą być podstawy zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, a uwzględnienie skargi nie spowoduje umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postępowanie wszczęte skargą na czynności egzekucyjne nie prowadzi do kontroli całego postępowania egzekucyjnego. Ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. Skarga na czynności egzekucyjne nie jest środkiem prawnym umożliwiającym kwestionowanie całokształtu postępowania egzekucyjnego oraz podstaw jego prowadzenia.
Kolegium nie stwierdziło uchybień formalnoprawnych ze strony organu egzekucyjnego. Wyjaśniono, że skarżąca, ani w skargach na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, ani w treści zażalenia nie wskazała w istocie żadnych uchybień formalnoprawnych ze strony organu egzekucyjnego. Podkreślono, że w myśl art. 54 § 2 u.p.e.a. skarga na czynność egzekucyjną określa zaskarżoną czynność egzekucyjną, zakres żądania i jego uzasadnienie.
Końcowo wskazano, że egzekucję administracyjną prowadzi uprawniony organ egzekucyjny - Prezydent Miasta Łodzi, który zgodnie z art. 19 § 2 u.p.e.a. jest uprawniony do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości. Organ ten podjął działania zmierzające do zastosowania środka egzekucyjnego. Przepis art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. wymienia rodzaje środków egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych wskazując m.in. egzekucję ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także z renty socjalnej oraz egzekucję z innych wierzytelności pieniężnych. Podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. la pkt 12 lit. a, stanowiło zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności.
W ocenie organu odwoławczego zawiadomienia spełniały wszystkie wymogi formalne wynikające z przepisów u.p.e.a.
Podatniczka wniosła do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 sierpnia 2023 roku utrzymujące w mocy postanowienie Miasta Łodzi z dnia 29 czerwca 2023roku przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła:
1. naruszenia art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. poprzez rażąco wadliwe uznanie bezzasadności zarzutów skarżącej o nie istnieniu obowiązku w przedmiocie ustalonego zobowiązania podatkowego w takim rozmiarze jak to wynika z wydanych wyroków przez sądy administracyjne , a jedynie w rozmiarze znacząco niższym wynikającym że zdarzeń udaremniającym opodatkowaniem jakąkolwiek stawka podatkową budynku w budowie ,właściwe nakładów na budynek w budowie w momencie wygaśnięcia z mocy samego prawa pozwolenia na budowę tj od 2010roku do chwili obecnej ,na co szczególnie zwracała skarżąca przez rozpoznaniem zarzutów w jej pismach kierowanych do Wydziału Finansowego ,co zostaje udowodnione w dokumentach załączonych do niniejszej skargi
2. naruszenie art. 34 a w zw. z art. z art. . 33 §2 pkt 6 lit. c " e.p.e.a. "przez jego nie zastosowania ,w okolicznościach gdy skarżąca od momentu otrzymania wymienionych w zaskarżonym postanowieniu tytułów wykonawczych wskazywała w każdym piśmie kierowanym do organów samorządowych wskazywała na konieczność działania wierzyciela tj Wydziału Finansowego ,tj umorzeniu postępowania egzekucyjnego , co najmniej w tej części która dotyczyła nie opodatkowania budynku w budowie tylko nakładów na piętro budynku biurowego wobec wygaśnięcia pozwolenia na budowę już w roku 2010 ,gdzie od tego roku skarżąca nie była uprawniona do prowadzenia żadnych robót ,gdy ich prowadzenie byłoby samowolą budowlaną ,a tym samym brak wymagalności opodatkowania jakąkolwiek stawką podatkowa , a tym bardziej stawką dla budynków związanych z działalnością gospodarczą ,a z racji jego wykorzystywania do celów prowadzonej działalności do dnia 30.04.2014 roku , za co wyłącznie odpowiedzialny jest Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego ,który wydał warunkową decyzję dopuszczającą piętro budynku do użytkowania w oparciu o dokumenty poświadczające nieprawdę ,co potwierdza treść pisma Wydziału Architektoniczno -Budowlanego że konstrukcja dachu została wykonana na podstawie nie zatwierdzonego projektu zamiennego ,jak również oświadczenia kierownika budowy poświadczającego nieprawdę znajdującego się a aktach Prokuratury ,która odmówiła skarżącej uzyskania odpisu tegoż dokumentu ,
3. naruszenie art. 64 §7 pkt e.p.e.a. poprzez obciążenie skarżącej kosztami postępowania egzekucyjnego pomimo ,że egzekucja nie została wszczęta ,co jest w okolicznościach podniesionych przez skarżąca sytuacją korzystną dla organów w przedmiocie nie wszczętej egzekucji
4. naruszeni art. 64 Konstytucji RP poprzez bezpodstawne a, wręcz bezprawne obciążanie skarżącej nadmiernymi wysokimi podatkami
5. naruszenia art. 84 w zw,. art. 712 oraz art. 31 Konstytucji poprzez nakładanie na skarżąca rażąco wysokich danin na rzez Państwa z tytułu ustalonych zobowiązań w podatku od nieruchomości za lata podatkowe objęte tytułami egzekucyjnymi
W związku z podniesionym przez skarżącą zarzutem nieistnienia obowiązku w rozumieniu art. 33 §2 pkt 1 lit c e.p.e.a. skarżącą wniosła o dopuszczenie dowodu z następujących dokumentów na bezsporne fakty, co do braku możliwości opodatkowania jakimkolwiek stawką podatkową budynku w budowie od października 2010 roku do chwili obecnej.
Mając na uwadze powyższe skarżącą wniosła o:
– uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 sierpnia 2023 roku oraz poprzedzającego go postanowienia Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 29 czerwca 2023roku Nr [...] w całości i nie tylko przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, ale również o rozważenie w okolicznościach wydawania prawomocnych wyroków wskazujących na ich wydanie nie tylko w okolicznościach wskazujących na dostatecznie uzasadnione podejrzenie ich wydawania w wyniku zaistnienia przestępstwa poświadczenia nieprawdy nie tylko co do budynku w budowie ,ale również co do okresu prowadzania przez skarżąca w nim działalności gospodarczej poprzez skorzystania z możliwości jakie daje organowi art. 189 kpc, w celu ewentualnego uniknięcia procesu o odszkodowanie za niezgodne z prawem działania organów władzy publicznej
– uchylenie wszystkich wymienionych w zaskarżonym postanowieniu tytułów wykonawczych , umorzenie postępowania w sprawie prowadzonej egzekucji na podstawie tychże tytułów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. W wypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że argumentacja i uzasadnienie podnoszonych przez podatniczkę zarzutów są w znacznej mierze nieadekwatne zarówno do podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia jak i postanowienia organu I instancji. Nie można jednoczenie mieć wątpliwości (w świetle wymienienia w tytule skargi postanowienia będącego przedmiotem odrębnej skargi, która została rozpoznana w sprawie o sygn. akt. I SA/Łd 343/23) co do rozstrzygnięcia - którego zaskarżenie jest wolą autorki skargi w niniejszym postępowaniu - ponieważ precyzyjnie wskazuje ona czego skarga dotyczy (oznaczanie zaskarżonych postanowień z dat i numerów) i jakie rozstrzygnięcia winny zostać uchylone w przypadku jej ewentualnego uwzględnienia.
Skonstruowanie argumentacji i zarzutów skargi w oderwaniu od realiów prawnych będących podstawą wydania zakażonego rozstrzygnięcia nie zwalnia Sądu od pełnego zbadania przebiegu postępowania, którego efektem są postanowienia wydane w obu instancjach. Niezwiązanie granicami skargi oznacza bowiem, że sąd administracyjny ma obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy w skardze dany zarzut nie został podniesiony. Nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także zgłoszonymi wnioskami, zarzutami i żądaniami.
Kontrolując legalność zaskarżonego rozprzęgnięcia w ramach powyżej zakreślonej kognicji w pierwszej kolejności należy podkreślić, że podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 54 § 1 u.p.e.a., na podstawie którego zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest:
1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy;
2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej.
Z regulacji tej wynika, że przedmiotem skargi na czynność egzekucyjną mogą być tylko i wyłącznie wady tej czynności. Skarga na czynność egzekucyjną nie jest bowiem uniwersalnym środkiem zaskarżenia. W postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej.
W postępowaniu uruchomionym skargę wniesioną na podstawie art. 54 §1 u.p.e.a. nie orzeka się zatem o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia, jak również wad tytułu wykonawczego czy prawidłowości jego wystawienia. Zarzuty te nie mogą być przedmiotem analizy w postępowaniu skargowym z art. 54 u.p.e.a., albowiem ustawodawca przewidział możliwość wniesienia odrębnego środka zaskarżenia w postaci zarzutów (art. 33 § 1 u.p.e.a.), ewentualnie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Z akt sprawy wynika, że inicjując postępowanie w rozpatrywanej sprawie skarżąca wskazała, że składa skargi na czynności egzekucyjne powołując sygnatury dokonanych czynności: [...]; [...]. Z treści podań wynika, że wniesiono żądanie uchylenia zaskarżonych czynności. Uzasadnieniem żądania jest wystąpienie okoliczności dotyczących nieprawidłowości w sprawie opodatkowania podatkiem od nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...].
W ocenie Sądu skarżone czynności egzekucyjne zostały podjęte zgodnie z prawem.
Egzekucję administracyjną prowadzi uprawniony organ egzekucyjny – Prezydent Miasta Łodzi, który zgodnie z art. 19 § 2 u.p.e.a. jest uprawniony do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości. Organ ten podjął działania zmierzające do zastosowania środka egzekucyjnego. Przepis art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. wymienia rodzaje środków egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych wskazując m.in. egzekucję ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także z renty socjalnej oraz egzekucję z innych wierzytelności pieniężnych. Podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, stanowiło zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności.
W ocenie Sądu zawiadomienia spełniały wszystkie wymogi formalne wynikające z przepisów u.p.e.a.
Prawidłowo jest konstatacja organów, ze w ramach skargi na czynność badaniu podlega treść zawiadomienia o zajęciu pod kątem zgodności z wymogami zawartymi w art. 67 § 2 u.p.e.a. Zgodnie z tym zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności zawiera:
1) oznaczenie zobowiązanego; wierzyciela i organu egzekucyjnego;
2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności;
3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego;
4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, a w przypadku jednolitego tytułu wykonawczego lub zagranicznego tytułu wykonawczego - również wskazanie jego rodzaju;
5) kwotę należności; okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności; rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia;
6) kwotę należnych kosztów egzekucyjnych;
7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia;
8) pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia;
9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego.
Zawiadomienie o zajęciu nr [...] zostało sporządzone w formie elektronicznej i doręczone do dłużnika zajętej wierzytelności -Naczelnika I Urzędu Skarbowego Łódź Górna przy użyciu środków komunikacji elektronicznej za pomocą platformy ePUAP w dniu 27 lutego 2023 r.
Zgodnie z art. 89 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona w art. 72-85 środek u.p.e.a.; przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności.
Zgodnie z § 2 ww. artykułu zajecie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu. Natomiast zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług. Dalej § 3 stanowi, że jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny:
1) wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia
złożył oświadczenie dotyczące tego, czy:
a) uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego,
b) przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania,
c) - i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się sprawa o zajętą wierzytelność;
2) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też rozporządzać nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem;
3) doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, a także odpis wniosku, o którym mowa w art. 90 § 1.
W tym przypadku treść zawiadomienia, którym podjęto zaskarżoną czynność odpowiada opisanym wymogom. Wraz z odpisem zawiadomienia doręczono zobowiązanej odpisy tytułów wykonawczych.
Tym samy prawidłowe jest stanowisko organów, zgodnie z którą czynność egzekucyjna podjęta zawiadomieniem o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej nr [...] jest zgodna z wymogami formalnoprawnymi stawianymi tejże czynności egzekucyjnej.
Przechodząc do rozpoznania skargi na czynność egzekucyjną podjętą zawiadomieniem nr [...] Sąd wskazuje, że prawidłowość prowadzenia egzekucji ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także renty socjalnej należy oceniać w szczególności na podstawie regulacji zawartych w art. 79 u.p.e.a.
Zgodnie z art. 79 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny dokonuje zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego zobowiązanego; a także z renty socjalnej; zwanych dalej "świadczeniami"; przez przesłanie do organu rentowego właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń zawiadomienia o zajęciu tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń; która nie jest zwolniona spod egzekucji; na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa organ rentowy; aby nie wypłacał zajętej części świadczenia zobowiązanemu; lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych.
Zgodnie z § 2 tego przepisu zajęcie świadczeń jest dokonane z chwilą doręczenia organowi rentowemu zawiadomienia o zajęciu. Zajęcie to zachowuje moc również w przypadku zmiany organu rentowego właściwego do wypłaty świadczeń.
Natomiast § 4 stanowi; że jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1; organ egzekucyjny:
1) zawiadamia zobowiązanego o zajęciu przysługujących mu świadczeń, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia przesłanego do organu rentowego, pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać świadczeń poza
częścią wolną od zajęcia, ani rozporządzać nimi w żaden inny sposób;
2) wzywa organ rentowy, aby:
a) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia podał wysokość przysługujących zobowiązanemu miesięcznych świadczeń i zawiadamiało każdej zmianie ich wysokości,
b) składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia świadczeń, oświadczenie o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa do zajętych świadczeń, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o te świadczenia oraz czy i o jakie roszczenia została skierowana do tych świadczeń egzekucja przez innych wierzycieli;
c) poucza organ rentowy o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach niestosowania się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.
Treść zawiadomienia, którym podjęto zaskarżoną czynność nr [...] odpowiada opisanym wymogom. Zgodnie z art. 32 u.p.e.a. organ egzekucyjny przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, co na gruncie rozpatrywanej sprawy miało miejsce wcześniej (w dniach 17 marca 2023 r., 15 lutego 2023 r. i 7 listopada 2022 r.).
Zatem rację mają organu, iż czynność egzekucyjna podjęta zawiadomieniem
o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego nr [...] jest zgodna z wymogami formalnoprawnymi stawianymi tejże czynności egzekucyjnej.
Zobowiązana wnosząc skargi wskazała, iż zarzuciła czynnościom egzekucyjnym dokonanie ich z naruszeniem art. 56 u.p.e.a.
Rację mają organy, ze przepis ten wskazuje przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego i w żaden sposób nie mieści się w podstawach wniesienia skargi wskazanych w art. 54 u.p.e.a.
Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku dowodowego Sąd wskazuje, że nie może on odnieść zamierzonego przez stronę skutku ponieważ w trakcie sądowej kontroli postanowienia w zakresie skargi na czynność egzekucyjną nie mogą być badane ewentualne nieprawidłowości w przebiegu postępowania podatkowego. Tym samym jego przeprowadzenie nie przyczyniłoby się do wyjaśnienia istotnych wątpliwości warunkujących zastosowanie art. 106 § 3 p.p.s.a.
Podsumowując, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa (w tym wskazanych w skardze przepisów Ustawy Zasadniczej) skutkujących potrzebą uchylenia zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
db