I NSP 402/24

SN
I NSP 402/24
POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bosek
w sprawie W. K.
skazanego o czyn z art. 286 § 1 k.k. w związku z art. 294 § 1 k.k. w związku
‎
z art. 12 § 1 k.k oraz z art. 296 § 1, § 2 i § 3 k.k. i art. 300 § 1 k.k. w związku z art.
‎
11 § 2 k.k,
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej
‎
i Spraw Publicznych w dniu 26 listopada 2024 r.,
na skutek skargi W.K. na naruszenie prawa strony
‎
do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
‎
w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi o sygn. akt II AKa 217/23
pozostawia skargę bez rozpoznania.
kf
UZASADNIENIE
Pismem z 30 września 2024 r. W. K. wniósł skargę na
przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie II AKa 217/23.
W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 29 listopada 2023 r. złożył wniosek o
uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 28 listopada 2023 r. w
sprawie II AKa 217/23, które do dnia złożenia skargi na przewlekłość nie zostało sporządzone.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należało pozostawić bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz.
1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), warunkiem dopuszczalności skargi o stwierdzenie przewlekłości postępowania jest jej wniesienie w
postępowaniu służącym rozpoznaniu sprawy. Skarga na przewlekłość ma
przede
wszystkim za zadanie eliminowanie i zapobieganie przewlekłości przez
dyscyplinowanie sądu
meriti
do podejmowania czynności terminowych prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że skarga na
przewlekłość postępowania wniesiona już po jego prawomocnym zakończeniu nie może odnieść skutku i nie jest dopuszczalna, chyba że dotyczy postępowania przed Sądem Najwyższym (zob. uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z
28
marca 2013 r., III SPZP 1/13; postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 sierpnia 2014 r., III SPP 159/14, z 10 czerwca 2014 r., III SPP 110/14; z 3 września 2019 r., I NSP 73/19; z 12 października 2023 r., I NSP 154/23).
Wyrażony w art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość termin do
wniesienia skargi jest zachowany, jeżeli skarga została złożona na tym etapie postępowania karnego, którego dotyczy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 czerwca 2008 r., KSP 2/08 wraz z przytoczonym tam orzecznictwem).
Skarga, ktorej przedmiotem są czynności podejmowane po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie, tj. sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem, jest niedopuszczalna (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 września 2014 r., III SPP 205/14; z 15 grudnia 2015 r., III SPP 28/15).
Bezsporne jest, że postępowanie w sprawie II AKa 217/23 zostało prawomocnie zakończone z dniem 28 listopada 2023 r., tj. z chwilą wydania przez
Sąd Apelacyjny w Łodzi wyroku utrzymującego w mocy zaskarżony wyrok (k.
4430 akt sprawy II AKa 217/23). A zatem skarga na przewlekłość postępowania w sprawie II AKa 217/23, jako wniesiona po uprawomocnieniu się wyroku sądu drugiej instancji, jest niedopuszczalna i należało pozostawić ją bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł, jak w sentencji.
ł.n
[a.ł.]
‎