Pełny tekst orzeczenia

I NSP 160/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
I NSP 160/25
POSTANOWIENIE
Dnia 14 maja 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wojciechowski
w sprawie ze skargi radcy prawnego T. P.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
‎
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie II ZSG 6/22
na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 14 maja 2025 r.
pozostawia skargę bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pismem z 9 kwietnia 2025 r. radca prawny T. P. (dalej: „skarżący”) złożył skargę na naruszenie
prawa strony do rozpoznania sprawy bez
nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w
sprawie
o sygn. akt II ZSG 6/22 o wznowienie postępowania dyscyplinarnego w
sprawie II DK 141/21. Skarżący wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa sumy pieniężnej w wysokości 20 000 zł.
W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że w dniu 18 lipca 2022 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie II DK 141/21, natomiast do dnia 9 kwietnia 2025 r. nie wyznaczono terminu rozpoznania ww. wniosku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należało pozostawić bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i
postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz.
1725, dalej: „ustawa o skardze”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do
rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa
dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i
prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
Artykuł 3 ustawy o skardze określa zamknięty katalog postępowań, co
do
których możliwe jest wniesienie skargi na przewlekłość. W orzecznictwie nie
budzi wątpliwości, że w postępowaniach innych niż wymienione w tym katalogu skarga na przewlekłość nie przysługuje (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 1 czerwca 2022 r., I NSP 177/22; 11 maja 2022 r., I NSP 134/22; 11 maja 2022 r.; I
NSP 101/22; 20 kwietnia 2022 r., I NSP 98/22; 12 września 2019 r.; I NSP 97/19; 8 maja 2020 r., I NSP 47/20).
Należy zaznaczyć, że Sąd Najwyższy wielokrotnie już wskazywał, że
ze
względu na nie uwzględnienie w powyższym katalogu postępowania dyscyplinarnego w sprawach odpowiedzialności zawodowej sędziów sądów powszechnych lub sądów wojskowych, skarga na przewlekłość w tego rodzaju postępowaniach jest niedopuszczalna z mocy ustawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 maja 2019 r., I NSP 4/19, z 13 grudnia 2022 r., I NSP 334/22). W
powyższym katalogu nie wymieniono także postępowania dyscyplinarnego wobec radców prawnych. Skoro skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. w postępowaniu dyscyplinarnym jest
niedopuszczalna z mocy ustawy, to tym bardziej nie może ona przysługiwać w sprawie o wznowienie postępowania dyscyplinarnego.
W konsekwencji powyższego uznać należało, że skarga radcy prawnego T.P. jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o skardze oraz art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze orzekł jak w sentencji postanowienia.
[r.g.]
‎