Pełny tekst orzeczenia

I NZ 7/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I NZ 7/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 6 maja 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Mirosław Sadowski 
  
w sprawie z zażalenia H.C.  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 22 stycznia 2026 r. w 
sprawie o sygn. V S 87/25,  
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw 
Publicznych w dniu 6 maja 2026 r.,  
  
odrzuca zażalenie.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Pismem z dnia 16 lutego 2026 r. H.C. wniósł zażalenie na postanowienie 
Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 22 stycznia 2026 r. w sprawie o sygn. V S 
87/25. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:  
Zażalenie podlegało odrzuceniu.  
Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym 
obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w 
sprawach 
własności 
intelektualnej 
także 
przez 
rzeczników 
patentowych. 
Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem 
przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. 
Przymus adwokacki ustanowiony 
w art. 
871 
k.p.c. 
obejmuje 
wszystkie 
postępowania należące do właściwości Sądu Najwyższego. Pisma procesowe 

I NZ 7/26              
2 
 
 
sporządzone z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlegają zwrotowi bez wzywania 
do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej, a środki zaskarżenia, w tym 
skarga kasacyjna i zażalenie, podlegają – na zasadach ogólnych i również bez 
wdrażania procedury naprawczej – odrzuceniu, na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., 
zaś w wypadku zażaleń także w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. (postanowienie Sądu 
Najwyższego z 10 września 2024 r., III CZ 139/24). Przymusem adwokacko-
radcowskim, o którym mowa w art. 871 § 1 k.p.c. objęte było również zażalenie na 
postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 22 stycznia 2026 r. w sprawie o 
sygn. V S 87/25. 
Mając powyższe na uwadze, zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie 
art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. 
 
[r.g.]