I NP 1/26

I NP 1/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
 
  
Dnia 25 sierpnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Grzegorz Pastuszko 
  
w sprawie ze skargi S. W. 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego  
w Przemyślu z 25 sierpnia 2025 r., sygn. I C 714/24,  
wydanego w sprawie z powództwa B. D. 
przeciwko S. W. 
o zapłatę, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w 
dniu 24 sierpnia 2026 r.,  
  
odrzuca skargę.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Pismem z 31 marca 2026 r. (data prezentaty Sądu Rejonowego w Przemyślu) 
adwokat G. J., działając w imieniu S. W. (dalej: „skarżący”), na podstawie art. 4241 § 
2 k.p.c. w zw. z art. 379 pkt 4 k.p.c., wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z 
prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Przemyślu z 25 sierpnia 
2025 r., sygn. I C 714/24, zaskarżając go w całości. Jednocześnie wniósł o 
stwierdzenie nieważności całości ww. wyroku z uwagi na naruszenie art 45 ust. 1 
Konstytucji RP, art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych 
wolności i art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, a także o wstrzymanie 
wykonalności zaskarżonego wyroku do zakończenia postępowania o stwierdzenie 

I NP 1/26 
2 
 
jego niezgodności z prawem, gdyż – jak zaznaczył – jego wykonanie doprowadzi do 
powstania niepowetowanej szkody po stronie skarżącego. 
Skarżący wskazał, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia na drodze innych 
środków prawnych nie jest możliwe, brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi 
o wznowienie postępowania, nadto zaskarżony wyrok nie podlega zaskarżeniu 
w drodze skargi kasacyjnej. 
W piśmie z 13 maja 2026 r. (data prezentaty Sądu Rejonowego w Przemyślu) 
stanowiącym odpowiedź na skargę, pełnomocnik B. D. (dalej: „powód”), wniósł o 
oddalenie skargi w całości jako całkowicie bezzasadnej oraz o oddalenie wniosku o 
wstrzymanie wykonalności wyroku. Jednocześnie wniósł o zasądzenie od 
skarżącego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa 
procesowego w postępowaniu wywołanego skargą, według norm przepisanych. 
Z uwagi na brak dołączenia do skargi skarżącego pełnomocnictwa 
dla ww. adwokata, Sąd Rejonowy w Przemyślu, pismem z 1 lipca 2026 r., 
wezwał adwokata do złożenia oryginału bądź prawidłowo uwierzytelnionej kopii 
pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego do występowania w jego imieniu 
przed Sądem Najwyższym w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania. 
Jednocześnie pouczył go, że doręczenie wywołuje skutki procesowe wg k.p.c., 
a także, że datą doręczenia jest data zapoznania się z pismem umieszczonym 
w Portalu Informacyjnym. Wskazał przy tym, że w przypadku braku zapoznania się z 
pismem zostanie ono uznane za doręczone po upływie 14 dni od dnia jego 
umieszczenia w Portalu Informacyjnym.  
Powyższe pismo zostało umieszczone w Portalu Informacyjnym Sądu 
dla adresata G. J. 1 lipca 2026 r. Pisma tego jak dotąd nie  podjęto w terminie, wobec 
czego uznano je za skutecznie doręczone z dniem 15 lipca 2026 r.  
Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił ww. braku formalnego skargi 
w zakreślonym terminie, tj. do 22 lipca 2026 r.  
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym 
obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach 
własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy 

I NP 1/26 
3 
 
także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem 
Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.  
Wyjątek od tej zasady wprowadzono w art. 871 § 2 k.p.c., który stanowi, 
że przepisu § 1 nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych 
oraz o ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego 
oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem 
jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk 
prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym 
jest  adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej 
Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy. 
W przypadku środków zaskarżenia, do których rozpoznania uprawniony jest 
Sąd Najwyższy, oznacza to, że każdy tego rodzaju środek musi sporządzić adwokat 
lub radca prawny, a w sprawach własności intelektualnej może sporządzić go także 
rzecznik patentowy. Zasada ta dotyczy również skargi o stwierdzenie niezgodności 
z prawem prawomocnego orzeczenia, będącej nadzwyczajnym środkiem prawnym 
powierzonym wyłącznej kompetencji Sądu Najwyższego, inicjującym pierwszy etap 
dochodzenia od Skarbu Państwa odpowiedzialności odszkodowawczej z tytułu 
wydania niezgodnego z prawem orzeczenia sądu (art. 4241 i n. k.p.c.). Przymus ten 
obejmuje nie tylko sporządzenie skargi w imieniu strony, lecz także wszelkie inne 
czynności podejmowane w postępowaniu skargowym przed Sądem Najwyższym. 
Stosownie do art. 4246 § 3 k.p.c., Sąd odrzuca skargę wniesioną 
z   naruszeniem art. 871 § 1, spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn 
niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie usunęła 
w wyznaczonym terminie. 
Natomiast zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzuca skargę, 
jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd niższej instancji, skargę niespełniającą 
wymagań określonych w art. 4245 § 1, jak również skargę z innych przyczyn 
niedopuszczalną. 
W rozpatrywanej sprawie skargę w imieniu skarżącego wniósł adwokat, 
jednak do skargi nie zostało załączone pełnomocnictwo potwierdzające jego 
umocowanie do działania w imieniu strony. W związku z tym Sąd Rejonowy wezwał 
pełnomocnika do uzupełnienia wskazanego braku formalnego w wyznaczonym 
terminie. Pomimo wezwania brak ten nie został usunięty. W konsekwencji skarga, 
jako dotknięta nieuzupełnionym w terminie brakiem formalnym, podlega odrzuceniu. 

I NP 1/26 
4 
 
Z uwagi na odrzucenie skargi, bezprzedmiotowe staje się rozpoznanie 
wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego wyroku. 
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. 
orzeka, jak w sentencji. 
Sąd Najwyższy nie rozstrzygał o kosztach postępowania skargowego, 
gdyż  w  odpowiedzi na skargę wniosek o zasądzenie takich kosztów nie został 
powiązany z wnioskiem o jej odrzucenie. 
 
[D.Z.] 
[r.g.]