I OSK 1557/25

I OSK 1557/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-10-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Iwona Bogucka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 2249/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-04-14
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odmówiono sprostowania postanowienia
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 156 § 1, art. 166, art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 1 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B.D., M.W. i B.C. o sprostowanie punktu drugiego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2026 r., sygn. akt I OSK 1557/25 w sprawie ze skargi kasacyjnej B.D., M.W. i B.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2249/24 w sprawie ze skargi B.D., M.W. i B.C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 27 czerwca 2024 r., nr 2521/2024 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odmówić sprostowania punktu drugiego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2026 r., sygn. akt I OSK 1557/25.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 sierpnia 2026 r., sygn. akt I OSK 1557/25, w wyniku cofnięcia skargi kasacyjnej, umorzył postępowanie ze skargi kasacyjnej B.D., M.W. i B.C. (dalej: skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 2249/24, którym oddalono skargę skarżących na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 27 czerwca 2024 r., nr 2521/2024 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W punkcie drugim postanowienia zwrócono solidarnie skarżącym kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Pismem z 10 września 2026 r. pełnomocnik skarżących wniósł o sprostowanie punktu drugiego postanowienia, podnosząc, że wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony przez mocodawców w łącznej kwocie 300 zł, a dowód dokonania tej opłaty znajduje się w załączniku do skargi kasacyjnej oraz w załączniku do składanego obecnie wniosku. W ocenie pełnomocnika doszło do oczywistej omyłki, bowiem winno dojść do zwrotu kwoty 300 zł, co wynika z powołanego przez Sąd przepisu art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z uzasadnienia postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten ma także zastosowanie do postanowień (art. 166 p.p.s.a.). Podstawą możliwości sprostowania jest zaistnienie omyłek, które mają dodatkowo, co nie ma znaczenia w realiach tej sprawy, oczywisty charakter. Nie podlega sprostowaniu postanowienie, w którym omyłek nie ujawniono.
Jak wynika z akt sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 sierpnia 2026 r. zwrócił solidarnie skarżącym kwotę 100 zł, jaką uiszczono tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Wbrew stanowisku pełnomocnika reprezentującego skarżących, nie doszło w tym przypadku do omyłki co do wysokości kwoty podlegającej zwrotowi. Otóż z akt sprawy wynika, że jakkolwiek do skargi kasacyjnej dołączono dowód uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 300 zł (potwierdzenie przelewu z rachunku bankowego jednej ze skarżących, k. 298 akt sądowych), a dowód tej wpłaty zaksięgowano w rejestrze dochodów (k. 311 akt sądowych), to 22 sierpnia 2025 r. Przewodnicząca Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządziła zwrot na rzecz wpłacającego, nadpłaconego wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Wpis od skargi kasacyjnej został zatem uiszczony w wysokości 100 zł i w takiej też wysokości został zwrócony.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 oraz art.193 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.