I NSP 492/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w terminie.
Skarżący wnieśli skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu, domagając się stwierdzenia przewlekłości, podjęcia czynności, zasądzenia sum pieniężnych i zwrotu kosztów. Sąd Najwyższy wezwał pełnomocników do uzupełnienia braków formalnych, w tym przedłożenia pełnomocnictw. Mimo uzupełnienia braków po terminie, Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących zażalenia, stosowanych odpowiednio do skargi na przewlekłość.
Pełnomocnicy R. P. i K. G. wnieśli skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu (sygn. I ACa 1990/24). Skarżący domagali się stwierdzenia przewlekłości, wydania zaleceń sądowi, zasądzenia od Skarbu Państwa sum pieniężnych oraz zwrotu kosztów i opłaty od skargi. Sąd Najwyższy wezwał pełnomocników do uzupełnienia braków formalnych, w szczególności do przedłożenia oryginałów lub poświadczonych kopii pełnomocnictw, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone 20 listopada 2025 r., a termin na ich uzupełnienie upłynął 27 listopada 2025 r. Pełnomocnicy uzupełnili braki dopiero 28 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy, stosując odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące zażalenia (art. 397 § 1 w zw. z art. 394^1 § 3 k.p.c.) oraz ustawę o skardze na przewlekłość (art. 8 ust. 2), odrzucił skargę z powodu nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie. Opłaty od skargi zostały zwrócone.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, skarga powinna zostać odrzucona.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy, stosując odpowiednio przepisy k.p.c. o zażaleniu, uznał, że nieusunięcie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi. Mimo że braki zostały uzupełnione, nastąpiło to po upływie terminu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. P. | osoba_fizyczna | skarżący |
| K. G. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Skarb Państwa – Prezes Sądu Apelacyjnego w Poznaniu | organ_państwowy | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § ust. 2
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi, sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.
Pomocnicze
k.p.c. art. 397 § § 1 in fine
Kodeks postępowania cywilnego
Nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków, do których usunięcia strona była wzywana, skutkuje odrzuceniem zażalenia.
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
ustawa o skardze na przewlekłość art. 17 § ust. 3
Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Nakazuje zwrot opłaty od skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wyznaczonym przez Sąd Najwyższy.
Godne uwagi sformułowania
nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków, do których usunięcia strona była wzywana, skutkuje odrzuceniem zażalenia, czyli – jak w tym przypadku – odrzuceniem skargi.
Skład orzekający
Grzegorz Pastuszko
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznego stosowania przepisów proceduralnych dotyczących terminów w postępowaniu skargowym na przewlekłość."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieuzupełnienia braków formalnych po terminie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest rutynowa proceduralnie, dotyczy odrzucenia skargi z powodu braków formalnych. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I NSP 492/25 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Pastuszko w sprawie ze skargi R. P. i K. G. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. I ACa 1990/24, przy udziale Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 11 grudnia 2025 r.: 1. odrzuca skargę; 2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Poznaniu na rzecz R. P. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi; 3. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Poznaniu na rzecz K. G. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 20 sierpnia 2025 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) pełnomocnicy R. P. i K. G. (dalej: „skarżący”) wnieśli za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie I ACa 1990/24, toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu. Pismem z 30 października 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego). Sąd Apelacyjny w Poznaniu przedstawił ww. skargę Sądowi Najwyższemu. W przedmiotowej skardze skarżący wnieśli o: 1. stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie; 2. wydanie Sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności, w szczególności niezwłocznego wyznaczenia terminu rozprawy odwoławczej; 3. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz każdego ze skarżących sumy pieniężnej w wysokości 5000 zł; 4. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz każdego ze skarżących kosztów zastępstwa w postępowaniu skargowym wg norm przepisanych; 5. zwrócenie uiszczonej opłaty stałej od skargi na rachunek bankowy pełnomocnika skarżącego. Pismami z 17 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy wezwał każdego z pełnomocników reprezentujących skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie oryginału bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa uprawniającego do zastępowania poszczególnych skarżący w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi w zakresie dotyczącym poszczególnych skarżących. Wezwania Sądu Najwyższego zostały doręczone każdemu z pełnomocników w dniu 20 listopada 2025 r. Każdy z pełnomocników uzupełnił brak formalny pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 28 listopada 2025 r. (k. 19 i 22 akt SN). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi, sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. W przedmiotowej sprawie obliguje to do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. W myśl art. 397 § 1 1 k.p.c. in fine nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków, do których usunięcia strona była wzywana, skutkuje odrzuceniem zażalenia, czyli – jak w tym przypadku – odrzuceniem skargi. W przedmiotowej sprawie pełnomocnicy skarżących zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi w stosunku do każdego ze skarżących. Wezwania doręczono im 20 listopada 2025 r., tak więc termin na ich uzupełnienie upłynął bezskutecznie 27 listopada 2025 r. Pełnomocnicy skarżących braki formalne uzupełnili, nadając pisma listami poleconymi 28 listopada 2025 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 397 § 1 1 w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania zwrócono każdemu ze skarżących opłatę od skargi w wysokości po 200 zł. [D.Z.] [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę