I NZ 35/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie spółki E. na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające skargę kasacyjną, uznając ją za niedopuszczalną w sprawie dotyczącej świadectwa pochodzenia energii elektrycznej.
Sprawa dotyczyła zażalenia spółki E. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło skargę kasacyjną spółki od wcześniejszego postanowienia oddalającego zażalenie na decyzję Prezesa URE o odmowie wydania świadectwa pochodzenia energii elektrycznej. Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna była niedopuszczalna, ponieważ orzeczenie Sądu Apelacyjnego nie było wyrokiem oddalającym apelację ani postanowieniem kończącym postępowanie w sposób umożliwiający kasację. W konsekwencji zażalenie spółki zostało oddalone.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda, E. spółki z o.o. sp. k., na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę kasacyjną spółki od postanowienia oddalającego zażalenie na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o odmowie wydania świadectwa pochodzenia energii elektrycznej. Sąd Apelacyjny uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną, powołując się na ograniczone katalogi orzeczeń zaskarżalnych skargą kasacyjną w sprawach z zakresu regulacji energetyki, zgodnie z art. 479^56 § 2 k.p.c. oraz ogólnymi zasadami k.p.c. dotyczącymi skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko, podkreślając, że orzeczenie Sądu Apelacyjnego oddalające zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, które z kolei oddalało zażalenie na decyzję organu, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sposób, który uzasadniałby dopuszczalność skargi kasacyjnej. W szczególności, rozstrzygnięcie organu miało charakter formalnoprawny, a orzeczenie sądu drugiej instancji było postanowieniem, a nie wyrokiem oddalającym apelację. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako bezzasadne i zasądził od niego koszty postępowania zażaleniowego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie przysługuje od takiego postanowienia, ponieważ nie jest ono objęte katalogiem orzeczeń zaskarżalnych skargą kasacyjną w sprawach z zakresu regulacji energetyki ani ogólnymi przepisami k.p.c. dotyczącymi skargi kasacyjnej od postanowień.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga kasacyjna w sprawach energetycznych jest dopuszczalna od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w określonych sytuacjach. Orzeczenie oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji, które oddala zażalenie na decyzję organu, nie jest ani wyrokiem oddalającym apelację, ani postanowieniem o odrzuceniu pozwu czy umorzeniu postępowania, a zatem nie spełnia kryteriów dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej | spółka | powód |
| Prezes Urzędu Regulacji Energetyki | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (10)
Główne
k.p.c. art. 479^56 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawach z zakresu regulacji energetyki skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie niezależnie od wartości przedmiotu sporu.
k.p.c. art. 398^1 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wyłącza dopuszczalność skargi kasacyjnej od innych niż enumeratywnie wymienione prawomocnych postanowień sądu drugiej instancji, chociażby kończyły one postępowanie w sprawie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^6 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna odrzucenia skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 398^4 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wymagania formalne skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 98 § § 1, 1^1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Zasady orzekania o kosztach postępowania.
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
Zasady orzekania o kosztach postępowania.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 10 § ust. 2 pkt 2
Podstawa ustalenia kosztów zastępstwa procesowego.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 14 § ust. 2 pkt 3
Podstawa ustalenia kosztów zastępstwa procesowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji, które z kolei oddala zażalenie na decyzję organu, jest niedopuszczalna. Orzeczenie Sądu Apelacyjnego nie jest wyrokiem oddalającym apelację ani postanowieniem o odrzuceniu pozwu lub umorzeniu postępowania kończącym sprawę w rozumieniu art. 479^56 § 2 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Zarzuty powoda dotyczące naruszenia art. 398^1 § 2 k.p.c., art. 398^4 § 1 k.p.c., art. 398^6 § 1 k.p.c. oraz art. 479^56 § 2 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna dopuszczalna jest od każdego wyroku – w odniesieniu do spraw z zakresu regulacji energetyki niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia (...) kończącego postępowanie w sprawie, wydanego przez sąd drugiej instancji po rozpoznaniu apelacji od wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (...) oraz od postanowień sądu drugiej instancji wydanych na skutek rozpoznania zażalenia w przedmiocie odrzucenia odwołania albo umorzenia postępowania, o ile kończą one postępowanie w sprawie. W przypadkach innych niż wymienione, w sprawach z zakresu regulacji energetyki skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna. regulacja art. 398^1 § 1 k.p.c. wyłącza dopuszczalność skargi kasacyjnej od innych niż enumeratywnie w niej wymienionych prawomocnych postanowień sądu drugiej instancji, chociażby kończyły one postępowanie w sprawie. rozstrzygnięcie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki odmawiające powodowej spółce wydania świadectwa pochodzenia energii elektrycznej nie rozstrzyga o istocie sprawy, ma charakter formalnoprawny (procesowy, wpadkowy) i przysługuje na nie zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – SOKiK. Zasadą jest, że właściwą formą rozstrzygania zażaleń w procesie cywilnym, w tym zażaleń na postanowienia organów regulacyjnych, jest forma postanowienia.
Skład orzekający
Oktawian Nawrot
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu regulacji energetyki, w szczególności od postanowień sądu drugiej instancji oddalających zażalenia na wcześniejsze postanowienia procesowe."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej ścieżki proceduralnej w sprawach dotyczących świadectw pochodzenia energii elektrycznej, ale zasady dopuszczalności skargi kasacyjnej od postanowień mogą mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego – dopuszczalności skargi kasacyjnej w specyficznej dziedzinie prawa energetycznego, co jest kluczowe dla praktyków. Pokazuje, jak skomplikowane mogą być ścieżki odwoławcze.
“Kiedy skarga kasacyjna w sprawach energetycznych jest niedopuszczalna? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
energetyka
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I NZ 35/25 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie z powództwa E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w R. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wydanie świadectwa pochodzenia dla energii elektrycznej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 23 września 2025 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 5 czerwca 2025 r., sygn. VII AGz 878/24: 1. oddala zażalenie; 2. zasądza od E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w R. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia do dnia zapłaty. UZASADNIENIE Postanowieniem z 5 czerwca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie VII AGz 878/24 z powództwa E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w R. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wydanie świadectwa pochodzenia dla energii elektrycznej odrzucił skargę kasacyjną powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2025 r . oddalającego zażalenie powodowej spółki na postanowienie Sądu Okręgowego oddalające zażalenie powoda na postanowienie Prezesa URE odmawiające powodowej spółce wydania świadectwa pochodzenia energii elektrycznej. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazano, że skarga kasacyjna dopuszczalna jest od każdego wyroku – w odniesieniu do spraw z zakresu regulacji energetyki niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 479 56 § 2 k.p.c.) – kończącego postępowanie w sprawie, wydanego przez sąd drugiej instancji po rozpoznaniu apelacji od wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK) oraz od postanowień sądu drugiej instancji wydanych na skutek rozpoznania zażalenia w przedmiocie odrzucenia odwołania albo umorzenia postępowania, o ile kończą one postępowanie w sprawie. W przypadkach innych niż wymienione, w sprawach z zakresu regulacji energetyki skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna. Sąd ocenił, iż wskazane w skardze kasacyjnej orzeczenie Sądu Apelacyjnego do żadnej ze wskazanych wyżej kategorii nie należy. Podkreślił też, że regulacja art. 398 1 § 1 k.p.c. wyłącza dopuszczalność skargi kasacyjnej od innych niż enumeratywnie w niej wymienionych prawomocnych postanowień sądu drugiej instancji, chociażby kończyły one postępowanie w sprawie. Reasumując, Sąd Apelacyjny uznał, iż skarga kasacyjna jest w analizowanej sprawie niedopuszczalna i na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 1 § 1 k.p.c. odrzucił skargę. Zażaleniem z 10 czerwca 2025 r. powód zaskarżył w całości postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 5 czerwca 2025 r. zarzucając naruszenie: 1. art. 398 1 § 2 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że skarga kasacyjna od postanowienia Sądu Apelacyjnego w przedmiocie oddalenia zażalenia jest niedopuszczalna, 2. art. 398 4 § 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że skarga kasacyjna nie spełnia wymagań określonych we wskazanym przepisie, co skutkowało odrzuceniem skargi kasacyjnej, 3. art. 398 6 § 1 k.p.c. poprzez jego zastosowanie i w konsekwencji odrzucenie skargi kasacyjnej, 4. art. 479 56 § 2 k.p.c. poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji nieuwzględnienie skargi kasacyjnej, co spowodowało nierozpatrzenie sprawy powoda przez Sąd Najwyższy. W oparciu o powyższe zarzuty powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie skargi kasacyjnej złożonej przez powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie w przedmiocie oddalenia zażalenia. W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o oddalenie zażalenia oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Z art. 398 1 § 1 w zw. z art. 479 56 § 2 k.p.c. wynika, iż w sprawach z zakresu regulacji energetyki skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie niezależnie od wartości przedmiotu sporu. Skarga kasacyjna od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2025 r . oddalającego zażalenie powodowej spółki na postanowienie Sądu Okręgowego oddalającego zażalenie powoda na postanowienie Prezesa URE odmawiające powodowej spółce wydania świadectwa pochodzenia energii elektrycznej przysługiwałby jedynie wówczas, gdyby uznać, że jest to wyrok oddalający apelację lub postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie. Tak nie jest. Po pierwsze, rozstrzygnięcie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki odmawiające powodowej spółce wydania świadectwa pochodzenia energii elektrycznej nie rozstrzyga o istocie sprawy, ma charakter formalnoprawny (procesowy, wpadkowy) i przysługuje na nie zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – SOKiK. Zasadą jest, że właściwą formą rozstrzygania zażaleń w procesie cywilnym, w tym zażaleń na postanowienia organów regulacyjnych, jest forma postanowienia. Wynika to z tego, iż zażalenie na postanowienie organu nie jest pozwem, choć jego wymogi formalne są do pozwu zbliżone. Po drugie, z przepisów Kodeksu postępowania cywilnego nie wynika wprost, w jakiej formie powinno zapaść rozstrzygnięcie sądu rozpoznającego zażalenie na postanowienie Prezesa URE. Zastosowanie mają więc ogólne zasady dotyczące postępowania przed sądem pierwszej instancji. Kodeks postępowania cywilnego przewiduje dla orzeczeń merytorycznych w procesie postać wyroku. Wyrokiem sąd orzeka o przedmiocie procesu, czyli o roszczeniu zgłoszonym przez powoda w powództwie, wypowiadając się o jego zasadności lub bezzasadności. Natomiast zgodnie z art. 354 k.p.c., jeżeli Kodeks nie przewiduje wydania wyroku lub nakazu zapłaty, sąd wydaje postanowienie. Skoro Kodeks postępowania cywilnego nie wymaga wydania wyroku w sprawie zażalenia na postanowienie Prezesa URE, to właściwe jest wydanie rozstrzygnięcia w formie postanowienia. W świetle powyższego postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 17 stycznia 2025 r . oddalające zażalenie powodowej spółki na postanowienie Sądu Okręgowego oddalającego zażalenie powoda na postanowienie Prezesa URE odmawiające powodowej spółce wydania świadectwa pochodzenia energii elektrycznej nie jest wyrokiem oddalającym apelację, czy też postanowieniem o odrzuceniu pozwu albo umorzeniu postępowania. W świetle powyższego nie przysługuje na nie skarga kasacyjna. Zasadnie zatem Sąd Apelacyjny w postanowieniu z 5 czerwca 2025 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda na postanowienie z 17 stycznia 2025 r . uznając, iż jest ona niedopuszczalna. Katalog orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem do Sądu Najwyższego jest ściśle limitowany (postanowienie Sądu Najwyższego z 27 kwietnia 2017 r., I PZ 2/17). Zgodnie z art. 394 1 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Stosownie do § 1 1 przytoczonego przepisu, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Raz jeszcze podkreślić jednak należy, że postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 17 stycznia 2025 r . nie jest orzeczeniem, od którego przysługiwałaby skarga kasacyjna w rozumieniu art. 398 1 § 1 w zw. z art. 479 56 § 2 k.p.c. W świetle powyższych rozważań, żaden z zarzutów zażalenia nie mógł zasługiwać na uwzględnienie, dlatego też należało je oddalić na podstawie art. 394 1 § 3 w zw. z art. 398 14 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1, 1 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz. 265 z późn. zm.). [P.Sz.] [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę