I SA/Łd 139/26

I SA/Łd 139/26 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-09-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Tomasz Furmanek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Sygn. powiązane
I GZ 241/26 - Postanowienie NSA z 2026-07-02
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 grudnia 2025 roku nr KO.402.40.2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
B. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 grudnia 2025 roku w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy ww. postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 5 stycznia 2026 r.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 6 marca 2026 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skarżąca odebrała powyższe wezwanie w dniu 25 marca 2026 r.
W piśmie opatrzonym datą 1 kwietnia 2026 r., strona zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie skarżąca wskazała swój numer PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku strony skarżącej, postanowieniem z 9 kwietnia 2026 r. odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 2 lipca 2026 r., sygn. akt I GZ 241/26 oddalił zażalenie strony na postanowienie WSA w Łodzi z 9 kwietnia 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.),dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została doręczona skarżącej 5 stycznia 2026 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu stronom przysługiwało prawo wniesienia skargi na wskazane rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 30 dni od daty jego doręczenia, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi ekspirował 4 lutego 2026 r. (w środę), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy.
Natomiast skarga do tutejszego Sądu została wniesiona 5 lutego 2026 r., co znajduje potwierdzenie na stemplu pocztowym umieszczonym na kopercie zawierającej skargę (vide: str. 4 akt sądowych), a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Zauważyć należy, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi go odrzucił, zaś Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.
Podkreślenia wymaga, że skarga wniesiona chociażby jeden dzień po terminie nie może podlegać rozpoznaniu. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym dlatego nie może być skracany ani przedłużany przez sąd. Termin ten może jedynie podlegać przywróceniu, jednakże jak już wyżej wskazano w tym przedmiocie Sąd wydał prawomocne orzeczenie. W tym stanie rzeczy Sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i przystąpić do jej merytorycznego rozpoznania.
Wobec powyższych ustaleń Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę o czym orzekł jak w postanowieniu.
ds