I NSP 486/24

SN
I NSP 486/24
POSTANOWIENIE
Dnia 6 maja 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Księżak
w sprawie ze skargi H. sp. z o.o. z siedziba w W.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
‎
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. V CSKP 276/21,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 6 maja 2025 r.,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z 13 grudnia 2024 r. skierowanym do Prezesa Izby Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych Prezesa Sądu Najwyższego dr hab. D. M. adw. M. J., pełnomocnik H. sp. z o.o. z/s w W. (poprzednio H. sp. z o.o. z/s w S. (dalej jako: Skarżący) wniósł o:
1.
sprawdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o
sygn. akt V CSKP 276/21 nastąpiła przewlekłość postępowania;
2.
wydanie Sądowi rozpoznającemu wskazaną sprawę zlecenia niezwłocznego rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym;
3.
przyznanie rzecz Skarżącej kwoty 5.000 (pięć tysięcy) zł
W uzasadnieniu pełnomocnik Skarżącej wskazał, że powyższe pismo jest
skargą, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o
skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. tekst jedn. Dz.U.
2023, poz. 1725; dalej: „u.s.p.p.”). Ponadto przytoczył argumentację wskazującą, iż w jego ocenie zapadły w sprawie o sygn. V CSKP 276/21 wyrok
Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2021 r., nie stanowi orzeczenia Sądu
Najwyższego, co implikuje stwierdzenie, że sprawa nie została prawomocnie zakończona, przez co doszło w niej do wystąpienia zjawiska przewlekłości postępowania sądowego.
Z uwagi na wskazaną treść pisma, zostało ono zarejestrowane w rep. NSP jako skarga na przewlekłość postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.s.p.p. strona może wnieść skargę o stwierdzenie, ż
w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do
rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w
tej
sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej niż
to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
W ślad za art. 6 ust. 1 u.s.p.p. określono, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Przedłożone pismo z
13
grudnia 2024 r. nie czyni wymaganiom określonym w ww. przepisie. Należy
zwrócić uwagę, że elementem niezbędnym, jakim musi się charakteryzować pismo sądowe jest m.in. wskazanie sądu, do którego jest kierowane (zob. art. 126 §
1 pkt 1 k.p.c., w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p.). Przedmiotowe pismo nie czyni zadość powyższemu obowiązkowi. Zostało ono skierowane do Prezesa Izby Pracy
i
Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego. Mając to na uwadze, jak
również uzasadnienie pisma, wskazujące, iż jest to skarga na przewlekłość postępowania sądowego, niemożliwym jest przy tym zakwalifikowanie go jako
skargi, o której mowa w art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2
kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) tj. skargi powszechnej, której
tryb rozpoznania określają przepisy Działu I Rozdziału 5a ustawy z dnia 27
lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz.
334), w zw. z art. 10 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 622).
Z powyższych względów Skarżący został wezwany – pod rygorem odrzucenia pisma – do usunięcia ww. braku formalnego poprzez wskazanie sądu, do którego pismo z 13 grudnia 2024 r. jest kierowane. Wobec upływu terminu na
dokonanie ww. konwalidacji pismo to – jako niespełniające wymogów formalnych skargi na przewlekłość postępowania – podlegało odrzuceniu.
[SOP]
[r.g.]
‎