I PKN 33/01

Postanowienie z dnia 29 czerwca 2001 r. 
I PKN 33/01 
 
Wskazanie istotnego zagadnienia prawnego nie stanowi przeszkody dla 
odmówienia przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli rozstrzygnięcie tego za-
gadnienia wykraczałoby poza zakres rozpoznania sprawy określony w art. 39311 
§ 1 KPC. 
 
 
Sędzia SN Jerzy Kwaśniewski. 
 
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 
2001 r. sprawy z powództwa Mariana M. przeciwko Polskiej Żegludze Morskiej w S. 
o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji wniesionej przez powoda od wyroku 
Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie z dnia 27 
września 2000 r. [...] 
 
 
o d m ó w i ł   przyjęcia kasacji do rozpoznania. 
 
U z a s a d n i e n i e 
 
 
Wyrokiem z dnia 27 września 2000 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń 
Społecznych w Szczecinie oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego-
Sądu Pracy w Szczecinie z dnia 31 marca 2000 r. oddalającego powództwo o przy-
wrócenie do pracy. 
 
W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Okręgowy, stwierdzając bezzasadność za-
rzutów apelacji, w szczególności wskazał na to, że ustalenia faktyczne wyroku Sądu 
Pracy zostały niewadliwie wyprowadzone z niebudzącej zastrzeżeń oceny zebranego 
w sprawie materiału. Decydujące znaczenie miało ustalenie, że powód ze swej winy 
dopuścił się ciężkiego naruszenia swych obowiązków pracowniczych wobec pozwa-
nego pracodawcy (art. 52 § 1 pkt 1 KP) z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności 
w pracy od dnia 14 grudnia 1998 r. do czasu rozwiązania umowy o pracę z dniem 11 
stycznia 1999 r. bez wypowiedzenia. 

 
2
 
Kasacja powoda zawiera wskazanie podstaw kasacyjnych określonych w art. 
3931 pkt 1 i 2 KPC. Jako na naruszenie prawa materialnego powołano się na naru-
szenie określonych postanowień umowy zawartej między stronami w związku z art. 
38 KC i art. 300 KP, w związku z art. 31 KP. Natomiast w zakresie podstawy proce-
sowej kasacja powołała się na naruszenie art. 378 KPC w związku z art. 379 pkt 5 
KPC „przez nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podniesionych przez 
skarżącego w apelacji... a przez to uniemożliwienie powodowi ochrony swych praw”. 
 
Przedstawiając okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji (art. 3933 § 1 
pkt 3 KPC w związku z art. 3931 KPC) podniesiono przede wszystkim nieważność 
postępowania wynikającą z zarzuconej wadliwości uzasadnienia zaskarżonego wy-
roku. Ponadto, według strony powodowej, w sprawie występują istotne zagadnienia 
prawne związane ze skutecznością oświadczenia woli także w kontekście skutecz-
ności wskazanego wyroku Sądu Pokoju w Luksemburgu. 
 
 
Sąd Najwyższy stwierdzając, że: 
- kasacja w sposób oczywiście bezpodstawny łączy zarzucone przez siebie 
niedokładności (według oceny powoda) uzasadnienia wyroku z nieważnością postę-
powania wynikającą jakoby z pozbawienia strony możności obrony swych praw (art. 
379 pkt 5 KPC w związku z art. 393 § 2 KPC); 
- podstawa faktyczna zaskarżonego wyroku nie została w kasacji zakwestio-
nowana, wobec braku odpowiedniej podstawy procesowej (por. art. 39311 § 1 i § 2 
KPC); 
- ocena prawna wyroku dotyczy zastosowania art. 52 § 1 pkt 1 KP do ustalo-
nej podstawy faktycznej, w której podniesione w kasacji zagadnienia prawne, bądź 
nie występują, bądź nie są istotne; 
- zachodzą przyczyny odmówienia przyjęcia kasacji do rozpoznania w rozu-
mieniu art. 393 § 1 KPC - orzekł stosownie do art. 3937 § 1 KPC. 
========================================