I OZ 470/25

I OZ 470/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Przybysz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
659
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
II SAB/Wr 1366/24 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2024-12-30
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 § 1, art. 214 § 1, art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2, art. 198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.Z. i P.Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 26 maja 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 1366/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 1366/24 w sprawie ze skargi G.Z. i P.Z. o wznowienie postępowania zakończonego nieprawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 21 listopada 2024 r., sygn. akt II SAB/Wr 1044/24 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 26 maja 2025 r. Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie tego Sądu z 24 kwietnia 2025 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia, w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 122).
Pismem z 20 czerwca 2025 r. skarżący zastępowani przez pełnomocnika zaskarżyli powyższe zarządzenie, nie zgadzając się z jego treścią (k. 130).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 953.; dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (to jest od skargi sprzeciwu od decyzji, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie.
Rozpoznając zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, Naczelny Sąd Administracyjny bada jego zgodność z prawem, tj. prawidłowość wskazania podstawy prawnej żądanego wpisu oraz jego wysokość.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie powyższe przepisy zastosowano w sposób prawidłowy i zasadnie wezwano pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wysokość należnego wpisu została również prawidłowo ustalona na kwotę 100 złotych. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535) wpis stały w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych.
Niewątpliwie zatem prawidłowo określono wysokość wpisu sądowego w sprawie. Wobec tego, że skarżący nie korzystali ze zwolnienia od kosztów sądowych, zachodziły podstawy do wezwania ich pełnomocnika do uiszczenia tej opłaty sądowej w siedmiodniowym terminie pod rygorem odrzucenia zażalenia. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.
Odnosząc się wprost do zażalenia skarżących, zauważyć należy, że nie zawierało ono argumentów mogących skutecznie podważyć prawidłowość zaskarżonego postanowienia. Zarzut naruszenia przepisów m.in. Konstytucji RP, w zakresie prawa do sądu, również nie zasługiwał na uwzględnienie. Stwierdzić należy, że prawo to nie ma charakteru absolutnego. Realizacja prawa do sądu, jak i równości wobec prawa wymaga dokonywania czynności procesowych w sposób zgodny z prawem. Tak więc nie można argumentować, że doszło do naruszenia przepisów Konstytucji RP i w konsekwencji pozbawienia skarżących możności rzetelnego procesu, jeżeli skarżący nie dopełnili wymagań formalnych, w tym przypadku nie uiścili wpisu od zażalenia. Skoro zatem Sąd I instancji nie naruszył przepisów prawa normujących instytucję wezwania do uiszczenia wpisu, to powyższy zarzut należy uznać za bezzasadny.
W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a.