I SA/Łd 1373/11

SENTENCJA

Dnia 13 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.) Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant: Asystent sędziego Joanna Skrzypczak-Zajger po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2012 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Przemysłowo-Handlowo-Usługowego A H. S., W. S. spółki jawnej z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania podatkowego oraz kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za marzec 2005 roku postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo Przemysłowo – Handlowo – Usługowe A H. S., W. S. Sp. jawna z siedziba w P. wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] r. Nr [...] określającą wysokość kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za marzec 2005r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W toku rozprawy w dniu 13 stycznia 2012r. pełnomocnik organu oświadczył, iż jedyną przyczyną zawieszenia biegu terminu przedawnienia tego zobowiązania było wszczęcie postępowania karnoskarbowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucję zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego regulują przepisy art. 56 oraz art. 123 do art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Instytucja ta tworzy sytuację, w której trwa nadal stan zawisłości sprawy sądowoadministracyjnej, nadal istnieją powstałe stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa "spoczywa" bez biegu, terminy nie biegną lub podlegają wstrzymaniu, a czynności procesowe nie są podejmowane, z wyjątkiem tych które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (art. 127 ppsa). Stosownie do przepisu art. 131 ppsa postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Spośród wskazanych przepisów w analizowanej sprawie zastosowanie ma art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. Stosownie do tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romanowska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Warszawa 2004, s. 189 - 190).

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, celowe jest zastosowanie powyższego unormowania. Przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się bowiem wszczęte postanowieniem NSA z dnia 5 kwietnia 2011r., I FSK 525/10, postępowanie w sprawie tego, czy art. 70 § 6 pkt 1 Op, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003r., w zakresie, w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji RP. Jak wynika z akt administracyjnych, a także ze złożonego w toku rozprawy w dniu 13 stycznia 2012r. oświadczenia pełnomocnika organu, jedyną przyczyną zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania za rok 2004r. było wszczęcie w dniu 15 grudnia 2010r. postępowania karnego skarbowego. Rozstrzygnięcie przez TK wskazanego wyżej zagadnienia ma więc kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o powołany wyżej art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 ppsa, orzekł jak w sentencji.

P.Z-C.