I NSP 348/25

SN
I NSP 348/25
POSTANOWIENIE
Dnia 1 kwietnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Żmij
w sprawie z odwołania X. Y.
od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr […] z dnia […]
‎
w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu
‎
na stanowisku sędziego sądu apelacyjnego w Sądzie Apelacyjnym w Białymstoku, ogłoszone w Monitorze Polskim z 2023 r., poz. 125,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
‎
w dniu 1 kwietnia 2026 r.,
na skutek skargi X.1 Y.1 na naruszenie prawa strony
‎
do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I NKRS 83/23,
1. odrzuca skargę;
2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego
‎
na rzecz skarżącej X.1 Y.1 kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi.
UZASADNIENIE
Skargą na przewlekłość postępowania z 4 czerwca 2025 r., X.1 Y.1 zastępowana przez pełnomocnika procesowego - adw. B. L., wniosła o
stwierdzenie przewlekłości postępowania przed  Sądem Najwyższym Izbą Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, sygn.  akt I NKRS 83/23 w sprawie z odwołania X. Y. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr […] z dnia […] w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu apelacyjnego w Sądzie Apelacyjnym w Białymstoku, ogłoszone w Monitorze Polskim z 2023 r., poz. 125, z udziałem X.1 Y.1 (I); wydanie sądowi rozpoznającemu sprawę - Sądowi Najwyższemu Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych zaleceń do podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności zmierzających do możliwie jak najszybszego zakończenia postępowania (II); na podstawie art. 6 ust. 3 w zw. z art. 12 ust. 4 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania przyznanie od Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego na rzecz X.1 Y.1 sumy pieniężnej w wysokości 20.000.00 zł (III); zasądzenie od Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego na rzecz X.1 Y.1 zwrotu kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych (IV).
W uzasadnieniu podniesiono, że „
na jego nadmierną długość wpływ miało postanowienie z dnia 19 marca 2024 r. o zawieszeniu postępowania, wydane bez jakiejkolwiek umocowania, przy jednoczesnym zaniechaniu jakichkolwiek merytorycznych czynności w okresie od dnia wpływu do Sądu Najwyższego odwołania X. Y. tj. od dnia 24 listopada 2023 r.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na    naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i  postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz.  1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), warunkiem dopuszczalności skargi o stwierdzenie przewlekłości postępowania jest wniesienie jej „w toku postępowania w sprawie”.
Sąd Najwyższy stwierdza, że postępowanie w sprawie zostało zawieszone postanowieniem z dnia 19 marca 2024 r. i do dnia wniesienia skargi nie zostało podjęte. Tym samym, postępowanie w sprawie nie toczy się.
Zgodnie z art. 179 § 3 k.p.c.
podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo zabezpieczenie powództwa lub dowodu. Czynności podejmowane przez strony, a niedotyczące tych przedmiotów, wywołują skutki dopiero z chwilą podjęcia postępowania. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej Sąd Najwyższy nie może podejmować „jakichkolwiek merytorycznych czynności”, tylko te, które zostały wymienione art. 179 § 3 k.p.c.
W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego sąd rozpoznający skargę nie jest uprawniony do merytorycznej oceny poprawności decyzji o zawieszeniu postępowania, jeżeli ocena ta musiałaby przesądzić o sposobie rozstrzygnięcia sprawy objętej skargą (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 25 listopada 2020   r., I NSP 166/20 i powołane tam orzecznictwo). Ocena zasadności postanowienia o zawieszeniu w postępowaniu o przewlekłość, nie może wkraczać w sferę objętą niezawisłością sędziego w sprawie głównej, prowadzić ani  zastępować środka zaskarżenia, zwłaszcza w sytuacji, kiedy ustawodawca go nie przewidział.
Z tych też względów, skarga X.1 Y.1 na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w  sprawie o sygn. I NKRS 83/23, z uwagi na jej niedopuszczalność podlegała odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w pkt 1 sentencji na  podstawie art. 398
6
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 394
1
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania.
Podstawę orzeczenia o kosztach sądowych w pkt 2 sentencji – uiszczonej przez skarżącą X.1 Y.1 opłaty od skargi w kwocie 200 zł – stanowi art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość, zgodnie z którym uwzględniając lub odrzucając skargę, sąd z urzędu zwraca uiszczoną od niej opłatę.
Grzegorz Żmij
‎
[kf]
[a.ł]