I SA/Łd 177/25

I SA/Łd 177/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-10-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Bożena Kasprzak
Grzegorz Potiopa
Joanna Grzegorczyk-Drozda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 479
art. 17 par. 1, art. 18, art. 35 par. 1, art. 56 par. 1, par, 3 i par. 4
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 105 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Kasprzak, Sędzia WSA Grzegorz Potiopa, Protokolant Starszy asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2025 r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 7 stycznia 2025 r. nr 1001-IEE.7192.194.2024.15.AAM w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa — Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu M. R. kwotę 480,– (czterysta osiemdziesiąt) złotych, powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 stycznia 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: DIAS w Łodzi) utrzymał w mocy na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie (dalej: NUSŁ-Ś) z dnia 29 kwietnia 2024 r.:
1) odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec P. B. (dalej: zobowiązany, strona) na podstawie tytułów wykonawczych, wystawionych przez NUSŁ-Ś o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz tytułów wykonawczych wystawionych przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Łodzi (dalej: WITD w Łodzi) nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]
2) umorzył postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...] i [...].
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że 5 lutego 2024 r. zobowiązany złożył do NUSŁ-P pismo zatytułowane "ODWOŁANIE OD DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO ŁÓDŹ-POLESIE". W piśmie wskazał, powołując się na art. 223 § 1 w związku z art. 67a i 67b ustawy Ordynacja Podatkowa (dalej: O.p.), że odwołał się od decyzji z 3.01.2024 r. nr 1012-SEW-l.623.34.2022.36.MD o odmowie rozłożenia na 6 rat zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług. We wniosku tym na mocy art. 154 § 1 i § 2 oraz art. 155 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.) wniósł "o zawieszenie egzekucji w stosunku do kwoty: 14.819,249 zł (...)".
Pismem z 27 lutego 2024 r. NUSŁ-P wezwał stronę do sprecyzowania wniosku "o zawieszenie egzekucji w stosunku do kwoty: 14.819,249 zł", wskazując, że wnoszący pismo nie określił przedmiotu żądania, tj. spraw lub postępowania, którego dotyczy oraz nie wskazał okoliczności przemawiających za wnioskowanym zawieszeniem. Organ pouczył stronę, że w przypadku odpowiedzi, która nie rozstrzygnie wątpliwości, jego wniosek zostanie rozpatrzony jako wniosek o zawieszenie prowadzonego wobec strony postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, zobowiązany użył tej samej argumentacji co w wystąpieniu z 5.02.2024 r. i wezwał NUSŁ-P do sprecyzowania wezwania z 27.02.2024 r. poprzez określenie, czy powołane przez niego wystąpieniem z 5.02.2024 r. przepisy ustawy O.p. ograniczają organ do rozpatrzenia wniosku w zakresie, w którym został złożony. Strona zażądała od organu egzekucyjnego wskazania, na podstawie jakich przepisów powinien być wniesiony jego wniosek o zawieszenie egzekucji w stosunku do kwoty: 14.819,249 zł, poprzez "wskazanie podstawy prawnej z jednoczesnym określeniem jednego albo wielu punktów ustawy" w terminie 7 dni od otrzymania powyższego pisma.
Ponieważ udzielona przez zobowiązanego odpowiedź nie rozstrzygnęła wątpliwości w oczekiwanym zakresie, organ egzekucyjny - stosownie do pouczenia zawartego w wezwaniu - rozpatrzył wystąpienie strony z 5.02.2024 r. w części dotyczącej zawieszenia egzekucji jako wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w odniesieniu do wszystkich tytułów wykonawczych, tj. wystawionych przez NUSŁ-Ś oraz wystawionych przez WITD w Łodzi.
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2024 r., wydanym na podstawie art. 17 § 1, art. 18, art. 35 § 1, art. 56 § 1, § 3 i § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r., poz. 479), dalej: u.p.e.a. oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r, poz. 735 ze zm.), dalej: K.p.a, NUSŁ-P odmówił stronie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych wymienionych na 4 stronie tego postanowienia oraz umarzył postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...] i [...]. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ egzekucyjny wyjaśnił, że w sprawie nie zostały spełnione żadne przesłanki wynikające z art. 56 u.p.e.a., dotyczące zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W zażaleniu na powyższe rozstrzygniecie zobowiązany wniósł o "uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości i umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie, polegającym na prowadzeniu egzekucji oraz zajęciu wierzytelności pieniężnych u Kontrahentów podatnika objętej egzekucją, w związku z tytułami egzekucyjnymi wystawionymi przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie oraz GITD, objętymi ww. postanowieniem str. 4". Ponadto strona nie zgodziła się z umorzeniem postępowania w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...] i [...].
Po rozpoznaniu zażalenia, opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 7 stycznia 2025 r. DIAS w Łodzi utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że NUSŁ-Ś (organ egzekucyjny) prowadzi wobec zobowiązanego P. B. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych z:
• 27.11.2023 r. o nr. [...], [...] obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2023 roku (odpisy tytułów wykonawczych doręczone zostały stronie 4.12.2023 r.).
• 9.12.2019 r. nr [...] obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2019 roku (odpis tytułu wykonawczego doręczony został stronie 17.12.2019 r.),
• 16.03.2020 r. nr [...] obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2019 roku (odpis tytułu wykonawczego doręczony został stronie 4.01.2021 r.),
• 24.11.2021 r. o nr. [...], [...] obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2020 roku (odpisy tytułów wykonawczych doręczone zostały stronie 20.12.2021 r.),
• 15.11.2022 r. nr [...] obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za 1 kwartał 2022 roku (odpis tytułu wykonawczego doręczony został stronie 9.12.2022 r.),
• 18.07.2023 r. nr [...], [...] obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2022 roku (odpisy tytułów wykonawczych doręczone zostały stronie 16.08.2023 r.),
• 4.08.2023 r. nr [...] obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2022 roku (odpis tytułu wykonawczego doręczony został stronie 10.08.2023 r.),
• 5.12.2023 r. nr [...] obejmującego karę pieniężną nałożoną w drodze decyzji administracyjnej z 29.06.2021 r. za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym (odpis tytułu wykonawczego doręczony został stronie 13.12.2023 r.),
• 7.11.2019 r. nr [...],[...] obejmujących karę pieniężną na podstawie decyzji z 11.12.2017 r. i 14.12.2017 r. (odpisy tytułów wykonawczych zostały doręczone zobowiązanemu 20.01.2020 r.), nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obejmujących karę pieniężną za przejazd pojazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej na podstawie decyzji z 1.06.2021 r. (3956, 3957), z 10.02.2022 r. (1073,1071,1070), z 11.05.2022 r. (3478, 3477), 6.05.2022 r. (3456), 20.07.2022 r. (4954), 25.05.2022 r. (3903, 3902); (odpisy tytułów wykonawczych zostały doręczone zobowiązanemu 21.08.2023 r.).
W oparciu o poszczególne ww. tytuły wykonawcze organ egzekucyjny wystosował zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej:
• w M Sp. z o.o. Sp.k. - zawiadomienie z 27.11.2023 r. nr [...] (doręczone 5.12.2023 r.), brak wierzytelności pieniężnych (dotyczy tytułów wykonawczych z 27.11.2023 r.),
• w R Sp. z o.o. -zawiadomienie z 27.11.2023 r. nr [...] (doręczone 7,12.2023 r.), brak wierzytelności pieniężnych (dotyczy tytułów wykonawczych z 27.11.2023 r.),
• w "F" Sp. z o.o. - zawiadomienie z 11.12.2019 r. nr [...] (doręczone 16.12.2019 r,), brak wierzytelności pieniężnych (dotycz tytułu wykonawczego z 9.12.2019 r.),
• w Bank A w Z.- zawiadomienie z 14.12.2020 r. nr [...] (doręczone 14.12.2020 r.), brak środków na rachunku bankowym (dotyczy tytułu wykonawczego z 16.03.2020 r.),
• w BANK B S.A. - zawiadomienie z 26.11.2021 r. nr [...] (doręczone 16.11.2021 r.), brak środków na rachunku bankowym (dotyczy tytułów wykonawczych z 24.11.2021 r.),
• w S - zawiadomienie z [...] r. nr [...] (doręczone 16.11.2022 r.), zbieg egzekucji administracyjno-sądowej (dotyczy tytułu wykonawczego z 15.11.2022 r.),
• w Bank C w A - zawiadomienie z 19.07.2023 r. [...] (doręczone 19.07.2023 r.), zbieg egzekucji administracyjno-sądowej (dotyczy tytułów wykonawczych z 18.07.2023 r.),
• w L. Sp., z o.o. - zawiadomienie z 7.08.2023 r. nr [...] (doręczone 10.08.2023 r.), brak wierzytelności pieniężnych (dotyczy tytułu wykonawczego z 4.08.2023 r.),
• w S. - zawiadomienie z 7.12.2023 r. nr [...] (doręczone 7.12.2023 r.), zbieg egzekucji administracyjno-sądowej (dotyczy tytułu wykonawczego z 5.12.2023 r.),
• w T Sp. z o.o. - zawiadomienie z 3.01.2020 r. nr [...] (doręczone 10.01.2020 r.), brak wierzytelności pieniężnych (dotyczy tytułów wykonawczych z 7.11.2019 r.),
• w Bank C w A - zawiadomienie z 8,08.2023 r. nr [...] (doręczone 8.08.2023 r.), zbieg egzekucji administracyjno-sądowej (dotyczy tytułów wykonawczych z 7.08.2023 r.).
Ponadto organ odwoławczy ustalił, że tytuły wykonawcze wymienione poniżej zostały przez stronę uregulowane:
• nr [...] (odpis tytułu wykonawczego wraz z zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego w Bank D S.A. doręczony został stronie 14.05.2019 r.), zapłacony 8.05.2024 r.,
• nr [...] (odpis tytułu wykonawczego wraz z zajęciem wierzytelności pieniężnej JPK doręczony został stronie 22.07.2019 r.), zapłacony 5.06.2024 r.,
• nr [...] (odpis tytułu wykonawczego wraz z zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego w Bank D S.A. doręczony został stronie 20.09.2019 r.), zapłacony 31.07.2024 r.
• nr [...].2023 (odpis tytułu wykonawczego wraz z zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego w BANK E S.A. doręczony został stronie 21.02.2023 r.), zapłacony 31.07.2024 r.,
• nr [...] (odpis tytułu wykonawczego wraz z zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego w BANK E S.A. doręczony został stronie 21.02.2023 r.), zapłacony 8.05.2024 r.,
• nr [...] (odpis tytułu wykonawczego wraz z zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego w BANK E S.A. doręczony został stronie 21.02.2023 r.), zapłacony 8.05.2024 r.
Po powtórnym rozpoznaniu sprawy w odniesieniu do wszystkich tytułów wykonawczych wskazanych w treści postanowienia organu I instancji, tj. wystawionych przez NUSŁ-P i wystawionych przez WITD w Łodzi organ odwoławczy podzielił stanowisko NUSŁ-P, że na dzień wydania postanowienia organu I instancji nie została spełniona żadna z przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego, o których mowa w art. 56 u.p.e.a., a umorzenie postępowania w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...] i [...] wynika z wcześniejszego zawieszenia egzekucji w odniesieniu tych tytułów wykonawczych postanowieniami odpowiednio z 28 września 2023 r. nr [...], z 12 grudnia 2023 r. nr [...] oraz z 19 stycznia 2024 r. nr [...] w związku ze zgłoszonymi zarzutami.
Odwołując się do treści art. 56 § 1 u.p.e.a. organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym wobec strony na podstawie wskazanych przez organ I instancji tytułów wykonawczych, na dzień wydania zaskarżonego postanowienia z 29 kwietnia 2024 r.:
• obowiązek objęty tytułami wykonawczymi wskazanymi na 4 stronie postanowienia organu egzekucyjnego podlegał wykonaniu, ponieważ nie zostało wstrzymane jego wykonanie, termin jego wykonania nie został odroczony, jak również spłata należności pieniężnej nie została rozłożona na raty;
• nie zaistniała przesłanka dotycząca śmierci zobowiązanego;
• zobowiązany nie utracił zdolności do czynności prawnych;
• z żądaniem zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie wystąpił wierzyciel;
• nie zaistniały też przypadki, przewidziane w innych ustawach, które uzasadniałyby zawieszenie postępowania egzekucyjnego.
Organ odwoławczy wskazał, że w zażaleniu strona posłużyła się tą samą argumentacją, co w innym zażaleniu z 15 maja 2024 r., dotyczącym skargi na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia wierzytelności pieniężnych u jej kontrahentów, powołując art. 54 § 5 u.p.e.a., który dotyczy rozstrzygnięć w sprawie skargi na czynność egzekucyjną.
W odniesieniu do podniesionych zarzutów naruszenia przepisów ustawy Ordynacja podatkowa (dalej: O.p.), w tym art. 123 § 1 O.p., poprzez naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, organ wyjaśnił, że przepisy tej ustawy nie mają zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym, natomiast zgodnie art. 18 u.p.e.a., w zakresie nieuregulowanym w u.p.e.a., odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym ma ustawa Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.).
Z tego względu powyższy zarzut został rozpatrzony w kontekście art. 10 § 1 K.p.a. i został przez organ uznany za nieuzasadniony. Organ odwoławczy podkreślił, że wszystkie dokumenty, które NUSŁ-P kierował do strony, zostały jej skutecznie doręczone, a ich odbiór był każdorazowo osobiście potwierdzony, a w odpowiedzi na wniosek strony o udostępnienie dokumentów, po umówieniu terminu udostępnienia zobowiązany nie zgłosił się w ustalonym terminie.
Niezależnie od wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy poinformował stronę, że w związku z decyzją NUSŁ-P z 5 września 2024 r. nr [...] w sprawie rozłożenia zaległości na 10 rat, postanowieniem NUSŁ-P z 11 września 2024 r. nr [...] , NUSŁ-P zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone w oparciu o tytuły wykonawcze nr [...], [...],
[...], [...], [...], [...], [...], [...],[...] , [...].
Na powyższe rozstrzygnięcie zobowiązany wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W treści skargi wniesiono o zmianę rozstrzygnięcia DIAS w całości, zarzucając mu naruszenie:
1. art. 6, art. 7, art. 73 i art. 156 § 1 pkt 1, 2, 6 i 7 K.p.a.,
2. art. 26 § 1, § 3, § 3a i § 5 w związku z art. 80 u.p.e.a.;
3. naruszenie przepisów ustawy K.p.a., poprzez ich błędną interpretację;
4. błędy proceduralne w związku z prowadzonym postępowaniem przez organy obydwu instancji "a tym samym naruszenie przepisów postępowania";
5. naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez prowadzenie postępowania w oparciu o błędną interpretację przepisów.
W odpowiedzi na skargę DIAS w Łodzi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 56 § 1 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części:
1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;
2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany ze zobowiązanym, a jest prowadzona egzekucja z rzeczy lub prawa majątkowego, które nie wygasło wskutek śmierci zobowiązanego;
3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego;
4) na żądanie wierzyciela;
5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
Zgodnie z art. 18 pkt 2 u.p.e.a, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej w postępowaniu egzekucyjnym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio, natomiast w myśl art. 144 K.p.a., w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Zgodnie z art. 138 § 1 K.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:
1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo
2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo
3) umarza postępowanie odwoławcze.
Z kolei jak stanowi art. 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Jak podnosi się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a dalsze prowadzenie postępowania stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy (por. J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 12 wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2012, s. 414).
Przedmiotem sprawy jest kontrola legalności postanowienia DIAS w Łodzi, którym organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1) K.p.a. utrzymał w mocy postanowienie NUSŁ-P o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych wskazanych na s. 4 tego aktu w kategoriach A i B (podzielonych z uwagi na podmiot wystawiający tytuł egzekucyjny) oraz umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie czterech tytułów wykonawczych wskazanych na s. 1 postanowienia.
Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Sąd stwierdził, że zasługuje ona na uwzględnienie, ponieważ organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy, prowadzący do konieczności uchylenia zaskarżonego aktu. Badając powtórnie sprawę organ II instancji naruszył w sposób istotny treść art. 105 § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., wobec zmiany stanu faktycznego sprawy i stwierdzenia odrębnym aktem istnienia – w stosunku do niektórych tytułów wykonawczych – przesłanki zawieszenia określonej w art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Ponadto, wskutek naruszenia powołanych wyżej przepisów organ odwoławczy naruszył także wskazaną w art. 8 K.p.a. zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Powyższe przesądza o naruszeniu przez organ odwoławczy art. 7, art. 77, art. 80, 105 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2, art. 56 § 1 pkt 1 i art. 59 u.p.e.a. Wydając zakwestionowane postanowienie nie ustalono bowiem w sposób należyty stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy (art. 7 i 77 § 1 K.p.a.), co stanowi naruszenie wymogów stawianych dla uzasadnienia tego aktu administracyjnego (art. 107 § 3 w zw. z art. 126 K.p.a.).
Jak wynika ze zgromadzonych akt sprawy (s. 131 akt administracyjnych) oraz z zaskarżonego postanowienia, w związku z decyzją NUSŁ-P z dnia 5 września 2024 r. nr [...] w sprawie rozłożenia zobowiązanemu zaległości podatkowej na raty, postanowieniem z 11 września 2024 r. nr [...] (k. 131 akt administracyjnych), postanowieniem z 11 września 2024 r. NUSŁ-P zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec zobowiązanego m.in. w oparciu o tytuły wykonawcze nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].
Powyższe rozstrzygnięcie NUSŁ-P z 11 września 2024 r. zapadło już po wydaniu (przez ten sam organ) postanowienia organu I instancji w rozpatrywanej sprawie dotyczącej wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego (29.04.2024), ale przed wydaniem zaskarżonego postanowienia DIAS w Łodzi (07.01.2025). Okoliczność ta, została powoływana przez organ odwoławczy w uzasadnieniu wydanego postanowienia na marginesie i niezależnie od własnego rozstrzygnięcia, ma jednak zdaniem Sądu istotne znaczenie dla istoty i zakresu rozstrzygnięcia wniosku zobowiązanego z 5 lutego 2024 r. przez organ odwoławczy, gdyż wniosek ten został przez organy administracji zakwalifikowany jako wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w odniesieniu do wszystkich tytułów wykonawczych, tj. wystawionych przez NUSŁ-Ś oraz WITD w Łodzi, wymienionych w treści postanowienia organu I instancji.
W rozpatrywanej sprawie wniosek strony z 5 lutego 2024 r. o zawieszenie egzekucji w odniesieniu tytułów wykonawczych wymienionych w postanowieniu organu I instancji o odmowie zawieszenia egzekucji, a następnie w postanowieniu NUSŁ-P z 11 września 2024 r. o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] stał się w toku postępowania odwoławczego częściowo (wobec wskazanych wyżej tytułów wykonawczych) bezprzedmiotowy, bowiem wskutek postanowienia NUSŁ-P z 11 września 2024 r. egzekucja prowadzona na ich podstawie została już wcześniej zawieszona.
W takiej sytuacji organ odwoławczy, mając na względzie zmianę stanu faktycznego sprawy która powoduje, że przynajmniej częściowo brak jest przedmiotu rozstrzygnięcia, powinien, stosując odpowiednio art. 105 § 1 K.p.a., orzekać na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 lub 3 K.p.a.
W podobnej sytuacji procesowej, która wystąpiła przed wydaniem postanowienia organu I instancji, NUSŁ-P na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a. w związku z art. 105 § 1 K.p.a., w pkt 2 swojego rozstrzygnięcia umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec strony na podstawie 4 tytułów wykonawczych wskazanych na s. 1 postanowienia wobec wcześniejszego zawieszenia egzekucji prowadzonej na podstawie tych tytułów wykonawczych w związku ze zgłoszeniem przez zobowiązanego zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.
Dodatkowo Sąd wskazuje, iż z treści pisma NUSŁ-P z dnia 9 grudnia 204 r. (k. 133 akt administracyjnych) skierowanego do DIAS w Łodzi wynika, że zaległości wynikające z innych tytułów wykonawczych wymienionych w postanowieniu organu odwoławczego o nr: [...], [...], [...], [...], [...] i [...] (tzn. pozostałych tytułów wykonawczych wystawionych przez NUSŁ-P jako organ egzekucyjny), dotyczyć mogą zobowiązań, które wygasły już przez zapłatę.
Rozpatrując powtórnie sprawę, organ odwoławczy winien zatem w pierwszej kolejności zbadać kwestię przedmiotowości postępowania w sprawie zawieszenia egzekucji prowadzonej na podstawie każdego z wymienionych w postanowieniu organu I instancji tytułów wykonawczych, a dopiero po ustaleniu braku negatywnych przesłanek do prowadzenia postępowania w sprawie wniosku o jej zawieszenie, orzec merytorycznie w zakresie powyższego wniosku. W kontrolowanym postępowaniu kolejność ta nie została zachowana, ponieważ organ odwoławczy dokonał ponownego merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku o zawieszenie postępowania – odmawiając jego uwzględnienia, mimo, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie niektórych tytułów wykonawczych zostało po wydaniu postanowienia przez organ I instancji zawieszone i brak było postanowienia o jego podjęciu (w omawianym zakresie). W takiej sytuacji rozpoznawanie pozostałych zarzutów skargi okazało się, zdaniem Sądu, przedwczesne.
Rozpatrując ponownie wniosek skarżącego, organ winien mieć na względzie wyżej przedstawione wskazania.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. "c" p.p.s.a. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i w zw. z § 23 ust.1 pkt 1) pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 764).
P.C.