I SA 2280/03

I SA 2280/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-02-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący/
Ewa Dzbeńska /sprawozdawca/
Joanna Runge-Lissowska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Protokolant Jolanta Zagrzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2004 r. sprawy ze skargi E. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] czerwca 2003 r. znak [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz skarżącej kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Sygn. I SA 2280/03
Uzasadnienie
Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. uchylił w trybie art. 132 kpa decyzję własną z dnia [...] maja 2003r. przyznającą E. T. dodatek mieszkaniowy w wysokości 187,35 zł. na okres sześciu miesięcy to jest od dnia 1 maja 2003r. do dnia 31 października 2003r. i przyznał E. T. dodatek mieszkaniowy w wysokości 177,59zł. na okres sześciu miesięcy to jest od dnia 1 maja 2003r. do dnia 31 października 2003r w
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2003r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy powyższa decyzję Prezydenta.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że skarżąca podnajmuje cześć swojego lokalu mieszkalnego osobie trzeciej. W tej sytuacji zgodnie z art.5 ust.2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych / Dz. U. Nr 71 poz. 734 / za powierzchnię użytkową lokalu mieszkalnego zamieszkałą przez wynajmującego uważa się powierzchnię pokoi zajmowanych przez gospodarstwo domowe wynajmującego oraz cześć powierzchni kuchni, łazienki, korytarzy i innych pomieszczeń wchodzących w skład tego lokalu, odpowiadającą stosunkowi członków gospodarstwa domowego wynajmującego do liczby osób zajmujących cały lokal. Jeśli ubiegający się o dodatek zajmuje część lokalu mieszkalnego to, stosownie do treści przepisu § 2 ust.4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych / Dz. U. Nr 156 poz. 1817 /,przy ustalaniu wydatków na mieszkanie uwzględnia się wydatki przypadające na te część lokalu lub domu.
Na powyższą decyzję wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. T. wskazując, że została ona wydana z naruszeniem prawa. W skardze podnosi, ze decyzja nie zawiera szczegółowego uzasadnienia co uniemożliwia zrozumienie rozstrzygnięcia. Ponadto decyzja wydana została z obrazą przepisu art. 139 kpa, bowiem została zmieniona na niekorzyść skarżącej mimo, że to właśnie skarżąca złożyła odwołanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1271 ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004r. Stosownie do treści art. 97 cytowanej wyżej ustawy sprawy, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Sformułowana w art. 110 kpa zasada związania organu wydaną decyzją przewiduje warunki , przy spełnieniu których organ administracji może zmienić lub uchylić wydaną przez siebie decyzję i to nieostateczną / art.132 kpa / jak i ostateczną /art. 127 § 3 kpa /. Przepis art. 127 § 2 kpa stanowi, że właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji państwowej wyższego stopnia, chyba, że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy ( art. 127 §2 kpa ). Jedynie wyjątkowo , w sytuacji, gdy odwołanie wniosły wszystkie strony a organ administracji państwowej uzna, że odwołanie to w całości zasługuje na uwzględnienie, może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni w całości zaskarżoną decyzję ( art. 132 §1 kpa ). Powyższa możliwość istnieje w przypadku gdy odwołanie wniosła jedna ze stron, a pozostałe strony wyraziły zgodę na uchylenie lub zmianę decyzji zgodnie z żądaniem odwołania.
Uchylenie decyzją Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2003r. w trybie art. 132 kpa decyzji własnej z dnia [...] maja 2003r. spowodowało wprawdzie uwzględnienie odwołania E. T. w całości, jednakże doprowadziło do pogorszenia jej sytuacji, poprzez przyznanie skarżącej dodatku mieszkaniowego w niższej wysokości niż w uchylonej decyzji. Podkreślić należy, że przepis art. 139 kpa zakazuje pogarszania przez organ odwoławczy sytuacji prawnej strony, która złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, chyba, że decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 138 kpa organ odwoławczy, którego uprawnienia są szersze niż organu działającego w trybie art. 132 kpa, nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej , tym bardziej nie może tego uczynić organ uprawniony do wydawania nowej decyzji w trybie art. 132 kpa. W tej sytuacji stwierdzić należy, że organ pierwszej instancji wydając decyzję w trybie art. 132 kpa naruszył zasadę reformacjonis in peius, co sprawia, że decyzja z dnia [...] czerwca 2003r. wydana została z rażącym naruszeniem prawa. co obligowało organ odwoławczy do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Okoliczność ta uszła uwadze Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które z naruszenie przepisów procedury administracyjnej utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego ma istotny wpływ na rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy z tego względu Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit.c i art. 152 oraz art. 200 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.