Pełny tekst orzeczenia

I OZ 297/07

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I OZ 297/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-04-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-04-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Runge -Lissowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne
Ochrona danych osobowych
Sygn. powiązane
II SA/Wa 1692/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2008-04-17
I OZ 912/07 - Postanowienie NSA z 2007-12-06
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184 w zw z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1692/06 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia 28 czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał J. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia 28 czerwca 2006 r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Sąd wezwał stronę do uiszczenia kwoty 200 zł., zaś wysokość wpisu ustalona została na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Na powyższe zarządzenie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła J. S. podnosząc, iż wpis powinien wynosić 100 zł zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem skarga wniesiona w sprawie dotyczyła w istocie bezczynności organu administracji jakim jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Ponadto skarżąca wniosła o rozpoznanie skargi mimo nieuiszczenia wpisu sądowego oraz o zwolnienie jej od kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w sprawach ze skarg niewymienionych w poprzednich ustępach tego przepisu wynosi 200 zł. Przepis ten znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie, bowiem - wbrew twierdzeniom strony, iż skarżyła ona w istocie bezczynność organu - skarga dotyczyła decyzji wydanej przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia kwoty 200 zł.
Jednocześnie podkreślić należy, iż niemożliwym jest rozpoznanie skargi, od której nie został uiszczony należny wpis. Powołane przez skarżącą przepisy kpa nie mają bowiem zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Brak konieczności uiszczenia wpisu sądowego możliwy jest jedynie wówczas, gdy strona korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zgodnie z art. 239 powołanej ustawy, bądź też gdy stronie przyznane zostało prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z tych sytuacji.
W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i w tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy.