I OSK 2003/25

I OSK 2003/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-05-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Monika Nowicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Gd 304/25 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2025-09-24
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 września 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 304/25 w sprawie ze skargi K.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 marca 2025 r. nr SKO Gd/3817/24 w przedmiocie umorzenia zobowiązań z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 24 września
2025 r. (sygn. akt II SA/Gd 304/25), oddalił skargę K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 marca 2025 r.
nr SKO Gd/3817/24 utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia 6 marca 2023 r. nr FA.8321.63.75.2023 o odmowie umorzenia dłużnikowi alimentacyjnemu K. Z. w całości należności wraz odsetkami ustawowymi z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz zaliczek alimentacyjnych dla osoby uprawnionej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł K.Z.
Pismem z dnia 12 maja 2026 r. skarżący wniósł zaś do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzenie egzekucji na kwotę blisko 90 000 zł wobec osoby, której tożsamość jako dłużnika nie została jednoznacznie wykazana, powoduje dla niego nieodwracalną szkodę majątkową i życiową. Podnosił, że od lat funkcjonuje w bardzo trudnej sytuacji życiowej (przebywał poza granicami kraju, jest wychowankiem domu dziecka oraz objęty był programem bezdomności). Nigdy jednak nie uciekał przed wymiarem sprawiedliwości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji cytowanego przepisu wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Podkreślenia jednocześnie wymaga, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może dotyczyć tylko takiego aktu, który nadaje się i podlega wykonaniu, a zwłaszcza gdy nakłada na stronę określone obowiązki lub przyznaje prawa. Wstrzymaniu wykonania podlegają bowiem decyzje, które nadają się do wykonania i mogą być wykonywane, zwłaszcza w trybie egzekucji. Chodzi tu o takie decyzje, które nakładają na stronę pewne obowiązki lub przyznają prawa. Cechy tej nie mają natomiast akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (zob. J. P. Tarno, Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186
i n.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący kasacyjnie wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 marca 2025 r.
utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia 6 marca 2023 r., którą to decyzją organ I instancji odmówił mu umorzenia w całości należności wraz odsetkami ustawowymi z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz zaliczek alimentacyjnych dla osoby uprawnionej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie wywołuje jednak skutków, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie jej wykonania. Jej przedmiotem nie jest nakazane zachowanie się podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego do wykonania, które polegałoby na działaniu, zaniechaniu określonego działania, czy znoszeniu zachowania innych podmiotów. Strona nie nabyła także na jej mocy praw. Skarżący jest natomiast zobowiązany do zapłaty kwoty, o jakiej mowa we wniosku nie na mocy kwestionowanej w niniejszej sprawie decyzji, o której wstrzymanie wnioskował, lecz na mocy stosownego tytułu wykonawczego. Rozstrzygnięcie zawarte w decyzji
o odmowie umorzenia należności nie skutkuje zatem dla skarżącego niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z podanych względów, wniosek skarżącego nie podlegał uwzględnieniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.