III SA/Kr 1506/22

III SA/Kr 1506/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-02-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-10-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna
Renata Czeluśniak /przewodniczący/
Tadeusz Kiełkowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Kara administracyjna
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2201
Art. 92a  ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Renata Czeluśniak Sędziowie : SWSA Ewa Michna SWSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 1 sierpnia 2022 r. znak 1201-IOC.48.11.2022 w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie decyzją z dnia 1 sierpnia 2022 r., znak 1201-IOC.48.11.2022, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) oraz art. 4 pkt 22 lit. v, art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. f, art. 92a ust. 1 i ust. 7 oraz art. 93 ust. 1 i ust. 2, art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 180 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie numer [...] z dnia 9 maja 2022 r. w sprawie nałożenia kary pieniężnej w wysokości: 10.000,00 zł za wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady bez oznakowania środków transportu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
Powyższa decyzja, która jest przedmiotem skargi, zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
W dniu 13 marca 2022 r. (godz. 23:50), miejscowość C. [...], funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie zatrzymali do kontroli ciągnik samochodowy marki DAF, o nr rejestracyjnym [...], z naczepą marki Schwarzmueller, o nr rejestracyjnym [...], wykonujące przewóz w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez N. sp. z o.o., P., ul. [...]. Ww. zestawem pojazdów kierował R. F., który okazał kontrolującym: CMR, Załącznik nr VII (wersja niemiecka), dokument WZ Nr [...] z 11.03.2022 r. oraz Licencję nr [...], dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy (data ważności do: 30.07.2023 r.). Według dokumentów przewozowych, okazanych przez ww. kierowcę, towarem przewożonym w dniu przedmiotowej kontroli drogowej były odpady o kodzie 03 03 08 (makulatura), o wadze łącznej: 21.500 kg, transportowane z Polski z firmy: D. Sp. k., W., do Austrii F. GmbH. W wyniku rewizji ww. środka transportu (naczepy) kontrolujący stwierdzili odpady w postaci ścinek papieru i tektury. Ponieważ ww. transport nie posiadał wymaganych oznaczeń, stwierdzono wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady bez oznakowania środków transportu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, a na tę okoliczność kontrolujący funkcjonariusze sporządzili dokumentację fotograficzną (ww. towaru i środka transportu) oraz protokół kontroli drogowej nr [...], zawierający wyniki tej kontroli, a stwierdzone naruszenie zostało opisane w załączniku do protokołu, stanowiącym jego integralną część. Kierowca zaś kontrolowanego środka transportu, R. F., nie wniósł do protokołu żadnych zastrzeżeń i podpisał go bez uwag.
Zawiadomieniem z dnia 24 marca 2022 r. Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie poinformował podmiot wykonujący ww. przewóz drogowy o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 14 kwietnia 2022 r. N. Sp. z o.o. złożyła wyjaśnienia dotyczące okoliczności przedmiotowej kontroli drogowej, podkreślając w szczególności, iż stronie nie są znane okoliczności w wyniku których w chwili przeprowadzenia kontroli drogowej tablica informująca o wykonywanym przewozie drogowym odpadów nie znajdowała się na zewnętrznej powierzchni z przodu środka transportu. Spółka podkreśliła, że w przedmiotowym stanie faktycznym pojazd marki DAF, o nr rejestracyjnym [...], posiadał stosowną tablicę informującą o wykonywaniu transportu odpadów, jednakże znajdowała się ona w kabinie kierowcy. Tym samym nie sposób uznać, że w dniu 13 marca 2022 r. transportujący wykonywał przewóz drogowy odpadów bez oznakowania środka transportu. Strona wniosła o umorzenie postępowania, stosownie do treści art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, tj. z uwagi na brak wpływu na powstanie naruszenia. Ponadto na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. strona wniosła o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej poprzez poprzestanie przez organ na pouczeniu w związku z tym, iż waga naruszenia prawa jest znikoma a strona zaprzestała naruszenia prawa.
Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie, decyzją z dnia 9 maja 2022 r., znak [...], działając na podstawie art. 104 § 1 i 2 oraz art. 107 § 1 i 3, art. 130 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.– Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 779 ze zm.), art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 180 ze zm.) orzekł o nałożeniu na N. Sp. z o.o. w P. kary pieniężnej w wysokości 10.000,00 zł.
Na skutek odwołania N. Sp. z o.o. w P. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 1 sierpnia 2022 r., którą utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy zreferował przebieg postępowania, przytoczył przepisy stanowiące podstawę rozstrzygnięcia, w tym art. 92a ust. 1 i 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, art. 24 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, § 8 – 10 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 7 października 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów (Dz. U. z 2016 r., poz. 1742) – i wskazał, że analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje, że w dniu 13 marca 2022 r. (godz. 23:50), miejscowość C. [...], funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie zatrzymali do kontroli ciągnik samochodowy marki DAF, o nr rejestracyjnym [...], z naczepą marki Schwarzmueller, o nr rejestracyjnym [...], wykonujące przewóz w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez N. sp. z o.o., P., ul. [...]. Ww. zestawem pojazdów kierował R. F. Według dokumentów przewozowych, okazanych przez ww. kierowcę, towarem przewożonym w dniu przedmiotowej kontroli drogowej były odpady o kodzie 03 03 08 (makulatura), o wadze łącznej: 21.500 kg, transportowane z Polski z firmy: D. Sp. k., W., do Austrii F. GmbH. W wyniku rewizji ww. środka transportu kontrolujący stwierdzili odpady w postaci ścinek papieru i tektury. Ponieważ ww. zestaw pojazdów, którym wykonywany był transport, nie posiadał wymaganych oznaczeń, stwierdzono wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady bez oznakowania środków transportu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Na tę okoliczność kontrolujący funkcjonariusze sporządzili dokumentację fotograficzną (ww. towaru i środka transportu) oraz protokół kontroli drogowej nr [...], zawierający wyniki tej kontroli, a stwierdzone naruszenie zostało opisane w załączniku do protokołu, stanowiącym jego integralną część. Kierowca kontrolowanego środka transportu, R. F., nie wniósł do protokołu żadnych zastrzeżeń i podpisał go bez uwag. Z żadnego dokumentu nie wynika, jakoby podczas kontroli drogowej kierowca sygnalizował kontrolującym, że tabliczkę "Odpady" otrzymał od odwołującego się przewoźnika oraz że nie umieścił jej na zewnątrz pojazdu, lecz posiadał ją w kabinie. W powszechnie przyjętej praktyce kontrolujący mają wówczas obowiązek sporządzania adnotacji urzędowej w protokole kontroli bądź w notatce służbowej. Nie mają zaś oni obowiązku dokonywania kontroli kabiny kierowcy, lecz dokumentów towarzyszących danemu przewozowi odpadów oraz kontroli przewożonego towaru i środka transportu w sensie ich oznaczenia odpowiednią tabliczką, zgodnie z ww. rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 7 października 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów. W aktach przedmiotowej sprawy znajdują się zdjęcia zarówno ciągnika, jak i naczepy, z których wynika bezsprzecznie brak właściwego oznakowania środka transportu. Ostatecznie faktu nie posiadania tabliczki na ww. pojeździe w widocznym miejscu z przodu środka transportu, na jego zewnętrznej powierzchni – potwierdza sama strona. Podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego, którego przedmiotem jest nałożenie kary pieniężnej na podstawie u.t.d., jest niewątpliwie kontrola drogowa oraz stwierdzone w jej trakcie naruszenia. Zatem wynik postępowania kontrolnego stwierdzającego nieprawidłowości uzasadnia wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie kary pieniężnej. Dokumentem, który zawiera wynik kontroli, jest protokół kontroli sporządzony na podstawie art. 74 u.t.d. Istota protokołu wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny i jako dokument urzędowy, w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a., sporządzony w odpowiedniej formie przez powołany do tego organ państwowy, stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone.
Odnosząc się do sformułowanego przez stronę zarzutu naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., tj. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego w niniejszej sprawie, polegające na bezpodstawnym przyjęciu, iż w dniu 13 marca 2022 r. transportujący odpady wykonywał przewóz drogowym odpadów bez oznakowania środków transportu, w sytuacji gdy tablica z napisem "odpady" znajdowała się w kabinie kierowcy jak również poprzez niedokonanie kontroli w kabinie kierowcy tego pojazdu – organ odwoławczy wskazał, że jest on bezzasadny i nie podważa przesłanek podjętego rozstrzygnięcia. Podstawą nałożenia kary pieniężnej z art. 24 ustawy o odpadach oraz § 9 Rozporządzenia Ministra Środowiska jest brak oznakowania środka transportu przewożącego odpady. Odpowiedzialność ma charakter obiektywny, co oznacza, że jest ona niezależna od winy sprawcy naruszenia. W szczególności nie zmienia charakteru odpowiedzialności administracyjnej. Fakt naruszenia prawa jest w takim stanie rzeczy podstawą zastosowania sankcji jako skutku zaistnienia stanu niezgodnego z prawem.
Dalej organ odwoławczy wskazał, że nie ma przesłanek do zastosowania regulacji art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. W tym kontekście organ odwoławczy podkreślił w szczególności, że istnieje domniemanie odpowiedzialności przewoźnika za naruszenie prawa przez kierowcę. Przewoźnik organizuje bowiem pracę kierowców i sprawuje nad nimi nadzór. Ponosi on ryzyko prowadzenia przedsiębiorstwa transportowego oraz posiada instrumenty prawne i faktyczne, aby zapewnić należyte wykonywanie obowiązków przez kierowców, przeciwdziałając naruszeniom prawa. Domniemanie odpowiedzialności przewoźnika może być obalone i ciężar udowodnienia okoliczności wymienionych w przytoczonych wyżej przepisach ustawy o transporcie drogowym spoczywa na przedsiębiorcy. Na odwołującym się przedsiębiorcy spoczywał zatem ciężar wykazania, że dołożył on należytej staranności organizując przewóz i nie miał wpływu na naruszenie prawa przez kierowcę, przy czym brak takiego wpływu musiałby istnieć realnie. Wpływ przedsiębiorcy na pracę zatrudnionych przez niego kierowców polega przede wszystkim na doborze kadry w taki sposób, aby do tych naruszeń nie dochodziło. Nie zwalnia to bowiem z odpowiedzialności przedsiębiorcy, który oprócz stworzenia warunków do pracy, spełnienia pewnych wymogów ustawowych (np. szkolenie kierowców), winien również umożliwić swym pracownikom przestrzeganie przepisów i nadzorować ich pracę w tym zakresie, celem wyeliminowania wszelkich naruszeń. Organ nie jest zobowiązany do poszukiwania dowodów na okoliczność wystąpienia przesłanek egzoneracyjnych, o których stanowi przepis art. 92c ust. 1 u.t.d.
Pismem z dnia 5 września 2022 r. N. Sp. z o.o. wniosła skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie przepisu prawa materialnego a to art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy strona nie miała wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których nie mogła przewidzieć; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym w zw. z L.p. 4.4.8 załącznika nr 3 "Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz waga naruszeń" stanowiącego załącznik do wyżej wymienionej ustawy, poprzez niesłuszne przyjęcie, iż strona skarżąca wykonywała transport odpadów bez wymaganego oznakowania, w sytuacji gdy tablica z napisem "odpady" znajdowała się w kabinie kierowcy pojazdu marki DAF o nr rejestracyjnym: [...]; 3) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego w niniejszej sprawie i bezpodstawne przyjęcie w zaskarżanej decyzji przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, iż kontrolujący nie mieli obowiązku dokonywania kontroli kabiny kierowcy, w sytuacji gdy tablica z napisem "odpady" podczas kontroli w dniu 13 marca 2022 r. znajdowała się w kabinie kierowcy zespołu pojazdów, co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia, iż przewóz drogowy odpadów był wykonywany bez oznakowania środków transportu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 o odpadach; 4) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 86 k.p.a. w zw. z art. 89 § 2 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie w niniejszej sprawie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie rozprawy celem przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka R. F., na fakt, iż strona przekazała kierowcy zespołu pojazdów składającego się z pojazdu marki DAF o nr rejestracyjnym: [...] oraz przyczepy marki SCHWARZMUELLER o nr rejestracyjnym: [...] oznakowanie środków transportu informujące o wykonywanym przewozie drogowym odpadów w postaci tablicy z napisem "odpady"; na fakt, iż w kabinie kierowcy wyżej wymienionego zespołu pojazdów w czasie kontroli przeprowadzanej przez specjalistów Małopolskiego Urzędu Celno - Skarbowego w dniu 13 marca 2022 r. znajdowało się oznakowanie środków transportu o wykonywanym przewozie drogowym odpadów w postaci tablicy z napisem "odpady" oraz celem wykazania okoliczności, dla których wyżej wymienione oznakowanie nie znajdowało się w widocznym miejscu z przodu środka transportu, na jego zewnętrznej powierzchni. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji – i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca wniosła też o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie sformułowanych zarzutów i wniosków.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, w pełni podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy ustosunkował się także do zarzutów skargi, uznając je za niezasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z prawem.
Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że odpowiada ona prawu i nie ma podstaw do pozbawienia jej mocy wiążącej. Zarzuty skargi okazały się niezasadne.
Zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2201, dalej u.t.d.), podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12.000 złotych za każde naruszenie. Art. 92a ust. 3 u.t.d., zastrzega przy tym, że suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 12.000 złotych. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (art. 92a ust. 7 u.t.d.). Za naruszenie polegające wykonywaniu przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady bez oznakowania środków transportu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, przewidziana jest kara w wysokości 10.000,00 zł (l.p. 4.8). Na podstawie wspomnianego przepisu wydane zostało rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 7 października 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów (Dz. U. z 2016 r., poz. 1742), które w § 9 stanowi, że: "1. Środki transportu odpadów stanowiące pojazd albo zespół pojazdów w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, ze zm.) oznacza się tablicą: 1) koloru białego o wymiarach 400 mm szerokości i 300 mm wysokości; 2) na której umieszcza się napis "ODPADY" naniesiony wielkimi literami koloru czarnego o wysokości minimum 100 mm i szerokości linii minimum 15 mm. 2. Jeżeli ze względu na wielkość lub konstrukcję środka transportu brakuje na nim powierzchni do umieszczenia tablicy o wymiarach określonych w ust. 1 pkt 1, dopuszcza się zmniejszenie: 1) wymiaru tablicy do minimum 300 mm szerokości i minimum 120 mm wysokości; 2) wysokości napisu "ODPADY" do minimum 80 mm i szerokości linii do minimum 12 mm. 3. Oznakowanie umieszcza się w widocznym miejscu z przodu środka transportu, na jego zewnętrznej powierzchni. 4. Oznakowanie powinno być czytelne i trwałe, w tym odporne na warunki atmosferyczne. 5. Wzór oznakowania środków transportu odpadów określa załącznik nr 1 do rozporządzenia". Z kolei § 10 rozporządzenia stanowi, że: "1. W przypadku środków transportu, o których mowa w § 9 ust. 1, przeznaczonych do transgranicznego transportu odpadów, zamiast oznakowania wskazanego w § 9 dopuszcza się oznakowanie środków transportu tablicą: 1) koloru białego o wymiarach 400 mm szerokości i 300 mm wysokości; 2) na której umieszcza się wielką literę "A" koloru czarnego o wysokości minimum 200 mm i szerokości linii minimum 20 mm. 2) Oznakowanie umieszcza się w widocznym miejscu z przodu środka transportu, na jego zewnętrznej powierzchni. 3. Oznakowanie powinno być czytelne i trwałe, w tym odporne na warunki atmosferyczne. 4. Wzór oznakowania środków transportu przeznaczonych do transgranicznego transportu odpadów określa załącznik nr 2 do rozporządzenia".
Ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości. Z akt sprawy, a w szczególności z protokołu kontroli wynika, że dniu 13 marca 2022 r. (godz. 23:50), w miejscowości C. [...], funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie zatrzymali do kontroli ciągnik samochodowy marki DAF, o nr rejestracyjnym [...], z naczepą marki Schwarzmueller, o nr rejestracyjnym [...], wykonujące przewóz w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez N. sp. z o.o. w P. Zestawem pojazdów kierował R. F. Według dokumentów przewozowych, okazanych przez kierowcę, towarem przewożonym w dniu przedmiotowej kontroli drogowej były odpady o kodzie 03 03 08 (makulatura), o wadze łącznej: 21.500 kg, transportowane z Polski z firmy: D. Sp. k., W., do Austrii F. GmbH. W wyniku rewizji ww. środka transportu kontrolujący stwierdzili odpady w postaci ścinek papieru i tektury. Zestaw pojazdów, którym wykonywany był transport, nie posiadał wymaganych oznaczeń. Kierowca kontrolowanego środka transportu, R. F., nie wniósł do protokołu żadnych zastrzeżeń i podpisał go bez uwag.
Zdaniem Sądu, organ dokonał prawidłowej kwalifikacji prawnej ustalonego stanu faktycznego, a w szczególności prawidłowo przyjął, że doszło do wykonywania przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady bez oznakowania środków transportu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach – co wyczerpuje hipotezę statuowanej powołanymi wyżej przepisami normy sankcjonującej. Norma ta została w zaskarżonej decyzji prawidłowo skonkretyzowana przez nałożenie kary w określonej przez prawo wysokości.
Organ odwoławczy dokonał prawidłowej oceny i zajął prawidłowe stanowisko wobec twierdzeń skarżącej, jakoby tablica z napisem "odpady" znajdowała się w kabinie kierowcy. Słusznie organ odwoławczy uznał, że okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w prawidłowo zebranym i kompletnym materiale dowodowym, na który składają się w szczególności protokół kontroli (podpisany przez kierowcę bez zastrzeżeń) oraz dokumentacja fotograficzna. Zgodzić się też należy z organem odwoławczym co do tego, że funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej, przeprowadzający kontrolę, nie mieli obowiązku poszukiwania tablicy z napisem "odpady" w kabinie kierowcy, oraz co do tego, że nie było potrzeby przeprowadzania na etapie postępowania odwoławczego dowodu osobowego z przesłuchania kierowcy, który już wcześniej podpisał protokół kontroli.
Niezależnie od powyższego, podkreślić należy, że gdyby nawet tablica z napisem "odpady" rzeczywiście znajdowała się w kabinie kierowcy, nie miałoby to znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Okoliczność ta z oczywistych względów nie eliminowałaby samego naruszenia przepisów o przewozie odpadów. Zdaniem Sądu, nie wyczerpywałaby ona również żadnej z przesłanek egzoneracyjnych, w tym przesłanek egzoneracyjnych opisanych w art. 92c u.t.d. W myśl tego przepisu: "1. Nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ, lub 3) od dnia ujawnienia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat. 1a. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w sprawach o nałożenie kary pieniężnej wobec osób, o których mowa w art. 92a ust. 2. 2. Przepisy ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio w przypadku nałożenia kary przez uprawniony zagraniczny organ".
W szczególności nie można by przyjąć, że skarżąca nie miała wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których nie mogła przewidzieć. W tym kontekście organ odwoławczy trafnie zwrócił uwagę na to, że skarżąca organizuje pracę kierowców i powinna sprawować nad nimi nadzór; posiada instrumenty prawne i faktyczne, aby zapewnić należyte wykonywanie obowiązków przez kierowców, aby nie dochodziło do naruszenia prawa. Powinnością skarżącej było zapewnienie – choćby przez odpowiednie czynności kontrolne i nadzorcze – nie tyle tego, by tablica z napisem "odpady" została wydana czy też znajdowała się gdziekolwiek w pojeździe, ile tego, by w czasie wykonywania przewozu pojazd był rzeczywiście oznaczony w sposób prawem przewidziany.
Powyższe rozważania zawierają już odniesienie się do zarzutów skargi, które Sąd uznał za niezasadne. Zdaniem Sądu, art. 92a ust. 1 u.t.d. został prawidłowo zastosowany; nie było też podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. Istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne zostały należycie wyjaśnione i nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego statuujących zasadę prawdy obiektywnej (art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a.). Materiał dowodowy jest kompletny i nie było potrzeby przeprowadzania rozprawy celem przesłuchania świadka – nie doszło zatem na naruszenia art. 86 k.p.a. w zw. z art. 89 § 2 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a.
W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a w szczególności nie narusza przepisów powołanych w skardze.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.