Pełny tekst orzeczenia

I NWW 21/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
I NWW 21/26
POSTANOWIENIE
Dnia 3 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Adam Redzik
w sprawie z wniosku S. B. o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Renaty Żywickiej, Leszka Bieleckiego i Roberta Stefanickiego od orzekania w sprawie II USKP [….], na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 3 marca 2026,
stwierdza swoją niewłaściwość i wniosek przekazuje
‎
do rozpoznania Sądowi Najwyższemu - Izbie Pracy
‎
i Ubezpieczeń Społecznych.
UZASADNIENIE
Pismem datowanym na 19 lutego 2026 r. S. B. (dalej także: Skarżący) zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, na podstawie art. 49 § 1 k.p.c. i art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c., wniósł o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Renatę Żywicką, Leszka Bieleckiego i Roberta Stefanickiego od orzekania w sprawie II USKP […] toczącej się przed Sądem Najwyższym.
23 lutego 2026 r.
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego przekazał wniosek Skarżącego o wyłączenie
sędziów Sądu Najwyższego Renatę Żywicką, Leszka Bieleckiego i Roberta Stefanickiego od orzekania w sprawie II USKP 125/26
Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Sąd Najwyższy zaważył, co następuje:
Wobec wskazanej podstawy prawnej wniosku oraz jego uzasadnienia, mając  na względzie wyrok TSUE z 5 czerwca 2023 r. w sprawie C 204/21R (w  którym zakwestionowana została wyłączna właściwość Sądu Najwyższego – Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w sprawach z wniosków lub  oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed
którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego),
należało uznać, że
Sąd
Najwyższy – Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie jest właściwa do rozpoznania
wniosku Skarżącego
o wyłączenie sędziów Sądu  Najwyższego Renatę Żywicką, Leszka Bieleckiego i Roberta Stefanickiego od orzekania w sprawie II USKP 125/26.
Wobec powyższego, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i   przekazał wniosek Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zgodnie z właściwością.
[a.ł]
‎