Pełny tekst orzeczenia

I KO 34/20

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
Sygn. akt I KO 34/20
POSTANOWIENIE
Dnia 23 października 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu
23 października 2020
r.
w sprawie
zażalenia
A. S.
na postanowienie z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt PR 1 Ds. (…) (RPS […]) o odmowie wszczęcia śledztwa,
wniosku Sądu Okręgowego w B.  o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2020 r. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt III Kp […], do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W złożonym wniosku powołano się na fakt, iż przedmiotowe postępowanie prowadzone było z zawiadomienia A. S. , będącego małżonkiem sędzi Sądu Apelacyjnego w (…) w stanie spoczynku N. S..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Argumenty podniesione przez Sąd Okręgowy we wniosku nie przekonują bowiem, aby w sądzie tym brak było warunków do rozpoznania sprawy w sposób w pełni obiektywny. Nie zachodzą więc wymagane przez art. 37 k.p.k., szczególne okoliczności uzasadniające odstąpienie od właściwości miejscowej ustalonej na podstawie obowiązujących przepisów.
Podnieść należy, że przedmiotem rozpoznania i oceny przez Sąd Okręgowy w B. mają być zażalenia na postanowienie zatwierdzone przez prokuratora Prokuratury
Rejonowej z dnia 30 grudnia 2019 r.
odmawiające, na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., wszczęcia śledztwa w sprawie uporczywego nękania A. S., tj. popełnienia czynu z art. 190a § 1 k.k. oraz usiłowania dokonania oszustwa na szkodę Koła Łowieckiego […]. w Z., którego A.  S. jest prezesem, tj. popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.
Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie postępowanie nie było prowadzone wobec określonej osoby czy osób i oznacza to, że
postępowanie zażaleniowe będzie dotyczyć jedynie weryfikacji podstaw i zasadności wydania zaskarżonej decyzji, a więc ocenie będzie podlegała tylko prawidłowość procedowania przez Policję oraz prokuratora w powyższym zakresie. Fakt ten nie oznacza automatycznie,
że zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 37 k.p.k., co było już wielokrotnie podnoszone w orzecznictwie Sądu Najwyższego.
W tego typu sytuacjach
sędziowie swoją postawą winni dowodzić, że wolni są od jakichkolwiek pozaprocesowych wpływów, a poprzez sprawne i wnikliwe rozpoznanie zażalenia budować autorytet wymiaru sprawiedliwości.
W razie natomiast, gdyby sędziego oraz A. S. łączyła bliska znajomość na gruncie towarzyskim, w pierwszej kolejności zastosowanie winien znaleźć przepis art. 41 k.p.k.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.