I OZ 338/21

I OZ 338/21 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2021-10-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-08-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Monika Nowicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Wa 1762/20 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2021-01-11
I OZ 316/23 - Postanowienie NSA z 2023-08-04
Skarżony organ
Minister Rozwoju
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 219 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 1762/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie – orzekając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." - odrzucił skargę D. S. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 853 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczony został pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 grudnia 2020 r. Termin do jego wykonania upływał zatem w dniu 9 grudnia 2020 r. Mimo upływu powyższego terminu skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi.
W dniu 10 grudnia 2020 r. do Sądu wpłynęło natomiast pismo z 2 grudnia 2020 r., w którym pełnomocnik skarżącej poinformował, że złożył wniosek do WSA we Wrocławiu o przekierowanie opłaty sądowej od skargi złożonej omyłkowo na konto bankowe WSA we Wrocławiu.
W dniu 14 grudnia 2020 r. wpisano do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie kwotę 853 zł tytułem wpisu od skargi, przekazaną przez WSA we Wrocławiu.
W tym stanie sprawy Sąd stwierdził, że skarżąca mimo stosownego wezwania Sądu, nie uiściła w wyznaczonym terminie należnego wpisu sądowego, co uzasadniało jej odrzucenie. Jak zauważył bowiem Sąd, z treści art. 219 § 2 p.p.s.a. wynika, iż wpis musi być uiszczony na rzecz właściwego, a nie któregokolwiek sądu administracyjnego. Stąd niemożliwym jest, zdaniem Sądu, uznanie za prawidłowy wpis od skargi uiszczony przez skarżącą na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Bez znaczenia przy tym jest, że przedmiotowy wpis przekazany został przez WSA we Wrocławiu na rachunek bankowy WSA w Warszawie, zwłaszcza, że przekazanie nastąpiło 14 grudnia 2020 r., a zatem po upływie wyznaczonego w zarządzeniu z dnia 25 listopada 2020 r. terminu do uiszczenia wpisu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżącą, podnosząc zarzut naruszenia:
- art. 219 i 220 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do uiszczenia opłaty sądowej od skargi;
- art. 7, 7b, 8, 12 k.p.a. oraz art. 7 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na
wynik sprawy przez ich niezastosowanie i brak rzetelnego, szybkiego i praworządnego przeprowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
W oparciu o powyższe zarzuty, skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
W uzasadnieniu zażalenia strona podnosiła, że odrzucenie skargi nastąpiło przedwcześnie, mimo pełnego wyjaśnienia przez nią sprawy. Ponadto WSA we Wrocławiu natychmiast po otrzymaniu prośby o przeksięgowanie opłaty, przekierował tę opłatę do WSA w Warszawie, a zatem w dniu wydawania postanowienia o odrzuceniu skargi, Sąd I instancji posiadał na swoim rachunku bankowym opłatę od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2). Stosownie do treści art. 220 § 3 wskazanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W myśl natomiast art. 219 § 2 p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Z przepisu tego w sposób jednoznaczny wynika, iż opłata sądowa musi być uiszczona na rachunek właściwego, a nie któregokolwiek sądu administracyjnego. W związku z powyższym uiszczenie wpisu od skargi na rachunek niewłaściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego nie spełnia wymagań art. 219 § 2 p.p.s.a. i stanowi podstawę do odrzucenia skargi w oparciu o art. 230 § 2 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, za prawidłowe uznać należy stanowisko Sądu
I instancji, iż skarżąca, mimo stosownego wezwania, nie uiściła w wyznaczonym terminie należnego wpisu sądowego. W rozpoznawanym przypadku uiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi na niewłaściwy rachunek bankowy, tj. rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - jako niezgodne z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. - nie stanowiło bowiem wykonania zarządzenia o uiszczeniu wpisu sądowego, tym bardziej, że przedmiotowy wpis został przekazany przez WSA we Wrocławiu na rachunek bankowy WSA w Warszawie w dniu 14 grudnia 2020 r., a więc po upływie terminu do uiszczenia wpisu (potwierdzenie wpisu do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie, k. 29). W konsekwencji prawidłowo również Sąd Wojewódzki odrzucił skargę na podstawie art. 230 § 2 p.p.s.a.
Wpływu na powyższe nie miała podnoszona w zażaleniu okoliczność, iż w dniu wydania postanowienia o odrzuceniu skargi, Sąd I instancji posiadał już na swoim rachunku bankowym opłatę od skargi. Decydujące znaczenie przy ocenie prawidłowości wykonania wezwania do uiszczenia wpisu miał bowiem termin wskazany w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (tj. 7 dni od dnia doręczania odpisu zarządzenia), który w niniejszej sprawie upływał 9 grudnia 2020 r., a nie termin, w którym Sąd I instancji dokonał tej oceny.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.