I NO 27/23

SN
I NO 27/23
POSTANOWIENIE
Dnia 26 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Adam Redzik
w sprawie z powództwa Gminy L. - Zarządu Transportu Miejskiego w L.
przeciwko W. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
‎
26 marca 2024 r.,
na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Lublinie postanowieniem z 6 czerwca 2023 r., IX GC 399/21, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
odmawia przekazania sprawy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 6 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy w Lublinie wystąpił do
Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy na podstawie art. 44
1
k.p.c. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na zarzut braku niezależności sądu oraz ze względu na społeczne postrzeganie sądu, jako organu bezstronnego (dobro wymiaru sprawiedliwości), które to przesłanki i zarzuty zostały formułowane i uzasadnione we wniosku strony pozwanej, zawartym w piśmie z
18
maja 2023 r., a które wpłynęło do Sądu Okręgowego w Lublinie – na biuro podawcze w dniu 5 czerwca 2023 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 44
1
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do   rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli
wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na  społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Z kolei stosownie do § 2 wskazanego przepisu, o przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy.
Wystąpienie przesłanek uprawniających do wykorzystania art. 44
1
k.p.c. winien wskazać sąd wnioskujący o przekazanie sprawy na tej podstawie. Nie  jest  bowiem rolą Sądu Najwyższego poszukiwanie, przy ocenie zasadności zastosowania art. 44
1
k.p.c., argumentów przemawiających ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu, jeśli nie przedstawił ich we właściwy sposób sąd występujący o takie przekazanie (postanowienie Sądu Najwyższego z 5 marca 2024 r., III CO 205/24). Sąd
występujący o przekazanie sprawy nie może także poprzestać na odesłaniu do
stanowiska strony, której wolą jest, aby sprawę rozpoznawał inny sąd aniżeli wynika to z zasad ogólnych (postanowienie Sądu Najwyższego z 1 lutego 2024 r., III CO 45/24).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie, poza
przytoczeniem pojęć użytych w treści przepisu art. 44
1
§ 1 k.p.c., oraz   odwołaniem się do stanowiska
strony pozwanej, zawartego w piśmie z 18 maja 2023 r.,
nie zawiera żadnej argumentacji, zaś powinność przedstawienia okoliczności przemawiających za odstąpieniem od ustawowych reguł właściwości spoczywa na sądzie, który zwraca się o przekazanie sprawy na podstawie art.
44
1
k.p.c. Wystąpienie o przekazanie sprawy musi pochodzić od sądu właściwego nie tylko w warstwie formalnej, czego wyrazem jest odpowiednia czynność jurysdykcyjna, lecz także intelektualnej, bowiem to sąd – a nie tylko strona – musi dostrzec w sprawie przekonujące okoliczności, w świetle których pozostawienie sprawy w jego gestii sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 44
1
§ 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
P.Sz.
[ms]
‎