Pełny tekst orzeczenia

I NSP 187/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
I NSP 187/25
POSTANOWIENIE
Dnia 13 maja 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Pastuszko
w sprawie ze skargi M. K.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
‎
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn.
‎
VI ACa 841/20,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 maja 2025 r.,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Dnia 6 marca 2025 r. (data nadania przesyłki poleconej) pełnomocnik M. K. (dalej także: „skarżącej”), za pośrednictwem Sądu
Apelacyjnego w Warszawie, wniósł do Sądu Najwyższego skargę na  naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez
nieuzasadnionej zwłoki w sprawie VI ACa 841/20, toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Pismem z 6 maja 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) Sąd Apelacyjny w Warszawie przedstawił ww. skargę Sądowi Najwyższemu. W przedmiotowej skardze skarżąca wniosła o:
1.
stwierdzenie, że w sprawie o sygn. VI ACa 841/20, zawisłej
przed
Sądem Apelacyjnym w Warszawie, nastąpiła przewlekłości postępowania;
2.
zlecenie Sądowi prowadzącemu postępowanie podjęcie odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie, w tym wyznaczenie terminu rozprawy;
3.
przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej kwoty 5000 zł;
4.
zasądzenie od Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Apelacyjnego w   Warszawie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W dniu 22 sierpnia 2024 r. (data nadania przesyłki poleconej) pełnomocnik skarżącej
za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie, wniósł
do
Sądu
Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie VI
ACa
841/20, toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Przedmiotowa  skarga została zarejestrowana w Sądzie Najwyższym pod sygn. I NSP 186/25.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na    naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i  postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz.
1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) strona może wnieść skargę o
stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej
prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i  prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
W art. 14
ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość wskazano, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy, a
w
postępowaniu przygotowawczym, w którym stosowane jest tymczasowe aresztowanie, oraz w sprawie egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego – po upływie 6 miesięcy, od daty wydania przez sąd orzeczenia, o którym mowa w art. 12.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość,
Sąd odrzuca skargę wniesioną przez nieuprawnionego albo niedopuszczalną na podstawie art. 14 ust. 1.
W rozpoznawanej sprawie Sąd Najwyższy ustalił, że skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn.
VI ACa 841/20 w dniu 22 sierpnia 2024 r. Skarga ta została zarejestrowana w Sądzie Najwyższym pod sygn. I NSP 186/25. Następnie skarżąca złożyła kolejną skargę na to samo postępowanie toczące się przed
Sądem Apelacyjnym w Warszawie (VI ACa 841/20) w dniu 6 marca 2025 r., a więc jeszcze przed upływem przewidzianego w ustawie terminu 12 miesięcy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 9 ust. 2 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość odrzuca skargę.
[D.Z.]
[a.ł]
‎