Orzeczenie · 2004-12-08

I SA 1447/03

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2004-12-08
NSAAdministracyjneWysokawsa
dekret warszawskiwłasność gruntównieruchomościpostępowanie administracyjnenieważność decyzjiprawo rzeczoweSKOWSAdawny właścicielużytkowanie gruntu

Sprawa dotyczyła skargi Federacji Związków Zawodowych Pracowników Kultury i Sztuki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która utrzymała w mocy decyzję stwierdzającą nieważność wcześniejszej decyzji administracyjnej Urzędu Dzielnicowego W. z 1988 r. o oddaniu w użytkowanie na czas nieokreślony działek gruntu Federacji. Powodem stwierdzenia nieważności było wydanie decyzji mimo nierozpatrzenia wniosku złożonego przez dawnego właściciela gruntu, Polską Akademię Umiejętności (PAU), na podstawie dekretu z 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. SKO uznało, że wniosek dawnego właściciela miał bezwzględne pierwszeństwo, a jego nierozpatrzenie stanowiło rażące naruszenie prawa (art. 7 ust. 2 dekretu). Federacja zarzucała SKO naruszenie prawa materialnego poprzez nieuwzględnienie zmian w prawach majątkowych PAU wynikających z późniejszych przepisów, a także naruszenie zasad postępowania administracyjnego, w tym przekroczenie terminu rozpatrzenia odwołania i nieudostępnienie akt sprawy. WSA w Warszawie oddalił skargę, uznając stanowisko SKO za prawidłowe. Sąd podkreślił, że postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji ma na celu eliminację wadliwych rozstrzygnięć, a rażące naruszenie prawa zachodzi, gdy treść decyzji jest w oczywistej sprzeczności z przepisem. Sąd potwierdził, że nierozpatrzenie wniosku dawnego właściciela było rażącym naruszeniem art. 7 ust. 2 dekretu, a późniejsze dyspozycje majątkiem PAU nie wpływały na jej pierwotne uprawnienia do gruntu. Sąd odniósł się również do kwestii odszkodowania, wskazując na wygaśnięcie przepisów dotyczących jego wypłaty oraz do zarzutów proceduralnych, uznając je za nieuzasadnione.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście dekretu warszawskiego i pierwszeństwa wniosków dawnych właścicieli. Znaczenie postępowania nadzorczego w administracji.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego związanego z dekretami warszawskimi i może mieć ograniczone zastosowanie do innych sytuacji prawnych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy nierozpatrzenie wniosku dawnego właściciela gruntu złożonego na podstawie dekretu z 1945 r. stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji o oddaniu gruntu w użytkowanie innemu podmiotowi?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, nierozpatrzenie wniosku dawnego właściciela gruntu złożonego na podstawie dekretu z 1945 r. stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji o oddaniu gruntu w użytkowanie innemu podmiotowi.

Uzasadnienie

Sąd podzielił stanowisko SKO, że wniosek dawnego właściciela złożony na podstawie dekretu z 1945 r. miał bezwzględne pierwszeństwo przed innymi wnioskami dotyczącymi nieruchomości. Wydanie decyzji o oddaniu gruntu w użytkowanie innemu podmiotowi bez rozpatrzenia tego wniosku stanowiło rażące naruszenie art. 7 ust. 2 dekretu.

Czy późniejsze zmiany w prawach majątkowych Polskiej Akademii Umiejętności miały wpływ na jej uprawnienia do gruntu nabyte na podstawie dekretu z 1945 r. pomimo nierozpatrzenia wniosku?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, późniejsze zmiany w prawach majątkowych Polskiej Akademii Umiejętności nie miały wpływu na jej pierwotne uprawnienia do gruntu, który w dacie wejścia w życie dekretu stanowił jej własność.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że dyspozycje majątkiem PAU nie wpływały na jej uprawnienia do gruntu, który w dacie wejścia w życie dekretu stanowił jej własność i na który złożono wniosek w trybie dekretowym.

Czy opieszałość organu w rozpatrzeniu odwołania stanowi podstawę do uchylenia decyzji stwierdzającej nieważność decyzji administracyjnej?

Odpowiedź sądu

Nie, opieszałość organu w rozpatrzeniu odwołania nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji stwierdzającej nieważność decyzji administracyjnej, jeśli skarżący dysponował środkami prawnymi do przyspieszenia postępowania.

Uzasadnienie

Sąd uznał zarzut opieszałości za chybiony, wskazując, że skarżący mógł zastosować środki prawne w celu przyspieszenia postępowania i że akta sprawy były udostępniane na żądanie strony.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę Federacji Związków Zawodowych Pracowników Kultury i Sztuki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymującą w mocy stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej.

Przepisy (13)

Główne

dekret art. 7 § ust. 2

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy

Nierozpatrzenie wniosku dawnego właściciela o przyznanie prawa wieczystej dzierżawy lub prawa zabudowy stanowi rażące naruszenie prawa.

dekret art. 156 § § 1 pkt. 2

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy

Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

k.p.a. art. 156 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Określa przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

ustawa wprowadzająca art. 97 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przekazanie spraw wniesionych do NSA przed 1 stycznia 2004 r. do rozpoznania przez WSA.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do oddalenia skargi.

dekret art. 7 § ust. 1

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy

Uprawnienie dotychczasowego właściciela do żądania przyznania prawa wieczystej dzierżawy (własności czasowej).

Pomocnicze

k.p.a. art. 35

Kodeks postępowania administracyjnego

Termin załatwiania spraw administracyjnych.

k.p.a. art. 9

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada udostępniania akt sprawy stronie.

dekret art. 8

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy

Przejście budynków na własność gminy i obowiązek wypłaty odszkodowania.

dekret art. 9 § ust. 3

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy

Konieczność wydania rozporządzenia wykonawczego do wypłaty odszkodowania.

u.g.g. art. 82 § ust. 1

Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości

Wygaszenie przepisów art. 7 ust. 4 i 5 oraz art. 8 dekretu warszawskiego.

u.PAN

Ustawa z dnia 30 października 1951 r. o Polskiej Akademii Nauk

Uchwała Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 1952r.

Przejmowanie przez PAN zakładów i placówek PAU na rzecz Skarbu Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nierozpatrzenie wniosku dawnego właściciela gruntu złożonego na podstawie dekretu z 1945 r. stanowi rażące naruszenie prawa. • Wniosek dawnego właściciela złożony na podstawie dekretu z 1945 r. miał bezwzględne pierwszeństwo przed innymi wnioskami. • Późniejsze zmiany w prawach majątkowych PAU nie wpływały na jej pierwotne uprawnienia do gruntu.

Odrzucone argumenty

Naruszenie prawa materialnego poprzez nieuwzględnienie zmian w prawach majątkowych PAU. • Naruszenie zasad postępowania administracyjnego przez opieszałość organu. • Naruszenie zasad postępowania administracyjnego przez nieudostępnienie akt sprawy.

Godne uwagi sformułowania

rażące naruszenie prawa • bezwzględne pierwszeństwo • wyeliminowanie z obrotu prawnego • domniemanie legalności • nieodwracalne skutki prawne

Skład orzekający

Marek Stojanowski

przewodniczący sprawozdawca

Elżbieta Lenart

sędzia

Elżbieta Sobielarska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście dekretu warszawskiego i pierwszeństwa wniosków dawnych właścicieli. Znaczenie postępowania nadzorczego w administracji."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego związanego z dekretami warszawskimi i może mieć ograniczone zastosowanie do innych sytuacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy historycznego dekretu warszawskiego i jego wpływu na współczesne stosunki własnościowe, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie nieruchomości i historii prawa.

Nieważność decyzji o gruncie: Czy nierozpatrzony wniosek sprzed dekad może unieważnić użytkowanie?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst