Pełny tekst orzeczenia

I OZ 64/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I OZ 64/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Mariola Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
IV SA/Wr 633/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2026-01-21
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art.46 § 2 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2026 r., sygn. akt IV SA/Wr 633/25 o odrzuceniu skargi K.D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 października 2025 r., nr 010070/684/9726742/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia aktywni rodzice w pracy postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 21 stycznia 2026 r., sygn. akt IV SA/Wr 633/25 odrzucił skargę K.D. (dalej "skarżący") na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 października 2025 r., nr 010070/684/9726742/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia aktywni rodzice w pracy.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 14 listopada 2025 r. skarżący wniósł skargę na ww. decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącego do uzupełnienia braku skargi poprzez podanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, po dwukrotnej próbie doręczenia na adres wskazany w skardze, dołączono do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 29 grudnia 2025 r.
W konsekwencji powyższego, Sąd uznał, że powyższe okoliczności obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a.").
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania oraz uznanie, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostało skutecznie doręczone. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:
- naruszenie art. 49 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 73 § 1-4 k.p.a. poprzez przyjęcie skuteczności doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w drodze fikcji doręczenia mimo, że wezwanie to nie dotarło do skarżącego w sposób umożliwiający zapoznanie się z jego treścią;
- naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo braku skutecznego doręczenia wezwania;
- naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP polegające na pozbawieniu skarżącego realnej możliwości uzupełnienia braków formalnych skargi;
- błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na przyjęciu, że skarżący pozostawił wezwanie bez odpowiedzi, podczas gdy nigdy nie otrzymał wezwania ani awiza dotyczącego tego wezwania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie – stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym – przewidzianym w art. 46 P.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
W rozpoznawanej sprawie, w związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi skargi, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2025 r. skarżący został wezwany do wskazania swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji operatora pocztowego umieszczonych na kopercie, w której przedmiotowe wezwanie zostało przesłane stronie oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana - pierwszy raz w dniu 12 grudnia 2025 r. i powtórnie w dniu 22 grudnia 2025 r. Wobec powyższego Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że przesyłka adresowana do skarżącego i niepodjęta w terminie została skutecznie doręczona z dniem 29 października 2025 r. w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a. W terminie wyznaczonym w ww. zarządzeniu skarżący nie podał swojego numeru PESEL, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja zażalenia również nie wzruszyła domniemania prawidłowości oraz skuteczności doręczenia przesyłki i nie mogła odnieść pożądanego skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia. Twierdzenie skarżącego, że nie otrzymał zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej, wobec znajdujących się w aktach sprawy dowodów, czyli dokonanych na przesyłce adnotacji urzędowych, należy uznać za niewystarczające. Skarżący w zażaleniu przedstawił potwierdzenie odebrania innej przesyłki, odebranej przez niego w dniu 5 stycznia 2026 r. na okoliczność, że w tym dniu przebywał w domu, jednakże okoliczność ta nie mogła stanowić o podważeniu prawidłowego rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Ponadto w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu wskazującego na zwrócenie się przez skarżącego do placówki Poczty Polskiej z reklamacją na okoliczność niedostarczenia obydwy awiz.
Z tych powodów uznać należy, że zaskarżone postanowienia odpowiada prawu.
Końcowo, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zostanie rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po zwrocie akt z Sądu II instancji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.