I PK 107/18

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 kwietnia 2019 r. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanego Z. K. od wyroku Sądu Okręgowego w G., który oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Z. zasądzającego od pozwanego na rzecz powodów (D. C., A. K., B. B.) kwoty tytułem ryczałtu za noclegi w kabinach pojazdów w transporcie międzynarodowym. Pozwany zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych (art. 328 § 2 k.p.c.) oraz prawa materialnego, w szczególności art. 2 pkt 7, art. 4 ustawy o czasie pracy kierowców i art. 77⁵ § 1 i 2 k.p., argumentując, że po wyroku Trybunału Konstytucyjnego K 11/15 przepisy te nie mają zastosowania. Sąd Najwyższy, powołując się na własną uchwałę II PZP 1/14 oraz orzecznictwo TSUE i SN, podkreślił, że noclegi w kabinach nie stanowią bezpłatnego wypoczynku i wymagają rekompensaty. Sąd wskazał, że wyrok TK nie wyklucza możliwości zasądzania takich świadczeń, a do czasu wprowadzenia nowych regulacji należy stosować dotychczasową linię orzeczniczą. Podkreślono, że zakładowe lub umowne regulacje wyłączające obowiązek pokrywania kosztów noclegów są bezskuteczne. Sąd Najwyższy zaznaczył, że pozwany wprowadził regulacje dotyczące ryczałtów dopiero od 1 marca 2014 r., a wcześniejszy brak takich regulacji obciążał pracodawcę. W skardze kasacyjnej zabrakło zarzutów dotyczących miarkowania wysokości ryczałtów, co uniemożliwiło Sądowi Najwyższemu weryfikację wyroku w tym zakresie. W związku z tym skargę kasacyjną odmówiono przyjęcia do rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający