Orzeczenie · 2023-07-06

I OSK 827/21

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2023-07-06
NSAAdministracyjneWysokansa
świadczenie wychowawczebezczynność organuskarga kasacyjnaNSAprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymirażące naruszenie prawazwłoka organurekompensata

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Wojewody Pomorskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który stwierdził rażącą bezczynność Wojewody w postępowaniu dotyczącym ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego oraz przyznał skarżącej J. K. sumę pieniężną. Wojewoda zarzucał niewłaściwe zastosowanie art. 149 § 1a p.p.s.a. poprzez uznanie bezczynności za rażącą, zamiast zwykłą, oraz niewłaściwe zastosowanie art. 149 § 2 p.p.s.a. w zakresie przyznania sumy pieniężnej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Sąd podkreślił, że rażące naruszenie prawa charakteryzuje się oczywistością i ciężkością, a w niniejszej sprawie wielomiesięczne zaniechanie organu w załatwieniu wniosku o świadczenie wychowawcze, mimo wpływu wniosku i braku podjęcia działań przez ponad osiem miesięcy, stanowiło rażące naruszenie prawa. Sąd wskazał, że działania organu podjęte zostały dopiero po wniesieniu ponaglenia i skargi, co świadczy o lekceważeniu obowiązków. NSA uznał również, że przyznanie sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. było uzasadnione drastycznością zwłoki organu i miało charakter dyscyplinująco-represyjny, a wysokość rekompensaty mieściła się w granicach ustawowych. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Uzasadnienie rażącego charakteru bezczynności organu w sprawach świadczeń socjalnych oraz zasadność przyznawania rekompensaty pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyfiki spraw administracyjnych i stosowania przepisów p.p.s.a., w szczególności w kontekście świadczeń wychowawczych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy wielomiesięczna zwłoka organu w rozpatrzeniu wniosku o świadczenie wychowawcze, pomimo braku działań i ignorowania zapytań strony, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, taka zwłoka stanowi rażące naruszenie prawa.

Uzasadnienie

Rażące naruszenie prawa charakteryzuje się oczywistością i ciężkością. Wielomiesięczne zaniechanie organu w załatwieniu wniosku o świadczenie wychowawcze, brak działań i lekceważenie obowiązków, nawet jeśli nie były celowe, uzasadniają kwalifikację bezczynności jako rażącej.

Czy w przypadku stwierdzenia rażącej bezczynności organu, przyznanie skarżącej sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. jest uzasadnione?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, przyznanie sumy pieniężnej jest uzasadnione w przypadku drastycznej zwłoki organu.

Uzasadnienie

Środki dodatkowe na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. mają charakter dyscyplinująco-represyjny i powinny być stosowane w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki. Długotrwała bezczynność organu w sprawie świadczenia wychowawczego uzasadnia zastosowanie tych środków, aby zrekompensować stronie poniesione straty i zapobiec dalszemu lekceważeniu prawa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Wojewody Pomorskiego od wyroku WSA w Gdańsku.

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 149 § § 1a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rażące naruszenie prawa w rozumieniu tego przepisu to stan, w którym bez wątpliwości można stwierdzić oczywiste naruszenie prawa, które nosi cechy ciężkości i nie pozwala na akceptację w demokratycznym państwie prawa.

p.p.s.a. art. 149 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis ten pozwala na przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej w przypadku stwierdzenia bezczynności organu, mającej charakter dyscyplinująco-represyjny, stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki.

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna oddalenia skargi kasacyjnej.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania.

Ustawa z dnia 26 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz niektórych innych ustaw art. 7 § ust. 2

Określa termin załatwienia sprawy dotyczącej świadczenia wychowawczego złożonej do 31 sierpnia 2019 r. – do dnia 31 października 2019 r.

ustawa 500+ art. 23 § ust. 1a

Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy w wychowaniu dzieci

Dotyczy wezwania wnioskodawczyni do nadesłania określonych dokumentów i informacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Bezczynność organu w sprawie świadczenia wychowawczego trwała ponad osiem miesięcy od wpływu wniosku, co stanowi rażące naruszenie prawa. • Działania organu podjęte zostały dopiero po wniesieniu ponaglenia i skargi na bezczynność, co świadczy o lekceważeniu obowiązków. • Przyznanie skarżącej sumy pieniężnej jest uzasadnione drastycznością zwłoki organu i ma charakter dyscyplinująco-represyjny. • Wysokość przyznanej sumy pieniężnej mieści się w granicach ustawowych.

Odrzucone argumenty

Bezczynność organu powinna zostać uznana za zwykłą, a nie rażącą, gdyż działania organu nie nosiły znamion złej woli ani nie miały charakteru zamierzonego. • Skarżąca nie poniosła żadnej straty finansowej ani krzywdy, co czyni przyznanie sumy pieniężnej nieuzasadnionym.

Godne uwagi sformułowania

bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, bez wątpliwości i wahań można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty • naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne • elementarne i jaskrawe lekceważenie przez organ obowiązków w zakresie przestrzegania prawa strony do terminowego załatwienia sprawy • środki dodatkowe wskazane w tym przepisie mają charakter dyscyplinująco-represyjny, które powinny być stosowane w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy

Skład orzekający

Monika Nowicka

przewodniczący

Aleksandra Łaskarzewska

sędzia

Arkadiusz Blewązka

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie rażącego charakteru bezczynności organu w sprawach świadczeń socjalnych oraz zasadność przyznawania rekompensaty pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki spraw administracyjnych i stosowania przepisów p.p.s.a., w szczególności w kontekście świadczeń wychowawczych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak długotrwała i rażąca bezczynność organu administracji publicznej może prowadzić do konsekwencji prawnych, w tym przyznania rekompensaty pieniężnej dla obywatela.

Organ czekał 11 miesięcy na rozpatrzenie wniosku o świadczenie wychowawcze. Sąd ukarał go za rażącą bezczynność.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Cytowane w odpowiedziach

Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst