SN I NSW 33/24 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Przesławski SSN Mirosław Sadowski w sprawie z protestu A. H. przeciwko ważności wyborów w Obwodowych Komisjach Wyborczych w K. do Parlamentu Europejskiego zarządzonych na dzień 9 czerwca 2024 r. przy udziale Prokuratora Generalnego oraz Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 lipca 2024 r., pozostawia protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE Pismem z 12 czerwca 2024 r. (data stempla pocztowego) A. H. wniósł do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyborów w enumeratywnie wymienionych Obwodowych Komisjach Wyborczych w K. w wyborach do Parlamentu Europejskiego zarządzonych na dzień 9 czerwca 2024 r. z uwagi na naruszenie przez: - Komisarza Wyborczego […] w K. art. 82 § 1 pkt 2 Kodeksu wyborczego, - Komisarza Wyborczego […] w K. i Urząd Miasta K. Uchwały PKW nr 26/2024 z dnia 23 stycznia 2024 r., - Komisarza Wyborczego […] w K. art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. W uzasadnieniu protestu A. H. wskazał, że członkowie enumeratywnie wymienionych Okręgowych Komisji Wyborczych w K. zostali powołani bez podstawy prawnej, co skutkuje „naruszeniem przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów mającego wpływ na wynik wyborów.” Pismem z dnia 27 czerwca 2024 r. Prokurator Generalny zajął stanowisko w przedmiocie zasadności protestu wyborczego wniesionego przez A. H. wyrażając pogląd, iż wniesiony protest wyborczy należy pozostawić bez dalszego biegu. Pismem z 1 lipca 2024 r. Państwowa Komisja Wyborcza zajęła stanowisko w sprawie wskazując, że protest powinien zostać pozostawiony bez dalszego biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Protest należało pozostawić bez dalszego biegu. Zgodnie z treścią art. 82 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 2408, dalej: „k.wyb.”), przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub naruszenia przepisów kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. W świetle art. 241 § 3 k.wyb. określającego warunki formalne protestu, osoba wnosząca protest powinna sformułować zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Protest powinien nadto spełniać warunki pisma procesowego określone przez art. 126 Kodeksu postępowania cywilnego. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 241 k.wyb. Zgodnie z treścią art. 336 k.wyb. do protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 241-246 k.wyb. W niniejszej sprawie wnoszący protest nie sformułował zarzutów, które nawiązywałyby do określonych w art. 82 § 1 k.wyb. w zw. z art. 241 § 3 k. wyb w zw. z art. 336 k.wyb. podstaw ich wniesienia. Z powodu niespełnienia ustawowego wymogu polegającego na konieczności wskazania, że zarzucane naruszenia prawa miały wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów, wniesiony protest należało pozostawić bez rozpoznania. Z analizy treści wniesionego protestu wynika bowiem, że podniesione zarzuty w rzeczywistości stanowią skargę na działalność Komisarza Wyborczego w K. I, a nie protest wyborczy. Zgodnie z art. 160 § 1 pkt 5 k.wyb. rozpatrywanie skarg na działalność komisarzy wyborczych należy do kompetencji Państwowej Komisji Wyborczej. Na marginesie Sąd Najwyższy wskazuje, że powoływanie obwodowych komisji wyborczych reguluje uchwała nr 11/2019 Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 27 lutego 2019 r. w sprawie powoływania obwodowych komisji wyborczych w obwodach głosowania utworzonych w kraju, w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej oraz do Parlamentu Europejskiego, zmieniona uchwałami Państwowej Komisji Wyborczej nr 27/2024 z dnia 23 stycznia 2024 r. i nr 256/2024 z dnia 10 maja 2024 r., nie zaś uchwała nr 26/2024 Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 23 stycznia 2024 r. w sprawie sposobu zgłaszania kandydatów na członków obwodowych komisji wyborczych, wzoru zgłoszenia oraz zasad powoływania tych komisji, w tym trybu przeprowadzenia losowania, w wyborach do rad gmin, rad powiatów, sejmików województw i rad dzielnic m.st. Warszawy oraz w wyborach wójtów, burmistrzów i prezydentów. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 243 § 1 k.wyb. w zw. z art. 336 k.wyb orzekł jak w sentencji. [SOP] [ał]
Pełny tekst orzeczenia
I NSW 33/24
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.