I SA/BD 16/24

I SA/Bd 16/24 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2024-08-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Halina Adamczewska-Wasilewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III FZ 92/24 - Postanowienie NSA z 2024-06-13
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art 220 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we [...], R. C. i T. C., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 8 listopada 2023 r., nr KO.411.1760.2023 KO.411.1761.2023 KO.411.1768.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić solidarnie stronie skarżącej - C. sp. z o.o. z siedzibą we [...], R. C. i T. C. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 144 zł (słownie: sto czterdzieści cztery złote), uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Włocławku utrzymało w mocy decyzję Prezydenta M. [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. określającą skarżącym zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości położonej we [...] przy ul. [...] lok. nr [...] (dz. nr [...] [...] KM 107) na 2022 r. w wysokości 10.418 zł.
Na decyzję organu II instancji skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2024 r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi przez uzupełnienie wpisu sądowego w kwocie 256 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia doręczono T. C. w dniu 22 lipca 2024 r. (k. 131 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał zatem
z dniem 2 lipca 2024 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścili należnego wpisu sądowego. Natomiast w piśmie z dnia 17 lipca 2024 r. T. C. oświadczył, że cofa skargę i wniósł o umorzenie postępowania oraz o zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej nieopłacenia.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.
z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.".
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W przedmiotowej sprawie wpis sądowy nie został uzupełniony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Ustosunkowując się natomiast do oświadczenia T. C. zawartego w piśmie z dnia 17 lipca 2024 r. o cofnięciu skargi wskazać należy, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zaznaczyć należy, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi
i umorzenie postępowania sądowego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga jest wniesiona skutecznie tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA
z 10 czerwca 1987r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207, postanowienie WSA w Rzeszowie z 14 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 835/14).
Zgodnie z przyjętym w doktrynie i orzecznictwie poglądem cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych (por. B. Dauter i inni – "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 375, postanowienia NSA z 3 stycznia 2008r., sygn. akt I OSK 1829/07).
W przedmiotowej sprawie skarga obarczona jest brakiem fiskalnym uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu. Wobec powyższego wniesiona skarga podlegać musi odrzuceniu, niezależnie od złożonego wniosku o jej cofnięcie.
W tej sytuacji Sąd, mając na względzie powyższe rozważania, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego przez skarżących solidarnie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.