I SA/Łd 154/26 - Postanowienie WSA w Łodzi Data orzeczenia 2026-05-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2026-03-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Agnieszka Gortych-Ratajczyk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 par 1 pkt 3 i par 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Dnia 7 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Agnieszka Gortych -Ratajczyk po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 5 stycznia 2026 roku nr 1001-IOD-3.4102.19.2025.5 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 rok postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z 17 lutego 2026 r. L. R. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 5 stycznia 2026 r. określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 16 marca 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL oraz wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie była dwukrotnie awizowana, tj. 19 marca i 27 marca 2026 r. i zgodnie z zarządzeniem z 10 kwietnia 2026 r. została uznana za doręczoną z dniem 2 kwietnia 2026 roku. Skarżący uzupełnił braki skargi 14 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że jej braki formalne zostały uzupełnione z uchybieniem terminu. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy. W myśl zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do treści art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia. Z kolei w myśl art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 - o czym stanowi art. 73 § 4 p.p.s.a.. Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu 2 kwietnia 2026 r. w trybie awizo, na adres wskazany w skardze. Zatem termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie 9 kwietnia 2026 r., zaś skarżący uzupełnił zaś braki formalne skargi dopiero 14 kwietnia 2026 r. Tym samym stwierdzić należy, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w ustawowym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia. db
Pełny tekst orzeczenia
I SA/Łd 154/26
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.