I OZ 201/25Grzywna za opóźnienie w przekazaniu skargi do sadu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie Gminy K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który wymierzył Gminie grzywnę w wysokości 1000 zł za nieprzekazanie skargi sądowi w terminie. Sąd I instancji wskazał, że mimo upływu ponad roku i dziewięciu miesięcy od wpływu skargi do organu, nie została ona przekazana, a dopiero po wnioskach Prokuratora i złożeniu wniosku o ukaranie grzywną, organ odnalazł skargę i przekazał ją sądowi. Gmina w zażaleniu zarzuciła błędną interpretację art. 55 § 1 p.p.s.a., twierdząc, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny i powinno być uzasadnione okolicznościami. Argumentowała, że opóźnienie wynikało z błędu polegającego na umieszczeniu skargi w dokumentacji podlegającej archiwizacji, a po jej odnalezieniu została niezwłocznie przesłana. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że obowiązek terminowego przekazania skargi jest bezwzględny, a sąd ma pewną dozę uznania co do samej możliwości orzeczenia grzywny, ale nie co do jej obligatoryjności w przypadku spełnienia przesłanek. Podkreślono, że grzywna ma charakter dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny. NSA zaznaczył, że przyczyny nieprzekazania skargi pozostają bez znaczenia dla samego faktu wymierzenia grzywny, mogą jedynie wpływać na jej wysokość. W ocenie NSA, błąd organu polegający na zagubieniu skargi nie wyłącza winy ani nie usprawiedliwia znacznego opóźnienia, a wymierzona grzywna w wysokości 1000 zł (niższa niż wnioskowana przez Prokuratora) była współmierna do stopnia zawinienia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający